close
تبلیغات در اینترنت
سخنان چهارده معصوم علیهم السلام

حکیم زین العابدین عسکری لشت نشایی گیلانی
قالب وبلاگ
درباره وبلاگ

حکیم زین العابدین عسکری لشت نشایی گیلانی
ورود کاربران

ورود به سایت

نام کاربری:
رمز عبور :
رمز عبور را فراموش کردم ؟
موضوعات وبلاگ
حکیم عسکری -
وجدان چیست ؟ انواع وجدان -
مجموعه مقالات وگفتمان های اقتصادی وبانکداری اسلامی+سایت حکیم عسکری گیلانی لشت نشایی+بانظارت استادسعادت میرق -
آمار سایت
افراد آنلاین : 1 نفر
بازدیدهای امروز : 160 نفر
بازدیدهای دیروز : 179 نفر
كل بازدیدها : 85865 نفر
بازدید این ماه : 599 نفر
بازدید ماه قبل : 3026 نفر
نظرات : 2
كل مطالب : 308 عدد
تعداد اعضا : 845 نفر
امروز : چهارشنبه 23 آبان 1397
جستجوی مطالب

Google
hakim-askari.rozblog.com

تصویر مرتبط
***نسیم معرفت***

 

* قَالَ الصادق  (عَلَیهِِ السَّلامُ)  : اَلْإِسْلَامُ دَرَجَةٌ وَ الْإِيمَانُ عَلَى الْإِسْلَامِ دَرَجَةٌ وَ الْيَقِينُ عَلَى الْإِيمَانِ دَرَجَةٌ وَ مَا أُوتِيَ النَّاسُ أَقَلَّ مِنَ الْيَقِينِ.   امام صادق (عَلَیهِِ السَّلامُ)  فرمود: اسلام آوردن و مسلمان بودن یک درجه است، و ایمان داشتن (به خدا و آیین و وعده های او ...) درجه‌‏ای بالاتر از اسلام آوردن است ، و یقین داشتن درجه‏‌ای بالاتر از ایمان داشتن است ،  و آنچه که به مردم داده شده است مرتبه ای کمتر و پاین تر از یقین است . ( تُحَفُ العُقُول عَن آلِ الرُّسولِ«(صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ) » ، ج 1، ص 358.

[ امام رضا ع فرمود : وَ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ الْعِبَادِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ . و چيزي  بين بندگان خدا كمتر از يقين تقسيم نشده است. يعني افرادي نادر، اهل یقین هستند.اصول كافى ج : 3 ص : 88 - حدیث 6 .] 


* ... عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا (عَلَیهِِ السَّلامُ) عَنِ الْإِيـمـَانِ وَ الْإِسـْلَامِ فـَقـَالَ قـَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (عَلَیهِِ السَّلامُ) إِنَّمَا هُوَ الْإِسْلَامُ وَ الْإِيمَانُ فَوْقَهُ بِدَرَجَةٍ وَ التَّقْوَى فَوْقَ الْإِيمَانِ بِدَرَجَةٍ وَ الْيَقِينُ فَوْقَ التَّقْوَى بِدَرَجَةٍ وَ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ النَّاسِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ قَالَ قُلْتُ فَأَيُّ شَيْءٍ الْيَقِينُ قَالَ التَّوَكُّلُ عَلَى اللَّهِ وَ التَّسْلِيمُ لِلَّهِ وَ الرِّضـَا بـِقـَضـَاءِ اللَّهِ وَ التَّفْوِيضُ إِلَى اللَّهِ قُلْتُ فَمَا تَفْسِيرُ ذَلِكَ قَالَ هَكَذَا قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (عَلَیهِِ السَّلامُ)

يـونـس گـويـد: از امـام رضا (ع ) راجع بايمان و اسلام پرسيدم ، فرمود: امام باقر (ع ) فـرموده است : همانا دين فقط اسلام است ، و ايمان يك درجه بالاتر از آن است و تقوى يك درجه بـالاتـر از ايـمـان است و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است و ميان مردم چيزى كمتر از يقين تـقـسـيـم نـشـده اسـت ، عـرضـكـردم يـقـيـن چـيـسـت ؟ فـرمـود: تـوكـل بـر خـدا و تـسـليـم خـدا شـدن و راضـى بودن بقضاء خدا و واگذاشتن كار بخدا، عرضكردم : تفسير اين چيست ؟ فرمود: امام باقر (ع ) چنين فرموده است . 
اصول كافى ج : 3 ص : 87 -حدیث 5.


* عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ هَارُونَ بْنِ اَلْجَهْمِ أَوْ غَيْرِهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبَانٍ اَلْكَلْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اَلْحَمِيدِ اَلْوَاسِطِيِّ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) : يَا أَبَا مُحَمَّدٍ اَلْإِسْلاَمُ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ اَلْإِيمَانُ عَلَى اَلْإِسْلاَمِ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ اَلتَّقْوَى عَلَى اَلْإِيمَانِ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ اَلْيَقِينُ عَلَى اَلتَّقْوَى دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَمَا أُوتِيَ اَلنَّاسُ أَقَلَّ مِنَ اَلْيَقِينِ وَ إِنَّمَا تَمَسَّكْتُمْ بِأَدْنَى اَلْإِسْلاَمِ فَإِيَّاكُمْ أَنْ يَنْفَلِتَ مِنْ أَيْدِيكُمْ .


ابـوبـصـيـر گويد، امام صادق (عَلَیهِِ السَّلامُ) به من فرمود: اى ابا محمد! اسلام  یك درجه است ؟ گفتم آرى ، فـرمـود: و ايـمـان يـك درجه بالاى اسلام است ؟ عرض کردم  : آرى ، فرمود: و تقوى يك درجه بـالاى ايـمـان اسـت ؟ گـفـتـم : آرى ، فرمود: و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است ؟ گفتم آرى ، فـرمود بمردم چيزى كمتر از يقين داده نشد، و شما به پائين ترين و نزديكترين  درجه اسلام چنگ زده اید ، مبادا  که همین مقدار هم از دست شما برود . 

منبع : اصول كافى ج : 3 ص : 87 - حدیث 4 . -  اَلکافي , ج 2 , ص 52  -كتابُ الإيمانِ وَ الكُفر-  بَابُ فَضْلِ اَلْإِيمَانِ عَلَى اَلْإِسْلاَمِ وَ اَلْيَقِينِ عَلَى اَلْإِيمَانِ


* الإمامُ الصّادقُ (عَلَیهِِ السَّلامُ) : إنّ الإيمانَ أفضَلُ من الإسلامِ ، و إنّ اليَقينَ أفضَلُ مِن الإيمانِ ، و ما مِن شيءٍ أعَزُّ مِن اليَقينِ .

ایمان داشتن (به خدا و آیین و وعده های او ...) درجه‌‏ای بالاتر از اسلام آوردن است ، و یقین داشتن درجه‏‌ای بالاتر از ایمان داشتن است و چیزی کمیاب تر و و گرامی تر و  نادر تر از یقین وجود ندارد .  (اصول كافى ج : 3 ص : 86حدیث 1 .) -  الكافي : ۲/۵۱/۱.


* مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِى نَصْرٍ عَنِ الرِّضَا (عَلَیهِِ السَّلامُ) قـَالَ الْإِيـمـَانُ فـَوْقَ الْإِسـْلَامِ بـِدَرَجَةٍ وَ التَّقْوَى فَوْقَ الْإِيمَانِ بِدَرَجَةٍ وَ الْيَقِينُ فَوْقَ التَّقْوَى بِدَرَجَةٍ وَ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ الْعِبَادِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ

امـام رضـا
(عَلَیهِِ السَّلامُ) فـرمـود: ايـمـان يـكـ درجه بالاتر از اسلام است و تقوى يك درجه بالاتر از ايمان و يقين يك درجه بالاتر از تقوى و ميان بندگان چيزى كمتر از يقين تقسيم نشده . اصول كافى ج : 3 ص : 88 - حدیث 6 .


* ... عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (عَلَیهِِ السَّلامُ) يَقُولُ  : إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ الْإِيمَانَ عَلَى الْإِسْلَامِ بِدَرَجَةٍ كَمَا فَضَّلَ الْكَعْبَةَ عَلَى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ . حُمران بن اعين گويد: شنيدم امام باقر (عَلَیهِِ السَّلامُ) ميفرمود: همانا خدا ايمان را بر اسلام به يك درجه فـضـيـلت داده ، چـنـانكه كعبه را بر مسجد الحرام فضيلت داده است اصول كافى ج : 3 ص : 87 - حدیث 3 .


* ... عَنْ جَابِرٍ قـَالَ قـَالَ لِي أَبـُو عـَبـْدِ اللَّهِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) يـَا أَخَا جُعْفٍ : إِنَّ الْإِيمَانَ أَفْضَلُ مِنَ الْإِسْلَامِ وَ إِنَّ الْيَقِينَ أَفْضَلُ مِنَ الْإِيمَانِ وَ مَا مِنْ شَيْءٍ أَعَزَّ مِنَ الْيَقِينِ  .
جـابـر گـويـد: امام صادق
(عَلَیهِِ السَّلامُ) به من فرمود: اى جُعْفی : همانا ايمان برتر از اسلام و يقين برتر از ايمانست و چيزى گرامتر (كمياب تر) از يقين نيست .  (اصول كافى ج : 3 ص : 86حدیث 1 .)


* ... عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ لِى أَبُو عـَبـْدِ اللَّهِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) يـَا أَبـَا مُحَمَّدٍ الْإِسْلَامُ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ الْإِيمَانُ عَلَى الْإِسْلَامِ دَرَجَةٌ قـَالَ قـُلْتُ نـَعـَمْ قـَالَ وَ التَّقـْوَى عـَلَى الْإِيـمَانِ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ الْيَقِينُ عَلَى التَّقـْوَى دَرَجـَةٌ قـَالَ قـُلْتُ نـَعـَمْ قـَالَ فـَمَا أُوتِيَ النَّاسُ أَقَلَّ مِنَ الْيَقِينِ وَ إِنَّمَا تَمَسَّكْتُمْ بِأَدْنَى الْإِسْلَامِ فَإِيَّاكُمْ أَنْ يَنْفَلِتَ مِنْ أَيْدِيكُمْ

ابـوبـصـيـر گويد، امام صادق
(عَلَیهِِ السَّلامُ) بمن فرمود: اى ابا محمد! اسلام  یك درجه است ؟ گفتم آرى ، فـرمـود: و ايـمـان يـك درجه بالاى اسلام است ؟ عرض کردم  : آرى ، فرمود: و تقوى يك درجه بـالاى ايـمـان اسـت ؟ گـفـتـم : آرى ، فرمود: و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است ؟ گفتم آرى ، فـرمود بمردم چيزى كمتر از يقين داده نشد، و شما به پائين ترين و نزديكترين  درجه اسلام چنگ زده اید ، مبادا  که همین مقدار هم از دست شما برود . اصول كافى ج : 3 ص : 87 - حدیث 4 .


* ...عَنِ الْوَشَّاءِ عـَنْ أَبـِى الْحَسَنِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ الْإِيمَانُ فَوْقَ الْإِسْلَامِ بِدَرَجَةٍ وَ التَّقْوَى فَوْقَ الْإِيمَانِ بِدَرَجَةٍ وَ الْيَقِينُ فَوْقَ التَّقْوَى بِدَرَجَةٍ وَ مَا قُسِمَ فِى النَّاسِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ

وَشّـاء می گـويـد: شـنـيـدم  که حضرت ابى الحسن علیّ بن موسی الرضا
(عَلَیهِِما السَّلامُ) مي فرمود: ايمان يك درجه بالاتر از اسـلام اسـت ، و تقوى يك درجه بالاتر از ايمان و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است ، و ميان مردم چيزى كمتر از يقين  قسمت و تقسیم  نشده است .   اصول كافى ج : 3 ص : 86 - حدیث 2 .

 

** آیت الله سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجی

** زُلال حدیث( احادیث چهارده معصوم«علیهم الاسلام»+(سایت حکیم عسکری لشت نشایی)+کلیک کنید

** زُلال حدیث( احادیث چهارده معصوم«علیهم الاسلام»+(سایت حکیم عسکری لشت نشایی)+کلیک کنید

 

 

 

 

 

 

 





درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : کمياب تر و نادر تر از يقين وجود ندارد+امام صادق ع و ...+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشایی ,


نوشته شده در دوشنبه 18 تير 1397 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 21 |


نتيجه تصويري براي زيباترين گلها در گلدان ها

 

***نسيم معرفت***

 


**  اهميت رِفق و مدارادرزندگي فردي و اجتماعي و خانوادگي+نسيم معرفت

 


 

آسايش دو گيتي تفسير اين دو حرف است

با    دوستان   مُروّت با   دشمنان      مدارا

از حافظ شيرازي

تذکر : البته منظور حافظ  مدارا با دشمنان قسم خورده دين و قرآن و ...  نيست ....


 

** قال عَلِيُُ  ( عَلَيهِ السَّلامُ ) :  کَم مِن صَعبِِ يَسهُلُ بِالرِّفقِ

 


علي
 ( عَلَيهِ السَّلامُ )  فرمود : بسا سختي که به سبب مدارا و نرمي آسان مي گردد.

 


شرح غُرَرُالحِکَم، ج 4، ص 551. 
-غُرَرُالحِکَم عَبدُالواحِد آمُدي، ص 244.

 


 

**  قال عَلِيُُ  ( عَلَيهِ السَّلامُ ) :عَلَيکَ بِالرِّفقِ فَإِنَّهُ مِفتَاحُ الصَّوابِ وَ سَجِيَّةُ أولِي الألبَابِ. [**] .

 

علي  ( عَلَيهِ السَّلامُ )   فرمود :  بر تو باد به ملايمت، زيرا که آن کليد و گشايش راه درست و از سجايا و ويژگي هاي خردمندان است.

 


غُرَرُالحِکَم، ج 2، ص 20.

 


 

**  قال عَلِيُُ  ( عَلَيهِ السَّلامُ ) :  رَأسُ السِّياسَةِ الرِّفقُ. [**] .

 


امام علي
 ( عَلَيهِ السَّلامُ )  فرمود :  اساسِ سياست و مديريت  ، مدارا و ملايمت است.

 


غُرَرُالحِکَم، ج 1، ص 372.

 


 

**  قال عَلِيُُ  ( عَلَيهِ السَّلامُ ) :   اَلرِّفْقُ يُيَسِّرُ الصِّعَابَ وَيُسَهِّلُ شَدِيدَ الْأَسْبَابِ.[**] .

 

علي   ( عَلَيهِ السَّلامُ )  فرمود : مدارا و ملايمت دشواريها را آسان مي سازد و سبب ها و عواملِ سخت و دشوار را سهل و آسان  مي نمايد.

 


شرح غُرَرُالحِکَم، ج 2، ص 45.

 


 

** قال عَلِيُُ  ( عَلَيهِ السَّلامُ ) :   اِرفَق بِالخاصَّةِ وَ العامَّةِ فَأِنَّ الرِفقَ يُمْنٌ. [**] .

 

امام علي ( عَلَيهِ السَّلامُ )  فرمود :با خواص و عوامِ مردم به مُدارا رفتار کن که مدارا کردن و ملايمت  سبب يُمن و برکت است.

 


الغارات، ص 127.

 


 

**  قال عَلِيُُ  ( عَلَيهِ السَّلامُ ) :  مَا استُجلِبَتِ المَحَبَّةُ بِمِثلِ السَّخاءِ ، وَالرِّفقِ  و حُسنِ الخُلُقِ .

 

امام علي  ( عَلَيهِ السَّلامُ )  فرمود  : چيزي به اندازه سخاوت، مدارا و خوش اخلاقي محبّت به وجود نمي آورد.

 

 غُرَرُالحِکَم عَبدُالواحِد آمُدي، ص 244.

 


** قال الجَوادُ 
 ( عَلَيهِ السَّلامُ ) :  مَن هَجَرَ المُداراةَ قارَبَهُ المَکرُوهَ  .

 

امام جواد  ( عَلَيهِ السَّلامُ )  کسي که مدارا را کنار بگذارد، ناخوشي ها به او نزديک مي شود.

 


مُسنَد اَلأِمام الجَواد، ص 243.

 


 

 

** آيت الله سيد اصغر سعادت ميرقديم لاهيجي

 


 

*****************************************

 

** رفق و مدارا ... تبيان فرهنگي

 


 

** رفق و مدارا در زندگي زناشويي – تبيان فرهنگي - تبيان

 


 




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : اهميت رِفق و مدارادرزندگي فردي و اجتماعي و خانوادگي+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشایی , قال علي ( عَلَيهِ السَّلامُ ) : کَم مِن صَعب يَسهُلُ بِالرِّفقِ علي ( عَلَيهِ السَّلامُ ) فرمود : بسا سختي که ب , آيت الله سيد اصغر سعادت ميرقديم لاهيجي ,


نوشته شده در یکشنبه 04 تير 1396 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 53 |

*** ...  دستيابي به اهداف و خواسته‌هاي والا در گرو ارتباط با خداوند و تلاش صادقانه و مؤمنانه است و اگر جامعه اسلامي و انقلابي از ذکر و تضرع به درگاه پروردگار غافل شود، ضربه خواهد خورد.(مقام مُعظَّم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي+کليک)

 

 

***نسيم معرفت***

 

به نام خدا

** نامه حضرت علي 
( عَلَيهِ السَّلامُ )  به اَشعَثِ بن قَيس که فرماندار آذَربايجان بوده :

وَ مِنْ كِتابِِ لَهُ عَلَيْهِ السَّلامُ  اِلَى الاَْشْعَثِ بْنِ قَيْسِِ (وَ هُوَ عامِلُ آذُرْبيجانَ )

 


وَ إِنَّ عَمَلَکَ لَيْسَ لَکَ بِطُعْمَةٍ وَ لَکِنَّهُ فِي عُنُقِکَ أَمَانَةٌ وَ أَنْتَ مُسْتَرْعًي لِمَنْ فَوْقَکَ لَيْسَ لَکَ أَنْ تَفْتَاتَ فِي رَعِيَّةٍ وَ لاَ تُخَاطِرَ إِلاَّ بِوَثِيقَةٍ وَ فِي يَدَيْکَ مَالٌ مِنْ مَالِ اَللَّهِ عَزَّ وَ جَلَّ وَ أَنْتَ مِنْ خُزَّانِهِ حَتَّي تُسَلِّمَهُ إِلَيَّ وَ لَعَلِّي أَلاَّ أَکُونَ شَرَّ وُلاَتِکَ لَکَ وَ اَلسَّلاَمُ .

 


از نامه هاي آن حضرت است به اَشعَثِ بن قَيس
که از جانب عُثمان ، حُکمران و فرماندار آذربايجان بود :

 

فرمانداري براي تو، وسيله آب و نان نيست، بلکه امانتي در گردن توست، و تو، تحت نظر مافوق خود مي‌باشي. حق نداري درباره رعيت و مردم  استبداد به خرج دهي، و نه به کار عظيمي اقدام کني، مگر اطمينان داشته باشي که از عهده‌اش بر مي‌آيي، اموال خدا، در اختيار توست، و تو، يکي از خزانه‌داران او مي‌باشي که آن را به من تسليم کني، و من اميدوارم براي تو فرمانرواي بدي نباشم
 والسلام .

@ نهج البلاغه فيض الاسلام نامه 5   ص 839 .

 ** اگر دقت کرده باشيد در ديدار مسؤلين نظام با مقام معظم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي در تاريخ 22 خرداد 96( هفدهم ماه مبارک رمضان) بخشي از نامه امام علي
( عَلَيهِ السَّلامُ )  به اشعث بن قيس فرماندارآذربايجان  بالاسر مسولين عزيز نصب شده بود!!

 

**********************************

 


*** قال عَلِيُُّ   ( عَلَيهِ السَّلامُ )  : أَشَدُّ الذُّنُوبِ مَا اسْتَهَانَ بِهِ صَاحِبُهُ

 

حضرت علي ( عَلَيهِ السَّلامُ ) فرمود :  سختترين گناهان (نزد خدا) گناهى است كه شخص آنرا آسان و خُرد و کوچک بپندارد (زيرا بى اعتنائى به گناه اگر چه كوچك باشد مستلزم نترسيدن از كيفر و توبه و باز گشت از آن مى گردد و چون گناه  مَلَكه شخص  گردد در نفسش رسوخ نموده و آنگاه از هيچ گناهى هر چند بزرگ پروا نخواهد داشت ).

 

( نهج البلاغه فيض الأِسلام  حکمت 340 -بِحارُ الأَنوار ج73، ص 364)

 


*** عَنِ الصّادِقِ ( عَلَيهِ السَّلامُ )  عَن آبائِهِ ( عَلَيهِمُ السَّلامُ )  فِى حَديثِ المَناهِى اَنَّ رَسُولَ اللهِ (صَلَّي اللهُ عَلَيهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) قال: لاتَحقِرُوا شَيئاََ مِنَ الشَّرِّ وَ اِن صَغُرَ فِى اَعيُنِكُم وَ لا تَستَكثِرُوا شَيئاََ مِنَ الخَيرِ وَ اِن كَثُرَ فِى اَعيُنِكُم فَأِنَّهُ لا كَبيرَ مَعَ الأِستِغفارِ وَ لاصَغيرَ مَعَ الأِصرارِ .

 

امام صادق ( عَلَيهِ السَّلامُ )  از پدران بزرگوارش و آنان از رسول خدا  (صَلَّي اللهُ عَلَيهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)   در حديثى كه از امور مورد نهى سخن به ميان آمده است روايت كنند كه رسول خدا (صَلَّي اللهُ عَلَيهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)   فرمود: هيچ بدى و شرى را اگر چه در نظر شما كوچك باشد كوچك نشمريد و هيچ خيرى را اگر چه در چشم شما زياد باشد زياد مَشمُريد زيرا با وجود استغفار (ديگر گناه) بزرگ وجود ندارد و با اصرار و پافشارى (بر گناه ديگر گناه) كوچك نيست (زيرا با استغفار مى توان از گناه بزرگ طلب آمرزش نمود و با اصرار بر گناه، گناه كوچك تبديل به گناه بزرگ مىشود).

 


منبع : بِحارُ الأََنوار ج73 . ص355 -   الحَياة با ترجمه احمد آرام  ج 1 ص530 حديث 1 .

 


 


 

***...  دستيابي به اهداف و خواسته‌هاي والا در گرو ارتباط با خداوند و تلاش صادقانه و مؤمنانه است و اگر جامعه اسلامي و انقلابي از ذکر و تضرع به درگاه پروردگار غافل شود، ضربه خواهد خورد.(مقام مُعظَّم رهبري حضرت آيت الله خامنه اي+کليک)

 

***************************************

 


 

** جهاد با نفس نسخه متني - کتابخانه ديجيتالي تبيان+کليک+خيلي عاليه

 


 

** جهاد با نفس نسخه متني - کتابخانه ديجيتالي تبيان+کليک+خيلي عاليه

 

http://library.tebyan.net/fa/Viewer/Text/58385/151#1




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : نامه حضرت علي ع به اشعث بن قيس(فرماندار آذربايجان)+دیدارمسؤلان نظام(رئیس جمهورحسن روحانی و آیت الله آملی لاری , رهبر ,


نوشته شده در چهارشنبه 24 خرداد 1396 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 57 |

 

 

 زندگي يعني:  بخند هر چند که  غمگيني.ببخش هرچند که  مسکيني .  فراموش کن هرچندکه دلگيري . آري اينگونه

***نسيم معرفت***

 

بدهکاري هاي ديگران را که توانايي ندارند به عُهده بگيريد


**  حضرت علي(ع)  فرمود :   ثَابِرُوا عَلىَ اقْتِناءِ الْمَكَارِمِ وَ تَحَمَّلُوا أَعْباءَ الْمَغارِمِ تَحْرِزُوا قَصَباتِ الْمَغانِمِ  . در راهِ کسبِ مکارمِ اخلاق پُشتکاري و پايداري بورزيد  و فشارها و بارها و سختي هاي وام و بدهکاريِ(ديگران را که توانايي و مُکنت ندارند ) مُتحمِّل شويد و بر دوش بگيريد .    (و آنها را از نگراني ها و فشارهاي وام و دَين و قرض خلاصي دهيد )، تا نَى‏ هاى غنيمت ها و جائزه  را بدست آوريد و احراز کنيد .«يعني نزد خدواند از پاداش نيکو برخوردار گرديد»  [ قَصَبات الْمَغانِمِ :  نشانه‏ هائى بوده از نَي  كه در مسابقه  اسب دوانى آن را نصب مي کردند و هر كه زودتر به آن مي رسيد مدال و جايزه  را مي گرفت]( غُرَرُ الحِكَم، ح4712؛ ميزان الحكمه: ج3، ص480  - عُيونُ الحِکَم و المَواعِظ  حکمت 4280 )
 

***  ثَابَرَ ، يُثابِرُ مُثابَرَةََ ، ثِباراََ  عَلَي الأَمرِ :   پُشت کار داشت - استقامت بخرج داد- پايداري کرد - مقاومت نمود


اقْتِناءِ :جمع کردن - بدست آوردن


اقْتَنَى : اقْتِنَاءً [ قنو ] المالَ : مال گرد آورد و براى خود نگهداشت .


أَعْباءَ  : جمع عِبء  يعني سنگيني - بار - وزن-  لنگه بار- همتا


الْمَغارِمِ : جمع مَغرَم يعني غرامت- تاوان- - جريمه- بدهي - دَين - قرض - وام


تَحْرِزُوا :  بدست آوريد - جمع کنيد


قَصَبات  جمع قَصَبَة  :  قَصَبات يعني  آبادي بزرگ که از چند دِه و دِهکده تشکيل شده باشد.  قَصَبَه  يعني دهستان-  آبادي - شهر يا شهر بزرگ منطقه- شهرستان - روستا يا مرکز روستا- چاه تازه حفر شده - يک گيس بافته - واحد طول-  قَصَبات  نام مناطقي در ايران است .  قَصَبَه دهي است  در  يَمامَه . (مَنتَهَي الأِرَب ). اين ده به روزگار مسيلمه در صلح خالد درنيامد. (معجم البلدان ). 


الْمَغانِمِ جمع مَغنَم يعني غنيمت- عائدي - سود - فائده - منفعت


تَحْرِزُوا :  بدست آوريد - جمع کنيد


*** ترجمه و بررسي کلمات و مفردات حديثِ فوق : توسط استاد سيداصغرسعادت ميرقديم


**حضرت آیت الله سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجی

 


***************************************************************

***  ترجمه غرر الحكم و درر الكلم، جلد سوم

***  عيون الحكم و المواعظ




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : بدهکاري هاي ديگران را که توانايي ندارند به عُهده بگيريد(سایت حکیم زین العابدین عسکری لشت نشایی) , کمک به مدیون ها و بدهکارها ,


نوشته شده در چهارشنبه 20 مرداد 1395 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 49 |


 تصاویر متحرک از گل و دسته گلهای زیبا (2)

 

***نسیم معرفت***

1- ** پیامبر اکرم ((صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) فرمود :  أَوَّلَ مَا يُحَاسَبُ العَبدُ عَلَيهِ الصَّلاةُ فَإِن قُبِلتَ قُبِلَ مَا سِوَاهَا وَ إِن رُدَّت رُدَّ مَا سِوَاهَا؛

اول چيزي که از بنده مورد سؤال و محاسبه و حسابرسی قرار مي‌گيرد، نماز است  اگر مورد قبول قرار گيرد ساير اعمال نيز قبول مي‌شوند و اگر رد شود  غير آن نيز پذيرفته نمي‌شود.   (فلاح السائل و نجاح المسائل ؛ ص127.)
[وَ رَوَى ابْنُ بَابَوَيْهِ أَيْضاً فِي كِتَابِ مَنْ لَايَحْضُرُهُ الْفَقِيهُ بِإِسْنَادِهِ إِلَى النَّبِيِّ (ص) قَالَ: أَوَّلُ مَايُحَاسَبُ الْعَبْدُ الصَّلَاةُ فَإِنْ قُبِلَتْ قُبِلَ مَا سِوَاهَا وَ إِنْ رُدَّتْ ‏رُدَّ مَاسِوَاهَا.]

بررسی روایت(کلیک کنید)

 

2-**امام رضا (ع) فرمود :  صِلْ‏ رَحِمَکَ‏ وَ لَوْ بِشَرْبَةٍ مِنْ‏ مَاءٍ وَ أَفْضَلُ مَا تُوصَلُ بِهِ الرَّحِمُ کَفُّ الْأَذَى عَنْهَا . پیوند خویشاوندى را برقرار کنید گرچه با جرعه آبى باشد، و بهترین پیوند خویشاوندى، خوددارى از آزار خویشاوندان است. (تُحَف العقول,ص 445. الکافی جلد 2 ص151  حدیث 9 . 


3-**امام سجّاد(ع) فرمود: عَجَباً کُلَّ الْعَجَبِ لِمَنْ عَمِلَ لِدارِ الْفَناءِ وَتَرَکَ دارَ الْبَقاءِ . بسیار عجیب است از کسانى که براى این دنیاى زودگذر و فانى کار مى کنند و خون دل مى خورند ولى آخرت را که باقى و ابدى است رها و فراموش کرده اند. (بحارالأنوار: ج 73، ص 127، ح 128 )


4-**امام باقر (ع) فرمود  : «لاَ شَرَفَ کَبُعدِ الهِمَّةِ»  «هیچ شرافت و افتخاری همانند  بلند‌همّتی نیست  (بحار الأنوار، ج75، ص165)

5- ** حضرت علی (ع) فرمود : أَحْبِبْ حَبِیبَکَ هَوْناً مَا عَسَى أَنْ یَکُونَ بَغِیضَکَ یَوْماً مَا وَ أَبْغِضْ بَغِیضَکَ هَوْناً مَا عَسَى أَنْ یَکُونَ حَبِیبَکَ یَوْماً مَا . در دوستى با دوست خود  مدارا کن، شاید روزى دشمن تو گردد، و در دشمنى با دشمنت نیز مدارا کن، زیرا شاید روزى دوست تو گردد. ( نهج البلاغه حکمت 268 با ترجمه مرحوم استاد دشتی و نهج البلاغه فیض الأسلام حکمت 260)


6-** قال الصادق (ع) : یَا إِسْحَاقُ! خَفِ اللَّهَ کَأَنَّکَ تَرَاهُ وَ إِنْ کُنْتَ لا تَرَاهُ فَإِنَّهُ یَرَاکَ فَإِنْ کُنْتَ تَرَی أَنَّهُ لا یَرَاکَ فَقَدْ کَفَرْتَ وَ إِنْ کُنْتَ تَعْلَمُ أَنَّهُ یَرَاکَ ثُمَّ بَرَزْتَ لَهُ بِالْمَعْصِیَةِ فَقَدْ جَعَلْتَهُ مِنْ أَهْوَنِ النَّاظِرِینَ عَلَیْکَ . امام صادق علیه السلام به اسحاق بن عمار می فرماید : ای اسحاق ! طوری از خدا بترس که گویا او رامی بینی ، هر چند تو او را نمی بینی ولی او تو را می بیند . و اگر معتقد باشی که او تو را نمی بیند بی شک ، به او کفر ورزیده ای و اگر بدانی که او تو را می بیند و آن گاه درحضوراو معصیت کنی بی تردید او را از پست ترین بینندگان قرار داده ای .(اصول کافی، ج 2، ص 67.)

 
7- ** امام حسن مجتبی (ع) فرمود :عَلَیْکُم بِالْفِکْرِ فَاِنَّهُ مَفاتیحُ اَبْوابِ الْحِکْمَةِ .بر شما باد که اندیشه کنید ؛ زیرا فکر کلیدهای درهای حکمت است . (میزان الحکمه، محمدی ری شهری، ج 8، ص 245.)


8- ** امام حسن مجتبی (ع) فرمود :عَجِبْتُ لِمَنْ یتَفَکَّرُ فی مَأْکُولِهِ کیْفَ لا یَتَفَکَّرُ فی مَعْقُولِهِ فَیُجَنِّبُ بَطْنَهُ ما یُؤذیهِ وَ یُودِعُ صَدْرَهُ ما یُرْدیهِ(8)؛ در شگفتم از کسی که درباره خوراکی‌های خود اندیشه می‏کند ولی در رابطه با  معقولات و افکار و اندوخته های فکری و علمی خویش اندیشه نمی‏کند . پس  شکم خود را از غذاهای آزار دهنده، دور  می دارد ولی روح وسینه‏ و قلب و دل و مغزش  را در مقابل آنچه آن را پست و هلاک  می‏گرداند رها و تسلیم  می‏ کند و  نسبت به آن بی توجه می باشد  . 

[در شگفتم از کسي که درباره خوراکي‌هاي خود انديشه مي‏کند ولي در رابطه با  معقولات و افکار و اندوخته هاي فکري و علمي خويش انديشه نمي‏کند . پس  شکم خود را از غذاهاي آزار دهنده، دور  مي دارد  ولي  نسبت به آنچه که موجب فساد و نابودي سينه و قلب وفکرش مي شود بي توجه مي باشد. (قلب و فکر خود را رها کرده و تسليم فساد و تباهي مي کند) . ]

(بحار الانوار، ج 1، ص 218.)


أَوْدَعَ  : یعنی  سپرد , تسلیم کرد , امانت گذارد , ارسال کرد ،واگذار کرد ، حفظ کرد .


9- ** امام حسن علیه السلام فرمود: «اِنَّ اَبْصَرَ الاَْبْصارِ ما نَفَذَ فِی الْخَیْرِ مَذْهَبُهُ وَ اَسْمَعَ الاَْسْماعِ ما وَعَی التَّذْکیرَ وَ انْتَفَعَ بِهِ وَ اسْلَمَ الْقُلُوبِ ما طَهُرَ مِنَ الشُّبَهاتِ؛ به راستی، بیناترین دیده ها آن است که در خیر نفوذ نماید، و شنواترین گوش ها آن است که تذکّرات  و نصایح خیرخواهانه [دیگران] را بشنود و از آن بهره مند شود و سالم ترین دلها آن است که از شک و شبهه و تردید  پاک باشد. (تُحَفُ العُقول ازعلیّ بن شُعبه حَرّانی. ص 408، حدیث 17.)


10- **  وَ قِیلَ لِلصَّادِقِ (ع) إِنَّ فُلَاناً یُوَالِیکُمْ إِلَّا أَنَّهُ یَضْعُفُ عَنِ الْبَرَاءَةِ مِنْ عَدُوِّکُمْ فَقَالَ هَیْهَاتَ کَذَبَ مَنِ ادَّعَى مَحبّتَنَا وَ لَمْ یَتَبَرَّأْ مِنْ عَدُوِّنَا . شخصی به امام صادق (ع) عرضه داشت: همانا شخصی است که محبّت شما را در دل دارد، اما در برائت از دشمنان شما ضعیف است. امام صادق(ع) در پاسخ فرمودند: دروغ می گوید کسی که گمان می کند دوست دار ما است، اما از دشمنان ما برائت نمی جوید(بحار الأنوار ‏27: 58)


11- **  قَالَ الصَّادِقُ (ع) مَنْ أَحَبَّ لِلَّهِ وَ أَبْغَضَ لِلَّهِ وَ أَعْطَی لِلَّهِ فَهُوَ مِمَّنْ کَمَلَ إِیمَانُهُ . هرکس برای خدا دوست بدارد و برای خدا دشمن بدارد و برای خدا عطا کند، پس او از کسانی است که ایمانش کامل شده است ( کافی، ج 2، ص 124  )

 12-   ** رسول خدا (ص) فرمود : الْمَرْءُ مَعَ مَنْ أَحَبَّیعنی انسان همراه کسی است که او را دوست دارد . (میزان الحکمة، ج‏2، ص‏214 - 215. اُسد الغابة : 3 / 458 / 3337 و ص 29 / 2520.)


 13- **  امام صادق (ع) فرمود : مَنْ‏ أَحَبَّنَا أَهْلَ‏ الْبَیْتِ‏ وَ حَقَّقَ‏ حُبَّنَا فِی قَلْبِهِ جَرَى یَنَابِیعُ الْحِکْمَةِ عَلَى لِسَانِهِ وَ جُدِّدَ الْإِیمَانُ فِی قَلْبِهِ . هر کس ما اهل بیت را دوست داشته باشد و محبّت ما را در دلش محقق و استوار کند  چشمه‌های حکمت بر زبانش جاری می‌شود، و ایمان در دلش نو و تازه  می‌گردد . ( محاسن، ج 1، ص  141 )


14-**  امام باقر (ع) فرمود : ما عَرَفَ اَللهَ مَن عَصاهُ . خدا را نشناخته آن که نافرمانی اش کند. (تحف العقول، ص294. )

15- **حضرت علی (ع) فرمود  : خَالِطُوا النَّاسَ مُخَالَطَةً إِنْ مِتُّمْ مَعَهَا بَکَوْا عَلَیْکُمْ وَ إِنْ عِشْتُمْ حَنُّوا إِلَیْکُمْ .با مردم آنگونه معاشرت کنید، که اگر مردید بر شما اشک ریزند، و اگر زنده ماندید، با اشتیاق سوى شما آیند. ( نهج البلاغه  با ترجمه مرحوم استاد سید جعفرشهیدی حکمت 10 .)

16-** عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (عَلَیهِ السَّلامُ ) قَالَ : قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) : مَن تَرَکَ مَعصِیَة ً لِلهِ مَخَافَةَ اللهِ تَبَارَکَ وَ تَعَالَی أَرضَاهُ اللهُیَومَ القِیَامَةِ .

امام صادق (عَلَیهِ السَّلامُ ) از قول رسولخدا (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) فرمود :  کسی که معصیت الهی را از خوف خدای تبارک و تعالی ترک کند خداوند او را در روز قیامت خوشنود می سازد. (اصول کافی ، ج 3 ، ص 128.روایت 6 )

 

17-  ** علی (ع) فرمود :اَلأِفراطُ فِی المَلامَةِ یَشُبُّ نیرانَ اللَّجاجِ. افراط و زیاده روی  در سرزنش و ملامتِ دیگران ، آتش لجاجت را در آنها  شعله ور مى سازد.  ( تُحَفُ العُقول: ص 84؛ دانشنامه قرآن و حدیث: ج2، ص306.)


18-  ** حضرت علی (ع) فرمود : اَلا حُرُّ یَدَعُ هذِهِ اللُّماظَةَ لِأهْلِها؟ اِنَّهُ لَیْسَ لِأَنْفُسِکُمْ ثَمَنٌ اِلاَّ الْجَنَّةُ فَلا تبیعُوها اِلاّ بِهااِنَّهُ

لیسَ لأنْفُسِکُم ثَمَنٌ إلّا الجَنّةُ، فلا تَبیعوهاإلّا بِها .  آیا آزاده ای نیست که از این خُرده طعام  و غذای مانده در میان دندان های نسل پیش در گُذرد(این نیم خورده دنیا را به اهل دنیا و دنیا طلبان حریص واگذارد ) به راستى که جان هاى شما را بهایى جز بهشت نیست . پس آنها را جز به بهشت مفروشید  (نهج البلاغه فیض الأسلام حکمت 448 .)


** اَللُّماظَة :  در لُغت به معنای  ریزه های غذا در دهان * ته مانده چیز کم *


** لَمَظَ : لَمْظاً : پس از پایان غذا با زبان خود لبهایش را پاک کرد ، با زبان خود بازمانده غذا در میان دندانهایش را پاک کرد


** تَلَمَّظَ : تَلَمُّظاً [ لمظ ] الرجُلُ : آن چیز را زبان زد و چشید ، زبان خود را براى چشیدن تکان داد


** تَلَمَّظَتِ الحَیَّةُ : مار زبان خود را بیرون آورد .


19-  **  امام جواد (ع)  فرمود : اَلْمُؤمِنُ یَحْتاجُ إلى ثَلاثِ خِصالٍ: تَوْفیقٍ مِنَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ، وَ واعِظٍ مِنْ نَفْسِهِ، وَقَبُولٍ مِمَّنْ یَنْصَحُهُ.   فرمود: مؤمن در هر حال نیازمند به سه خصلت است: توفیق از طرف خداوند متعال، واعظى از درون خود ، قبول و پذیرش نصیحت و خیر خواهی  کسى که او را نصیحت و پند واندرز  نماید. [بحارالأنوار، ج 72، ص 65، ح 3]  تُحَفُ العُقول ، ص 457 .

 

 مستدرک الوسائل ومستنبط المسائل، ج 8، ص 329، المحدث النوری، المیرزا حسین،  نشر: مؤسّسة آل البیت علیهم السلام، الطبعة الأُولى 1408، بیروت.


20-  ** حضرت علی (ع) فرمود :  مَن رُزِقَ الدِّینَ فَقَد رُزِقَ خَیرَ الدُّنیا وَ الآخِرَةِ . هر کس دین روزى او شود، براستى خیر دنیا و آخرت روزى او شده است  (غررالحکم، ح 8523)

***  ...  رُزِقَ الدِّینَ .  به نظر می رسد که کلمه (رَزَقَ) که مجهول آن  ( رُزِقَ) می باشد ، فعل  دو مفعولی است . مثل  رَزَقَهُ اللّهُ الغِنَى  : خداوند او را توانگر و بى نیاز کرد .


21- ** امام موسی بن جعفر (ع) فرمود :   مَنْ لَمْ یَجِدْ لِلاِْساءَةِ مَضَضًا لَمْ یکُنْ عِنْدَهُ لِلاِْحْسانِ مَوْقِعٌ.  کسی که مزه رنج و سختی را نچشیده ، نیکی و احسان در نزد او جایگاهی ندارد . (بحارالانوار، جلد 78، ص333.  و اَعلام الدِّین فِی صِفاتِ المُؤمِنین ص 305. از حسن بن ابی‌الحسن دیلمی «از علمای قرن هشتم هجری قمری»)


** مَضَض :  یعنی درد و رنج و مصیبت و سختی و رنج


22-  **  امام حسن عسکری (ع)  فرمود : إنَّ اللهَ تَبارَکَ وَ تَعالى بَیَّنَ حُجَّتَهُ مِنْ سائِرِ خَلْقِهِ بِکُلِّ شَىْء، وَ یُعْطِیهِ اللُّغاتِ، وَمَعْرِفَةَ الاْنْسابِ وَالاْجالِ وَالْحَوادِثِ، وَلَوْلا ذلِکَ لَمْ یَکُنْ بَیْنَ الْحُجَّةِ وَالْمَحْجُوحِ فَرْقٌ.  همانا خداوند متعال با هرچیزی ، حجّت و خلیفه خود را از سائر مردم  ممتاز و برتر قرار داد و علم و آگاهی به همه زبان ها  را به وی عطا فرمود و به أنساب و  عمر تمام انسان ها و حوادث گذشته و آینده  آشنا ساخت و چنانچه این امتیاز وجود نمى داشت، بین حجّت خدا و بین دیگران فرقى نبود. (اصول کافى: ج 1، ص 519، ح 11.)

 


23-  **   عَنْ فاطِمَةَ الزَّهْراءِ (سَلامُ اللهِ عَلَیهَا ) قالَتْ: قالَ رَسُولُ اللّهِ(صلى الله علیه وآله وسلم): مَنْ تَخَتَّمَ بِالْعَقیقِ لَمْ یَزَلْ یَرَى خَیْرًا. حضرت فاطمه (سلام الله علیها) از رسول خدا  (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)   نقل کرد که آن حضرت فرمود : کسى که انگشتر عقیق به دست کند، همیشه خیر مى بیند. (وسائل الشیعه, ج 3 , ابواب احکام الملابس,باب52 حدیث2 )

 

24-  **  امام رضا  (ع) فرمود : اَلعَقیقُ یَنْفِی الفَقرَ . امام رضا (عَلَیهِ السَّلامُ) فرمود: عقیق، فقر را از بین می برد  «الکافی، ج 6، ص 470»

 

25- **  حضرت علي(ع) فرمود : : اَلأِيمانُ شَجَرَةٌ ، أَصلُهَا اليَقينُ ، وَ فَرْعُهَا التُّقَى ، وَ نُورُهَا الحَياءُ ، و ثَمَرُهَا السَّخاءُ  . ايمان  ، درختى است كه ريشه اش يقين  و شاخه اش پرهيزگارى و  شكوفه اش حيا و ميوه اش بخشندگى است .  (غُرَرُ الحِكَم ،حديث  1786 )

 

26- ** امام رضا (ع) فرمود :  لَا يَکُونُ الْمُؤْمِنُ مُؤْمِنًا حَتّي تَکُونَ فيهِ ثَلاثُ خِصالِِ:1- سُنَّةٌ مِنْ رَبِّهِ. 2 - وَ سُنَّةٌ مِنْ نَبِيِّهِ. 3 - وَ سُنَّةٌ مِنْ وَلِيِّهِ. فَأَمَّا السُّنَّةُ مِنْ رَبِّهِ فَکِتْمانُ سِرِّهِ. وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ نَبِيِّهِ فَمُداراةُ النّاسِ. وَ أَمَّا السُّنَّةُ مِنْ وَلِيِّهِ فَالصَّبْرُ فِي الْبَأْساءِ وَ الضَّرّاءِ.   مؤمن، مؤمن واقعي نيست ، مگر آن كه سه خصلت در او باشد : سُنتي از پروردگارش و سُنتي از پيامبرش و سُنتي از امامش . اما سنت پروردگارش ، پوشاندن راز خود است ، اما سنت پيغمبرش ، مدارا  با مردم است ، اما سنت امامش ،  صبر كردن در زمان تنگدستي و پريشان حالي است ( تُحَفُ العُقُول : 442 .  کافي، ج 2، ص 241. امالي صدوق، ج 1، ص 339؛ عيون اخبارالاخبار، ج 1، ص 256. اصول کافي ، ج 3 ،ص 339)

 

*** « اَلْبَأْساء » در اصل به معنى شدت و رنج است و به معنى جنگ نيز به كار مى‌رود همچنين در قحطى و خشكسالى و فقر و مانند اينها، ولى « اَلضَّرّاء » به معنى ناراحتى روحى است مانند غم و اندوه و جهل و نادانى و يا ناراحتي هايى كه از بيمارى و از دست دادن مقام و مال و ثروت پيدا مى‌شود.  شايد تفاوت ميان اين دو در حقيقت از اينجا باشد كه" باساء" بيشتر جنبه خارجى دارد و" ضَرّاء" جنبه روحى، يعنى ناراحتي هاى روحى را ضَرّاء و بنا بر اين بَاساء يكى از عوامل ايجاد ضَرّاء خواهد بود .  (تفسير نمونه جلد 5  پاورقي ص 235 .)

 

27-  **  حضرت علي (ع) فرمود  :  مَنْ ضَعُفَ عَنْ حِفْظِ سِرِّهِ لَم يَقْوَ لِسِّرِ غَيرِهِ . کسي که نتواند رازدار اسرار خود باشد، نمي تواند اسرار ديگران را نيز حفظ کند. ( غُرَرُ الحِكَم: 8941.)

 

28- **   امام هادی( ع) فرمود :  اَلْحَسَدُ ماحِقُ الْحَسَناتِ، وَالزَّهْوُ جالِبُ الْمَقْتِ، وَالْعُجْبُ صارِفٌ عَنْ طَلَبِ الْعِلْمِ داعٍ إ لَى الْغَمْطِ وَالْجَهْلِ، وَالبُخْلُأذَمُّ الاْ خْلاقِ، وَالطَّمَعُ سَجيَّةٌ سَيِّئَةٌ  .  فرمود: حسد موجب نابودى اعمال نیک و حسنه است  . تكبّر و خودخواهى جذب كننده دشمنى و عداوت مى باشد. عُجب و خودبينى مانع تحصيل علم و دانش خواهد بود و  شخص را به پَستى و نادانى می کشاند . بخيل بودن از ناپسندترین خُلق و خوی است و  طَمَع داشتن خصلتى ناپسند و زشت مى باشد. [بحارالانوار ج 72 ص 199.] [بحارالأنوار: ج 69، ص 199، ح 27]


*** زَهْو :  فخر كردن ، خود بزرگ بينى و تكبّر ، ستم ، باطل و دروغ ، غوره ى خرماى رنگ گرفته ، گياه سبز ، زيبائى و شادابي


*** الْغَمْط :  خُرد و خوار شمردن - خوار داشتن - عیب کردن - ناسپاسی کردن - انکار کردن - زمین پست و نرم - کوچک و سبک شمردن-

 

 

 

بدهکاري هاي ديگران را که توانايي ندارند به عُهده بگيريد


 29- **  حضرت علي(ع)  فرمود :   ثَابِرُوا عَلىَ اقْتِناءِ الْمَكَارِمِ وَ تَحَمَّلُوا أَعْباءَ الْمَغارِمِ تَحْرِزُوا قَصَباتِ الْمَغانِمِ  . در راهِ کسبِ مکارمِ اخلاق پُشتکاري و پايداري بورزيد  و فشارها و بارها و سختي هاي وام و بدهکاريِ(ديگران را که توانايي و مُکنت ندارند ) مُتحمِّل شويد و بر دوش بگيريد .    (و آنها را از نگراني ها و فشارهاي وام و دَين و قرض خلاصي دهيد )، تا نَى‏ هاى غنيمت ها و جائزه  را بدست آوريد و احراز کنيد .«يعني نزد خدواند از پاداش نيکو برخوردار گرديد»  [ قَصَبات الْمَغانِمِ :  نشانه‏ هائى بوده از نَي  كه در مسابقه  اسب دوانى آن را نصب مي کردند و هر كه زودتر به آن مي رسيد مدال و جايزه  را مي گرفت]( غُرَرُ الحِكَم، ح4712؛ ميزان الحكمه: ج3، ص480  - عُيونُ الحِکَم و المَواعِظ  حکمت 4280 )
 

***  ثَابَرَ ، يُثابِرُ مُثابَرَةََ ، ثِباراََ  عَلَي الأَمرِ :   پُشت کار داشت - استقامت بخرج داد- پايداري کرد - مقاومت نمود


اقْتِناءِ :جمع کردن - بدست آوردن


اقْتَنَى : اقْتِنَاءً [ قنو ] المالَ : مال گرد آورد و براى خود نگهداشت .


أَعْباءَ  : جمع عِبء  يعني سنگيني - بار - وزن-  لنگه بار- همتا


الْمَغارِمِ : جمع مَغرَم يعني غرامت- تاوان- - جريمه- بدهي - دَين - قرض - وام


تَحْرِزُوا :  بدست آوريد - جمع کنيد


قَصَبات  جمع قَصَبَة  :  قَصَبات يعني  آبادي بزرگ که از چند دِه و دِهکده تشکيل شده باشد.  قَصَبَه  يعني دهستان-  آبادي - شهر يا شهر بزرگ منطقه- شهرستان - روستا يا مرکز روستا- چاه تازه حفر شده - يک گيس بافته - واحد طول-  قَصَبات  نام مناطقي در ايران است .  قَصَبَه دهي است  در  يَمامَه . (مَنتَهَي الأِرَب ). اين ده به روزگار مسيلمه در صلح خالد درنيامد. (معجم البلدان ). 


الْمَغانِمِ جمع مَغنَم يعني غنيمت- عائدي - سود - فائده - منفعت


تَحْرِزُوا :  بدست آوريد - جمع کنيد

 

30 - ** حضرت علی (ع) فرمود :  إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَغْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُ التُّجارِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَهْبَةً فَتِلْکَ عِبادَةُ الْعَبْیدِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ شُکْراً فَتِلْکَ عِبادَةٌ الْأحْرارِ، وَ هِیَ أفْضَلُ الْعِبادَةِ . یعنی قومی و مردمی به شوقِ بهشت ، خدا را پرستیدند و پرستش می کنند  که این نوع عبادت ، عبادت تُجّار و بازرگانان است ( این نوع عبادت در واقع عبادتِ معامله ای و تجاری  است و اگر بهشتی در کار نباشد ، عبادت نمی کردند) و عدّه ای هم از روی ترس ( از عذاب و کیفر الهی) خدا را پرستیدند و پرستش می نمایند  که این نوع عبادت همانند عبادت غلامان و بردگان است ( اگر کیفر و عذابی در کار نباشد خدا را پرستش نمی کنند) و به راستی مردمی هم از روی شکر و سپاس قلبی خدا را پرستیدند و می پرستند که این نوع بندگی و عبادت  در حقیقت  عبادت اَحرار و آزادگان است و آن از برترین نوعِ عبادت و بندگی می باشد( عبادت اَحرار ، عبادتی است که فرضا بهشت و جهنمی هم اگر در کار نباشد ، خدا را عبادت و پرستش و بندگی می کردند ) . [ نهج البلاغه فیض الأسلام حکمت 229 . بحارالأنوار، ج 75، ص 117، ح 5. ]  
تذکر :  در کتاب شریف « تُحَفُ العُقُول ص 250  با تصحیح مرحوم استاد علی اکبر غفاری با ترجمه مرحوم آیت الله محمد باقر کوه کَمَره ای این حدیث  در بخش سخنان  امام حسین (ع) ذکر شده است  .

 

31- **  حضرت علی(ع) فرمود : مَنْ أَصْبَحَ عَلَى الدُّنْيَا حَزِيناً فَقَدْ أَصْبَحَ لِقَضَاءِ اللهِ سَاخِطاً، وَمَنْ أَصْبَحَ يَشَكُو مُصِيبَةً نَزَلَتْ بِهِ فَقَدْ أَصْبَحَ يَشْكُو رَبَّهُ، وَمَنْ أَتى غَنِيَّاً فَتَوَاضَعَ لَهُ لِغِنَاهُ ذَهَبَ ثُلُثَا دِينِهِ وَ مَنْ قَرَأَ الْقُرْآنَ فَمَاتَ فَدَخَلَ النَّارَ فَهُوَ مِمَّنْ كَانَ يَتَّخِذُ آيَاتِ اللَّهِ هُزُواً وَ مَنْ لَهِجَ قَلْبُهُ بِحُبِّ الدُّنْيَا اِلْتَاطَ قَلْبُهُ مِنْهَا بِثَلَاثٍ  : هَمٍّ لَا يُغِبُّهُ وَ حِرْصٍ لَا يَتْرُكُهُ وَ أَمَلٍ لَا يُدْرِكُهُ . کسی که از دنیا اندوهناک باشد ، از قضا و قَدَر الهی  خشمناک است و آن کس که از مصیبت وارد شده شِکوَه و گلایه نماید از خدا شکایت کرده و کسی که نزد توانگری رفته و به خاطر ثروت و سرمایه اش در برابر او تواضع و فروتنی و کُرنش کند  ، دو سوم  دین خود را از دست داده است و آن کس که قرآن بخواند و وارد آتش جهنّم شود حتما از کسانی است که آیات الهی را بازیچه قرار داده است و آن کس که قلب و دلش با دنیا پرستی پیوند و گِره خورده ، همواره جان و روح و قلب و دلش گرفتار سه مشکل خواهد بود : 1- اندوهی رها نشدنی  2- حِرص تمام نشدنی 3- و آرزوی دست نایافتنی .[ تُحَفُ العُقُول: ص 217؛ دنيا و آخرت از نگاه قرآن و حديث: ج2، ص168.   نهج البلاغه فیض الأسلام حکمت 219 .]

 

32-  **  رسولخدا (ص) فرمود : إنّ مُعَلِّمَ الْخَيْرِ يَسْتَغْفِرُ لَهُ دَوابُّ اْلأَرْضِ وَ حِيتانُ اْلبَحْرِ وَ كُلُّ ذِى رُوحِِ فِى اْلهَواءِ، وَ جَميعُ أَهْلِ ألسَّماءِ وَ اْلأَرْضِ .جنبندگاه زمین، ماهیان دریا و هر صاحب روحی در هوا، و تمام اهل آسمان و زمین برای کسی که مُعلِم و آموزگاز خوبی ها است  استغفار می کنند. (بحارالانوار، ج 2، ص 17)

 

33-  ** رسولخدا (ص) فرمود : أقرَبُ النّاسِ مِنْ دَرجَةِ النُّبوَّةِ أهلُ الْجِهَادِ وَ أَهلُ  الْعِلْمِ  نزدیک ترین مردم به مقام نبوّت، اهل جهاد و دانش اند. «کنزالعمّال، ح 10647»

 

34-** امام جواد (ع) فرمود :  مَنْ أَصْغَی إِلَی نَاطِق فَقَدْ عَبَدَهُ فَإِنْ کَانَ النَّاطِقُ عَنِ اللَّهِ فَقَدْ عَبَدَ اللَّهَ وَ إِنْ کَانَ النَّاطِقُ یَنْطِقُ عَنْ لِسَانِ إِبْلِیسَ فَقَدْ عَبَدَ إِبْلِیسَ». کسی که به سخنِ گوینده ای گوش دهد او را عبادت کرده، پس اگر گوینده از خدا بگوید او خدا را پرستیده است و اگر گوینده از زبان ابلیس بگوید، پس او  در واقع ابلیس را پرستیده است.  [مستدرک الوسایل، ج 17، ص 308 -  تُحَفُ العُقول، ‏، ص ۴۵۶ - بحارالأنوار،، ج ۲، ص ۹۴  - اَلحَياة از محمدرضا حكیمی با ترجمه احمد آرام، ج ‏۲، ص ۴۶۳ ]

 

35-  **  پیامبر اکرم) فرمود : ادْفَعُوا أَبْوَابَ الْبَلَایَا بِالِاسْتِغْفَارِ» پیامبر اکرم (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) فرمودند: درهای بلا و سختی را به وسیله استغفار ببندید.  [مستدرک الوسائل، میرزای نوری، ج ۵، ص ۳۱۸.]

 

36- **  رسول خدا (ص) فرمود :خَیْرُ الْأَصْحَابِ مَنْ قَلَّ شِقَاقُهُ وَ کَثُرَ وِفَاقُه‏ .بهترین یاران کسی است که ناسازگاریش اندک باشد و سازگاریش بسیار . (تنبیه الخَواطر و نُزهَةُ النَّواظِر معروف به مجموعه وَرّام ج 2 ، ص 123 .)

 

37-  ** امام صادق (ع) فرمود :  «لَا تَنْظُرُوا إِلَى طُولِ رُکُوعِ الرَّجُلِ وَ سُجُودِهِ فَإِنَّ ذَلِکَ شَیْ‌ءٌ اعْتَادَهُ فَلَوْ تَرَکَهُ اسْتَوْحَشَ لِذَلِکَ وَ لَکِنِ انْظُرُوا إِلَى صِدْقِ حَدِیثِهِ وَ أَدَاءِ أَمَانَتِهِ‌»: ( تنها ) نگاه به رکوع و سجود طولانى افراد نکنید ، زیرا ممکن است عادتى براى آنها شده باشد که از ترک آن ناراحت شوند ، ولى نگاه به راستگوئى در سخن و اداء امانت آنها کنید. [تفسیر نورالثقلین ، ج 1، ص 496، اصول کافى ج 2، ص 105 حدیث 13]

 

38-  **  امام صادق (ع)  فرمود : «لَا تَنْظُرُوا إِلَى طُولِ رُکُوعِ الرَّجُلِ وَ سُجُودِهِ فَإِنَّ ذَلِکَ شَیْ‌ءٌ اعْتَادَهُ فَلَوْ تَرَکَهُ اسْتَوْحَشَ لِذَلِکَ وَ لَکِنِ انْظُرُوا إِلَى صِدْقِ حَدِیثِهِ وَ أَدَاءِ أَمَانَتِهِ‌» : ( تنها ) نگاه به رکوع و سجود طولانى افراد نکنید ، زیرا ممکن است عادتى براى آنها شده باشد که از ترک آن ناراحت شوند ، ولى نگاه به راستگوئى در سخن و اداء امانت آنها کنید. [تفسیر نورالثقلین ، ج 1، ص 496، اصول کافى ج 2، ص 105 حدیث 13]

 

39-  **  امام صادق (عليه ‏السلام‏)  فرمود : اِنَّ ضارِبَ عَلِىٌّ بِالسَّيْفِ وَ قاتِلَه لَوْ اِئْتَمَنَنِى وَ اسْتَنْصَحَنِى وَ اسْتَشارَنِى، ثُمَّ قَبِلتُ ذلِكَ مِنْهُ، لاَدَّيْتُ اِلَيْهِ الاَْمانَةَ : اگر قاتل علىّ (عَلَيهِ‏ السَّلام‏ُ) امانتى پيش من مى‏ گذاشت و يا از من نصيحتى مى‏ خواست و يا با من مشورتى مى‏ كرد و من آمادگى خود را براى اين امور اعلام مى ‏داشتم ، قطعا حق امانت را ادا مى‏ نمودم. [مجموعه وَرّام، جلد 1، صفحه 20.تفسیر نمونه ج : 3ص : 430 .]

 

40- ** پيغمبر گرامى اسلام (صَلَّي اللهُ عَلَيهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)  فرمود : آيَةُ الْمُنَافِقِ ثَلاثٌ إِذَا حَدَّثَ كَذَبَ ، وَإِذَا وَعَدَ أَخْلَفَ ، وَإِذَا اؤْتُمِنَ خَانَ: نشانه منافق سه چيز است، هر گاه سخن گويد دروغ گويد، هرگاه وعده دهد وفا نكند و هرگاه به او اعتماد شود خيانت كند.  ( نهج الفصاحه ص2 حديث 7 -صحيح مسلم، کتاب الايمان، ح 89 -  الترغيب و الترهيب : 4 / 9 / 13.)

 

41- **  رسول خدا (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) خطاب به على(عَلَيهِ‏ السَّلام‏ُ) فرمود: يا اَبَالْحَسَنِ اَدِّ الاَمانَةَ اِلَى الْبَرِّ وَ الْفاجِرِ فِى ما قَلَّ وَجَلَّ حَتّى فِى الخَيْطِ وَ الَْمخِيطِ : اى ابالحسن  امانت را چه مربوط به شخص نيكوكار باشد يا بدكار، چه كم باشد و چه زياد به صاحبش برسان، حتى اگر نخ و سوزن باشد .  ( بحارالانوار، جلد 74، صفحه 273.)

 

 42- ** پيامبر اكرم  (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)فرمود:  «لا اِيْمانَ لِمَنْ لا اَمانَةَ لَهُ : كسى كه امانت را رعايت نمى كند ايمان ندارد .( بحارالانوار، جلد 74، صفحه 273.)

 

43-  **  امام سجاد(عليه السلام) در باره اهميت امانت به شيعيانش  فرمود: «عَلَيْكُمْ بِاداءِ الاَْمانَةِ فَوالَّذِى بَعَثَ مُحَمّداً  (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)  بِالحَقِّ نَبِيّاً لَوْ اَنَّ قاتِلَ اَبِىَ الْحُسَيْنِ ابْنِ عَلِىٌّ(عليهما السلام) اَئْتَمَنَنِى عَلَى السَّيْفِ الَّذِى قَتَلَهُ بِهِ لاََدَّيْتُهُ اِلَيْهِ : به شما باد به اداء امانت، سوگند به آن كس كه محمد  (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) را به حق پيامبرِ خويش قرار داد، اگر قاتل پدرم حسين(عَلَيهِ السَّلامُ)شمشيرى را كه با آن پدرم را شهيد كرد نزد من امانت مى سپُرد (و من امانت او را قبول مى كردم) در امانتش خيانت نمى نمودم»  ( بحارالانوار، جلد 72، صفحه 114، حديث 3. )

 

44-  ** على (عَلَيهِ‏ السَّلام‏ُ) در باره  امانت فرمود : اَلاَْمانَةُ تَجُرُّ الرِّزْقَ وَ الْخِيانَةُ تَجُرَّ الْفَقْرَ : امانت رزق و روزى مى آورد، و خيانت موجب فقر است».  (بحار، جلد 78، صفحه 60.)

 

45-  ** حضرت علی (ع)  فرمود : الْكَلَامُ ثَلَاثَةٌ صِدْقٌ وَ كَذِبٌ وَ إِصْلَاحٌ بَيْنَ النَّاسِ قَالَ قِيلَ لَهُ جُعِلْتُ فِدَاكَ مَا الْإِصْلَاحُ بَيْنَ النَّاسِ قَالَ تَسْمَعُ مِنَ الرَّجُلِ كَلَاماً يَبْلُغُهُ فَتَخْبُثُ نَفْسُهُ فَتَلْقَاهُ فَتَقُولُ سَمِعْتُ مِنْ فُلَانٍ قَالَ فِيكَ مِنَ الْخَيْرِ كَذَا وَ كَذَا خِلَافَ مَا سَمِعْتَ مِنْهُ. 

سخن سه گونه است: راست و دروغ و اصلاح ميان مردم به آن حضرت عرض شد: قربانت گردم اصلاح ميان مردم چيست؟ فرمودند: از كسى سخنى درباره ديگرى مى شنوى كه اگر سخن به گوش او برسد، ناراحت و دلگیر و بددل مى شود. پس تو آن ديگرى را مى بينى و بر خلاف آنچه شنيده اى، به او مى گويى: از فلانى شنيدم كه در خوبى تو چنين و چنان مى گفت.   ( كافى ج2، ص 341، ح 16 .)

 

[مـُحـَمَّدُ بـْنُ يـَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَبِى يَحْيَى الْوَاسِطِيِّ عَنْ بَعْضِ أَصـْحـَابِنَا عَنْ أَبِي عَبْدِ اللَّهِ (ع) قَالَ الْكَلَامُ ثَلَاثَةٌ صِدْقٌ وَ كَذِبٌ وَ إِصْلَاحٌ بَيْنَ النَّاسِ قـَالَ قـِيـلَ لَهُ جـُعِلْتُ فِدَاكَ مَا الْإِصْلَاحُ بَيْنَ النَّاسِ قَالَ تَسْمَعُ مِنَ الرَّجُلِ كَلَاماً يَبْلُغُهُ فـَتـَخـْبـُثُ نـَفـْسـُهُ فـَتـَلْقَاهُ فَتَقُولُ سَمِعْتُ مِنْ فُلَانٍ قَالَ فِيكَ مِنَ الْخَيْرِ كَذَا وَ كَذَا خِلَافَ مَا سَمِعْتَ مِنْهُ .

از امام صادق (عليه السلام) حديث شده است كه فرمود: سخن بر سه گونه است : راست ، و دروغ ، و اصـلاح مـيـان مـردم ، (راوى ) گـويد: به آن حضرت عرض شد: قربانت گردم اصلاح ميان مردم چيست ؟ فرمود: از كسى سخنى درباره ديگرى مى شنوى كه اگر آن سخن به او بـرسـد ناراحت و دلگیر و بـددل مـى شـود، پـس تو او را ديدار كنى و باو بگوئى : از فلانى شنيدم كه درباره خوبى تو چنين و چنان ميگفت ، بر خلاف آنچه شنيده اى . [اصول كافى جلد 4 صفحه :38 روايت 16 .]

46-  ** قالَ لُقْمانُ لاِءِبنِهِ: لِلْحاسِدِ ثَلاثُ عَلاماتٍ: يَغْتابُ اِذا غابَ، وَ يَتَمَلَّقُ اِذا شَهِدَ وَ يَشْمِتُ بِالْمُصيبَة :لقمان به پسرش گفت: حسود، سه نشان دارد: 1ـ پشت سر غيبت مى‏ كند،  2ـ رو در رو، تملّق و چاپلوسى مى ‏كند،  3 ـ و در مصيبت و گرفتارى، زبان به شماتت مى‏ گشايد.  (بحار الانوار: ج 96، ص 206 .
47- ** حضرت علي (عَلَيهِ السَّلامُ) فرمود :  ... وَ عـَلَيـْكـُمْ بـِكـِتـابِ اللّهِ، فـَاِنَّهُ الْحـَبـْلُ الْمـَتينُ وَالنُّورُ الْمُبينُ، وَالشِّفاءُ النّافِعُ وَالرِّىُّ النّاقِعُ وَالْعِصْمَةُ لِلْمُتَمَسِّكِ وَالنَّجاةُ لِلْمُتَعَلِّقِ . تمسك كنيد به كتاب خداوند، زيرا اين كتاب طنابى است محكم و نورى است آشكار و شفايى است سـودمـند، و چشمه اى است سيراب كننده، نگهبان براى كسى است كه به او تمسك جويد و نجات براى كسى است كه به آن درآويزد.  (نهج البلاغه فيض الأسلام  خطبه  155، ص 490.)
48- ** پیامبر اکرم (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) فرموداِذا اَتَی عَلَیَّ یَومُُ لا اَزدادُ فِیهِ عِلماََ یُقَرِّبُنِی اِلَی اللهِ تَعالَی فَلا بُورِکَ لِی فِی طُلُوعِ الشَّمسِ ذَلِکَ الْيَوْمَ ؛ اگر روزي بر من بگذرد كه در آن دانشی فرانگیرم که مرا به خداوند متعال نزدیک گرداند  طلوع خورشيد آن روز بر من مبارك نباشد.(محجة البيضاء ج1ص16)

قَالَ رَسُولُ اللهِ (ص) : اِذا اَتَی عَلَیَّ یَومُُ لا اَزدادُ فِیهِ عِلماََ یُقَرِّبُنِی اِلَی اللهِ تَعالَی فَلا بارَکَ اللهُ لِی فِی طُلُوعِ شَمسِهِ اگر روزي بر من بگذرد كه در آن دانشی فرانگیرم که مرا به خداوند متعال نزدیک گرداند  طلوع خورشيد آن روز بر من مبارك نباشد.  (تفسیر مجمع البیان و نورالثقلین و صافی و تفسیر نمونه جلد 13 صفحه 316 ذَیل آیه 114 از سوره «طه» وَ قُلْ رَبِّ زِدْني‏ عِلْماً)  ]

49- ** امام صادق (ع) فرمود:
إِذَا كَانَ‏ لَيْلَةُ اَلْجُمُعَةِ وَافَى‏ رَسُولُ اَللَّهِ ص‏ اَلْعَرْشَ وَ وَافَى‏ اَلْأَئِمَّةُ ع‏ مَعَهُ وَ وَافَيْنَا مَعَهُمْ فَلاَ تُرَدُّ أَرْوَاحُنَا إِلَى أَبْدَانِنَا إِلاَّ بِعِلْمٍ مُسْتَفَادٍ وَ لَوْ لاَ ذَلِكَ لَأَنْفَدْنَا (هنگامی که شب جمعه می شود روح پاک پیامبر (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ) و ارواح ائمه (عَلَیهِمُ السَّلامُ ) و ما با آنها به عرش خدا می روند و ارواح ما به بدن ها باز نمی گردند مگر با علم و دانش تازه ای و اگر چنین نبود، علوم ما پایان می گرفت ))  کتاب الكافي جلد ۱ كِتَابُ الْحُجَّة‏ بَابٌ فِي أَنَّ الْأَئِمَّةَ ع يَزْدَادُونَ فِي لَيْلَةِ الْجُمُعَة ( بحار ج 26 ص 62. -تفسیر نور الثقلین جلد 3 صفحه 397 - تفسیر نمونه جلد 13 صفحه 315 ).
50- **امام على (عَلَيهِ السَّلامُ ) فرمود : أفضَلُ العَمَلِ ما اُريدَ بِهِ وَجهُ اللّه ِ برترين عمل، عملى است كه براى خدا باشد .  (غُرَرُ الحِكَم، ح2958؛ ميزان الحكمه: ج8، ص158.)
51- ** حضرت علی (ع)  فرمود  :   کَفى بِالمَرءِ جَهلاً أن یَجهَلَ نَفسَهُ . همین نادانی برای انسان کافی است که خود را نشناسد . ( میزان الحکمه ج6 ص141- غُرَرُ الحِکَم : حدیث 7037  .) قال علی (ع) : أعظَمُ الجَهلِ جَهلُ الإنسانِ أمرَ نَفسِهِ . بزرگترین نادانى، نادانى انسان نسبت به کارِ خویشتن است. ( غُرَرُ الحِکَم : حدیث 2936. - شرح غُرَرُالحِكَم ودُرَرُالحِكَم (خوانسارى)، ج‏2، ص387.) 
52- **  پیامبر اکرم(صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)   فرمود :  أَحَبَُ الأَعْمَالِ اِلَی اللهِ (عِنْدَ اللَّهِ) أَدْوَمُهَا وَإِنْ قَلَّ . محبوبترين كارها در پيش خدا كاريست كه دوام آن بيشتر است ، اگر چه اندك باشد . (نهج الفصاحه  ح 73)
53- **  حضرت علی (ع) فرمود : شَرُّ الاَصحابِ   اَلسَّریِعُ الاِنقِلابِ . بدترینِ یاران ، کسى است که زود منقلب و دگرگون شود . «  زود رنج و کم حوصله و سُست اراده هستند و ثبات و استقامت ندارند » (غُرَرُ الحِکَم و دُرَرُ الکَلِم، حدیث5743.)
54- ** امام حسین (عَلَیهِ السَّلامُ) فرمود  : مُجالَسَةُ أَهْلِ الدَّناءَةِ شَرٌّ، وَ مُجالَسَةُ أَهْلِ الْفِسْقِ رِيبَةٌ. همنشيني با اشخاص پست و فرومایه سبب شرّ و بد يختي خواهد شد  و مجالست و معاشرت با معصيت كاران موجب شكّ و بدبيني خواهد شد. (بحارالأنوار، ج 78، ص 122، ح 5. نَهجُ الشَّهادَة: ص 47.)
** در روایتی از پیامبر (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)  آمده است که فرمود :  اِتَّقُوا مَوَاضِعَ التُّهَمِ  . از مواضع تهمت بپرهيزيد (بحار 75/90.)
55-  ** امام حسین (عَلَیهِ السَّلامُ ) در ضمنِ پاسخ به پرسش های پادشاه روم فرمود : ... وَسَبعَةُ اَشیاءَ لَمْ تُخْلَقْ فِی رَحِمِِ  فَأَوَّلُها آدَمُ ثُمَّ حَوّاءُ وَ الغُرابُ وَ کَبشُ أِبراهیمَ (ع) وَ ناقَةُ اللهِ وَ عَصا مُوسی (ع) وَالطَّیرُ الَّذِی خَلَقَهُ عِیسَی بنُ مَریَمَ (ع) .  ... و اما هفت موجودی که بدون خلقت در رَحِم (شکم) مادر آفریده شدند عبارتند از : 1-  حضرت آدم (ع)   2- حضرت حوّا (ع) همسر حضرت آدم (ع)  3- کلاغ  «كلاغى كه براى راهنمائى دفنِ هابيل آمد»  4- قُوچِ حضرت ابراهیم(ع) « گوسفندى كه براى قربانى، به جاى حضرت اسماعيل(ع) از طرف خداوند فرستاده شد » 5-  ناقه حضرت صالح(ع)  « شترى كه خداوند براى حضرت صالح(ع) فرستاد.» 6- عصای حضرت موسی (ع) 7-  پرنده اى كه توسّط حضرت عيسى (ع) آفريده شد.  (تُحَفُ العُقُول: ص 174، و بِحارُالأَنوار: ج 10، ص 137، ح 4.)
56-  **  امام حسن عسکری (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود : كَفاكَ اَدَباََ تَجَـنُّـبُكَ ما تَـكْرَهُ مِنْ غَيْرِكَ  .  براى ادب تو همین بس که آنچه را از دیگران نمى ‏پسندى، از آن دورى کنى. « هر آنچه برای دیگران نمی پسندی برای خود مَپسند  و نیز آنچه که برای خود نمی پسندی برای دیگران مَپسند»(بحارالأنوار، ج 78، ص 377 -  مُسند الأمام العسکری (ع) ص288. )
57- **  امام حسن عسکری (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود : المُؤمِنُ بَرَکَةٌ عَلی المُؤمِنِ وَ حُجَّةٌ عَلَی الکافِرِ . مومن برای مومن برکت و برای کافر، اتمام حجت است.  (تُحَفُ العُقُول ص 489 .)
58-  **  امام حسن عسکری (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود : اِنَّ الوُصُولَ اِلی اللهِ عَزّوجلَّ سَفَرٌ لا یُدرَکُ اِلّا بِامتِطاءِ اللَّیلِ . وصول و رسیدن به مقامِ خاصِّ الهی ، سفری است که جز با مَرکَبِ راهوارِ شب زنده داری بدست نمی آید . ( بِحار الأنوار ج 78  ص 379 - بِحارالأنوار (چاپ بیروت) ج 75 ص 380 -  مُسند الأِمام العسکری (ع) ص 290 )

59-**  امام صادق(عَلَیهِ السَّلامُ ) يا علي  (عَلَیهِ السَّلامُ )   فرمود :  اَلمُستَبِدُّ بِرَأيِهِ مَوقُوفٌ عَلى مَداحِضِ الزَّلَلِ .آدم خود رأى ، بـر لبه لغزشگاه ايستاده است . (بحار الأنوار : جلد 75 / ص105/ حديث 41 - ميزان الحِکمة جلد 4ص 347 - غُرَرُالحِکَم)


60-  **  پیامبر اکرم (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)  فرمود :  اِيّاكُم وَ العَضْهَ ، اَلنَّميمَةَ القالَةَ بينَ النّاسِ.

از عَضْهَ ، يعنى از سخن چينى و تبادُلِ گفتار وخبر بین مردم بپرهیزید . (کَنزُالعُمّال حدیث 8348.  نهج الفصاحه حدیث شماره 994.)


* اَلعَضْه ( حرف آخرش هاء ) :  عَضَهَ ، یَعضَهُ ، عَضْهاََ و عَضَهاََ :  دروغ گفت- سخن چینی کرد- جادو کرد .

* عَضِهَ ، یَعضَهُ عَضَهاََ : تهمت زد - افترا بست .

* اَلعِضَة(حرف آخرش تای مُدَوّر) : دروغ - سحر و جادو -

* اَلعَضِیهَة : دروغ گفتن- جادوگری- سخن چینی - بهتان- تهمت- افترا- سخن زشت و قبیح-

* اَلقالَة : القَوْل ، مُرادف ( الْقَول یعنی گفتار - مقوله ) است ، سخن بد یا خوبی که میان مردم شایع شده - شايعاتى كه ميان مردم چه خوب و چه بد گفته مى شود ، خواب در نيمه روز .

* قالَ :  « قالَ »  به تنهایی و نیز با پسوند هایی که به دنبالش می آید معناهای زیادی دارد :  گفت- حرف زد- مُرد-پیروز شد- میل پیدا کرد- کج شد - روآورد- استراحت کرد- آمادگی پیدا کرد- گمان کرد - قالَ بکذا : به چیزی حکم کرد و عقیده داشت .  قالَ بِرَأسِهِ : باسر اشاره کرد . قالَ بِرِجلِهِ:  راه رفت . قالَ عَنهُ : از او نقل کرد . قالَ عَلَیهِ : به او تهمت و افترا زد . قالَ الحائطُ : دیوار افتاد . قالَ بِثَوبِهِ : لباسش را بلند کرد .  قالَ بِهِ :  او را دوست داشت و مخصوص خود گردانید .  قالَ القَومُ بِفُلانِِ :  فلانی را کُشتند . 

61- **  امام باقر (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود : تَبَسُّمُ اَلرَّجُلِ فِي وَجْهِ أَخِيهِ حَسَنَةٌ وَ صَرْفُ اَلْقَذَى عَنْهُ حَسَنَةٌ وَ مَا عُبِدَ اَللَّهُ بِشَيْ‏ءٍ أَحَبَّ إِلَى اَللَّهِ مِنْ إِدْخَالِ اَلسُّرُورِ عَلَى اَلْمُؤْمِنِ . تبسُّم و لبخند مردى بر صورت برادر مؤمنش و بر طرف كردن گرفتارى و مشكل از او، كار نيكويى است و بعد فرمود محبوب ترين چيز نزد خداى متعال ادخال سرور در قلب مؤمن وارد است. (بحار الأنوار ج 74 ص288 . -الكافي ج2 ص188 حدیث 2 )


* اَلْقَذَى: « به فتح قاف» : خَس و خاشاک- خار وخاشاک - گرد وغُبار ( خَس : خار-خاشاک- ریزه کاه یا علف خشک-- آدم پست و فرومایه و ناکس)


* اَلْقِذَى : « به کسر قاف» : گرد وغبار- خس وخاشاک- خار وخاشاک


*** در خطبه سوم از نهج البلاغه فیض الأسلام  که معروف به خطبه شِقشِقِیّه  است  کلمه ( قَذََی به فتح قاف )  به معنای «خار و خاشاک »  آمده است : ... فَرَأَيْتُ أَنَّ الصَّبْرَ عَلَى هَاتَا أَحْجَى فَصَبَرْتُ وَ فِي الْعَيْنِ قَذًى وَ فِي الْحَلْقِ شَجًا أَرَى تُرَاثِي نَهْباً .ديدم صبر كردن خردمنديست، پس صبر كردم در حالتى كه چشمانم را خاشاك و غبار و گلويم را استخوان گرفته بود (بسيار اندوهگين شدم، زيرا در خلافت ابى بكر و ديگران جز ضلالت و گمراهى چيزى نمى‏ديدم و چون تنها بوده يارى نداشتم نمى‏توانستم سخنى بگويم) ميراث خود را تاراج رفته مى‏ديدم (منصب خلافت را غصب كردند و فساد آن در روى زمين تا قيام قائم آل محمّد عليهم السّلام باقى است). 
نهج البلاغه فَیض الأسلام خطبه سوم «معروف به خُطبه شِقشِقِیّه » صفحه 46 .

62-  ** امام على (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمودند: لا تَصفُو الخِلَّةُ مَعَ غَیرِ اَدیبِِ . دوستى با شخص بى ‏ادب، صمیمانه نخواهد شد. (بحار الأنوار، ج ۶۷، ص ۴۰۰، ح ۷۳ -بحار الأنوار، ج 75، ص 8 ، ح 63 - غُرَرُ الحِكَم آمُدی ح ۱۰۵۹۹ .)

63- ** حضرت علی (عَلَیهِ السَّلامُ ) شَرُّ النّاسِ مَنْ لا يَعْفُو عَنِ الزَّلَّةِ وَ لا يَسْتُرُ الْعَوْرَةَ. بدترین مردم کسى است که خطا را نمی ‏بخشد و عیب (دیگران) را نمی ‏پوشاند . ( غُرَرُ الحِكَم آمُدی ح 5735. )

64-  ** امام جواد (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود : لا يَضُرُّكَ سَخَطُ مَن رِضاهُ الجَورُ . (اگر به خدواند ایمان و توکل داشته باشی و در طلب رضا و خشنودی او باشی) ناخشنودى كسى كه خشنودیش ستمگری است  ، به تو زيانی نمی رساند  . (بِحارالأنوار ج 75  ص380  ح 42   - ميزان الحكمه جلد چهارم محمّد محمّدی ری شهری صفحه 489- اَلدُّرَّةُ الباهِرة ص39 .)

 

65- ** حضرت جواد الأئمّه (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود : مَنِ انْقَادَ إِلَى الطُّمَأْنِينَةِ قَبْلَ الْخُبْرَةِ فَقَدْ عَرَضَ نَفْسَهُ لِلْهَلَكَةِ، وَ الْعَاقِبَةِ الْمُتْعِبَةِ.هر كه پيش از آزمودن ، به كسى اطمينان كند ، خود را در معرض هلاكت و فرجامى رنج آور قرار داده است . (بحار الأنوار ، ج 78 ، ص 364 . نُزهَةُ الناظِر و تَنبيهُ الخاطِر، ص: 135.) 

** سُخْط :خشم ، غضب ، نارضايتي

**سَخَط : خشم ، غضب ، نارضايتي

** خُبْرَة « به ضمّ و کسر خا  هر دو صحیح است : آزمايش - آزمون - امتحان  .

66- ** پیامبر اکرم  فرمود :اَلنِّيَّةُ الحَسَنَةُ تُدخِلُ صاحِبَهَا الجَنَّةَ . نيت خوب صاحب خويش را به بهشت مى برد. ( نَهج الفصاحه  حدیث 3163. )

67- ** حضرت علی (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود :  فِي تَقَلُّبِ الْأَحْوَالِ عِلْمُ  جَوَاهِرِ الرِّجَالِ . [فِي تَقَلُّبِ الْأَحْوَالِ عُلِمَ جَوَاهِرُ الرِّجَالِ] .  در دگرگونى و فراز و نشیبِ روزگار جوهره و حقیقت و واقعیت درونی انسان ها پدیدار می شود . (نهج البلاغه فیض الأسلام حکمت208 .)

** [«فِي تَقَلُّبِ الأَحوالِ»  ظَرفُُ مُستَقَرُُ خَبَرُُ مُقَدَّمُُ، وَ  «عِلْمُ»  مُبتَداءُُ مُؤَخَّرُُ، وَ هُوَ مَصدَرُُ مِن المَبنِىِّ لِلمَفعُولِ(اَلمَجهُولِ) مُضافُُ إِلَى النّائِبِ عَنِ الفاعِلِ.  أَي : يُعلَمُ جَواهِرُ الرِّجالِ فِي تَقَلُّبِ الأَحوالِ.]

جمله «فِي تَقَلُّبِ الأَحوالِ» ظرف مستقر و خبرمقدم است و «عِلْمُ  جَوَاهِرِ الرِّجَالِ» مبتدای مؤخر می باشد و کلمه «عِلْمُ» در این کلام ،  مصدری است که معنای مجهولی دارد و اضافه شده به «جَوَاهِرِ الرِّجَالِ» که در واقع نائب فاعل است . و معنای این حدیث طبق این بیان چنین می باشد : دانسته می شود جواهر و حقایق و واقعیات مردان (انسان ها) در دگرگونی واضاع و احوال روزگار .  (شرح منهاج البراعة از مرحوم آیت الله سیدابوالقاسم خویی)

68- ** امام صادق (عَلَیهِ السَّلامُ ) فرمود : أَدْنَى الْعُقُوقِ أُفٍّ ، وَ لَوْ عَلِمَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ شَيْئاً أَهْوَنَ مِنْهُ [ أَيْسَرَ مِنْهُ ] لَنَهَى عَنْهُ . كمترين نافرمانی و بى احترامى بـه پدر و مادر ، «اُف» گفتن به والدِین است و اگر خداوند عز و جل لفظی  كمتر و کوتاه تر از آن سراغ داشت ، بى ‏گمان از آن نهى مى‏كرد .( الكافي   ج  2  ح   349    باب العقوق -  مُنتخب ميزان الحكمة : ص61 .)

** أُفٍّ : كَلِمَةُُ تُقالُ حِينَ التَّضَجُّرِ وَ عَدَمِ الأِرتِياحِ مِن شَيءِِ ،إِشارَةُُ اِلَى قَولِ اللهِ تَعالَى : ﴿ وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ  أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا سورة الإسراء  ، الآية : 23 .  یعنی کلمه « اُفّ » به هنگام دلتنگی و به سُتوه آمدن و ناخشنودی از چیزی گفته می شود و اینکه در حدیث آمده که به پدر ومادر  « اُفّ» نگویید ، اشاره است به آیه 23 از سوره اِسراء که خداوند فرمود : ﴿ وَقَضَى رَبُّكَ أَلاَّ تَعْبُدُواْ إِلاَّ إِيَّاهُ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا إِمَّا يَبْلُغَنَّ عِندَكَ الْكِبَرَ  أَحَدُهُمَا أَوْ كِلاَهُمَا فَلاَ تَقُل لَّهُمَآ أُفٍّ وَلاَ تَنْهَرْهُمَا وَقُل لَّهُمَا قَوْلاً كَرِيمًا پروردگارت فرمان داده جز او را نپرستيد و به پدر و مادر نيكى كنيد ، هر گاه يكى از آنها - يا هر دو آنها - نزد تو ، به سن پيرى برسند كمترين اهانتى به آنها روا مدار ، و بر آنها فرياد مزن ، و گفتار لطيف و سنجيده بزرگوارانه به آنها بگو .

69-  **  حضرت  عَلیّ (عَلَیهِ السَّلامُ )   فرمود :  وَ لَأَقُولَنَّ مَا  لَمْ اَقُلهُ لِاَحَدٍ قَبلَ هَذَا اليَومِ : سَاَلتُهُ مَرَّةً اَن يَدعُوَ بِالمَغفِرَةِ فَقَالَ: اَفعَلُ. ثُم قَامَ فَصَلَّى، فَلَمَّا رَفَعَ يَدَهُ بِالدُعا، اِسْتَمَعْتُ اِلَيهِ فَأِذَا هُوَ قَائِلٌ : اللّهُمَّ بِحَقِّ عَلِيٍّ عِنْدَكَ اغْفِرْ لِعَلِيٍّ ، فَقُلْتُ : يَا رَسُولَ اللهِ، مَا هذَا ؟ فَقَالَ :  أَ وَاحِدٌ (أَوَ اَحَدٌ) أكْرَمُ مِنْكَ عَلَيْهِ فَأَسْتَشْفِعُ بِهِ إلَيْهِ؟   اِبن اَبی الحَدید دانشمند معروف اهل تسنُّن در شرح نهج البلاغه از علی (عَلَیهِ السَّلامُ )  چنین روایت می کند که آن حضرت فرمود  : و همانا مطلبی می گویم که تا به حال به کسی نگفته ام : یک بار از پیامبر خدا  (صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ وَسَلَّمَ)  خواستم تا از خدا برایم طلب مغفرت کند . فرمود:  چنین خواهم کرد. سپس برخاست و نماز گزارد. آنگاه دستهایش را به دعا گشود و من به دعای او گوش می کردم . شنیدم که گفت: پروردگارا! تو را به مقام قُرب و منزلت عَلیّ سوگند می دهم که عَلیّ را مشمول عفو و غفران خود سازی! گفتم: ای فرستاده خدا ! این چه دعایی است؟ فرمود : مگر کسی هم گرامی تر  از تو در پیشگاه الهی هست تا او را شفیع درگاهش نمایم؟! .  (شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، ج 20، ص 315 و 316  - جَنَّةُ المَأوَی، ص 299.)

70- ** حضرت امیرالمؤمنین  علی(عَلَیهِ السَّلامُ )   فرمود  : إِنَّ الْبَلَاءَ لِلظَّالِمِ أَدَبٌ وَ لِلْمُؤْمِنِ امْتِحَانٌ وَ لِلْأَنْبِیَاءِ دَرَجَةٌ وَ لِلْأَوْلِیَاءِ کَرَامَةٌ . مصایب و مشکلات برای ستمگران و طغیانگران تأدیب و تنبیه وعذاب و برای مؤمنین آزمایش و امتحان و برای پیامبران  (عَلَیهِمُ السَّلامُ )  ترفیع درجه و برای اولیاء کرامت و منزلت می باشد . (بحار الأنوار،چاپ بیروت،ج 78، ص 198 - جامع الأخبار للشیخ السبزواری ص310 - بحارالأنوار ج 67 ص 235 حدیث 54 -بحار الأنوار، ج 75، ص 127، ح 9)


71-  **  امام باقر(عَلَیهِ السَّلامُ )   فرمود : خُذُوا الْكَلِمَةَ الطَّيِّبَةَ مِمَّنْ قَالَهَا وَ إِنْ لَمْ يَعْمَلْ بِهَا. . سخن طيب و پاكيزه را از هر كه گفت بگيريد،‌ اگر چه او خود،‌ بدان عمل نكند.  تُحَفُ العُقُول، ص291. بحارالانوار ج 110 ص160- بحارالأنوار ج75 ص 170.)

 
72- ** پیامبراکرم (صَلَّی اللهُ عَلَیهِِ وَ آلهِ وَسَلَّمَ)  فرمود : أفضَلُ الهِجرَةِ أنْ تَهجُرَ ما كَرِهَ اللَّهُ . برترين هجرت ، هجرت و دوری  از چيزي است كه خدا آن را  نمی پسندد.   (میزان الحکمة ، ح 21060 -  كنزالعّمال ، ح ۴۶۲۶۳ .)

[حديث مرفوع) حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ ، أَنْبَأَ شُعْبَةُ ، عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ ، قَالَ : سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الْحَارِثِ ، عَنْ أَبِي كَثِيرٍ ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو ، عَنِ النَّبِيِّ  (صَلَّی اللهُ عَلَیهِِ وَ آلهِ وَسَلَّمَ)  ، أَنَّ رَجُلًا قَالَ : يَا رَسُولَ اللَّهِ ، أَيُّ الْهِجْرَةِ أَفْضَلُ ؟ قَالَ : " أَنْ تَهْجُرَ مَا كَرِهَ رَبُّكَ " .]

73 - **  امام حسین  (عَلَیهِ السَّلامُ )   فرمود : لا تَرْفَعْ حاجَتَكَ إلاّ إلَى أحَدِ ثَلاثَةٍ : إلَى ذِي دِينٍ ، أو مُرُوّةٍ ، أو حَسَبٍ ؛ فَأَمّا ذُو الدِّينِ فيَصُونُ دِينَهُ ، وَ أمّا ذُو المُرُوَّةِ فَإنّهُ يَسْتَحيي لِمُرُوَّتهِ ، وَ أَمّا ذُو الحَسَبِ فيَعْلَمُ أنّكَ لَم تُكْرِمْ وَجهَكَ أنْ تَبْذِلَهُ لَهُ فِي حاجَتِكَ ، فهُوَ يَصونُ وَجهَكَ أنْ يَرُدَّكَ بغَيرِ قَضاءِ حاجَتِكَ .حاجت خود را جز نزد سه كس مَبَر : نزد ديندار ، يا جوانمرد ، يا بزرگ زاده ؛ زيرا ديندار، براى حفظ دين خود نيازت را برآوَرَد و جوانمرد، از مردانگى خود شرم مى كند و بزرگ زاده، مى داند كه تو با رو انداختن به او آبرويت را فروختى و او با برآوردن نيازت، آبروى تو را حفظ مى كند . (تحف العقول ، ص 247)

74- ** امام هادی  (عَلَیهِِ السَّلامُ )  فرمود :  لا تَطْلُبِ الصَّفا مِمَّنْ كَدِرْتَ عَلَيْهِ وَ لاَ النُّصْحَ مِمَّنْ صَرَفْتَ سُوءَ ظَنِّكَ اِلَيْهِ  فَإ نَّما قَلْبُ غَيْرِكَ كَقَلْبِكَ لَهُ.  از كسى كه نسبت به او كدورت و كينه دارى ، صميّميت و محبّت مجوى . همچنين از كسى كه نسبت به او بدگمان هستى ، نصيحت و موعظه طلب نكن ، چون كه ديدگاه و افكار ديگران نسبت به تو همانند قلب خودت نسبت به آن ها مى باشد.  (بِحار الأنوار  ج 98  ص 351 -  بِحار الا نوار ج 75 ص 369  ح 4  -  اَعلامُ الدّين : ص 312، س 14.)

75- ** امام هادي   (عَلَيهِِ السَّلامُ )  فرمود : اَلدُّنْيا سُوقٌ رَبِحَ فِيها قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُونَ . دنيا بَسان  بازارى است كه عدّه اى در آن ( جهت رشد و کمال و تقرُّب به خدا و رستگاري در آخرت  ) سود  مى برند و عدّه اى ديگر  دچار ضرر وزيان و خسارت مي گردند .  (اَعيانُ الشِّيعة : ج 2، ص 39 - تُحَفُ العُقول : ص 483- بِحارُ الأنوار جلد 75 ص 366 باب 28 - مُستدرَکُ الوسائل، ج9 ، ص 512 -  بِحارُالأنوار: ج 75، ص 173، حدیث 2 )

 76- ** امام هادی  (عَلَیهِ السَّلامُ )   فرمود :  اَلْحِکْمَهُ لا تَنْجَعُ فی الطّباع الفاسِدَهِ . حکمت و دانش در دلهای فاسد اثر ندارد. (بِحارُالأَنوار، ج78، ص 370 حدیث 4 -مُسنَد اَلأِمامُ الهادی ، ص 304 -بِحارُ الأنوار (چاپِ بيروت ج‏۷۵ ص ۳۷۰ )


** لا تَنْجَعُ : فائده و اثر ندارد - سودی ندارد - تأثیری ندارد


** نَجَعَ ، یَنجَعُ  ، نُجُوعاً  : اَلطَّعامُ فِي الإِنسانِ :  غذا گوارا بود و فايده  و اثر بخشيد .


** نَجَعَ فِيهِ الدَّواءُ أَوِ الطّعامُ اَوِ الكَلامُ : دارو  يا  غذا يا سخن و گفتار در او اثر گذاشت و سودمند بود.

78-** پیامبراکرم (صَلَّی اللهُ عَلَیهِِ وَ آلهِ وَسَلَّمَ)إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَ الْجَنَّةَ عَلَى كُلِّ فَحَّاشٍ بَذِي‏ءٍ قَلِيلِ الْحَيَاءِ- لَا يُبَالِي مَا قَالَ وَ لَا مَا قِيلَ لَه‏ . خداوند بهشت را بر هر فحّاش بد زبان بى شرمى كه باكى ندارد چه گويد و چه شنود، حرام كرده است.

80-* قَالَ الصادق  (عَلَیهِِ السَّلامُ)  : اَلْإِسْلَامُ دَرَجَةٌ وَ الْإِيمَانُ عَلَى الْإِسْلَامِ دَرَجَةٌ وَ الْيَقِينُ عَلَى الْإِيمَانِ دَرَجَةٌ وَ مَا أُوتِيَ النَّاسُ أَقَلَّ مِنَ الْيَقِينِ.   امام صادق (عَلَیهِِ السَّلامُ)  فرمود: اسلام آوردن و مسلمان بودن یک درجه است، و ایمان داشتن (به خدا و آیین و وعده های او ...) درجه‌‏ای بالاتر از اسلام آوردن است ، و یقین داشتن درجه‏‌ای بالاتر از ایمان داشتن است ،  و آنچه که به مردم داده شده است مرتبه ای کمتر و پاین تر از یقین است . ( تُحَفُ العُقُول عَن آلِ الرُّسولِ«(صَلَّی اللهُ عَلَیهِ وَآلهِ) » ، ج 1، ص 358.

[ امام رضا (عَلَیهِِ السَّلامُ) فرمود : وَ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ الْعِبَادِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ . و چيزي  بين بندگان خدا كمتر از يقين تقسيم نشده است. يعني افرادي نادر، اهل یقین هستند.اصول كافى ج : 3 ص : 88 - حدیث 6 .] 


81-* ... عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ يُونُسَ قَالَ سَأَلْتُ أَبَا الْحَسَنِ الرِّضَا (عَلَیهِِ السَّلامُ) عَنِ الْإِيـمـَانِ وَ الْإِسـْلَامِ فـَقـَالَ قـَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (عَلَیهِِ السَّلامُ) إِنَّمَا هُوَ الْإِسْلَامُ وَ الْإِيمَانُ فَوْقَهُ بِدَرَجَةٍ وَ التَّقْوَى فَوْقَ الْإِيمَانِ بِدَرَجَةٍ وَ الْيَقِينُ فَوْقَ التَّقْوَى بِدَرَجَةٍ وَ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ النَّاسِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ قَالَ قُلْتُ فَأَيُّ شَيْءٍ الْيَقِينُ قَالَ التَّوَكُّلُ عَلَى اللَّهِ وَ التَّسْلِيمُ لِلَّهِ وَ الرِّضـَا بـِقـَضـَاءِ اللَّهِ وَ التَّفْوِيضُ إِلَى اللَّهِ قُلْتُ فَمَا تَفْسِيرُ ذَلِكَ قَالَ هَكَذَا قَالَ أَبُو جَعْفَرٍ (عَلَیهِِ السَّلامُ)

يـونـس گـويـد: از امـام رضا (ع ) راجع بايمان و اسلام پرسيدم ، فرمود: امام باقر (ع ) فـرموده است : همانا دين فقط اسلام است ، و ايمان يك درجه بالاتر از آن است و تقوى يك درجه بـالاتـر از ايـمـان است و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است و ميان مردم چيزى كمتر از يقين تـقـسـيـم نـشـده اسـت ، عـرضـكـردم يـقـيـن چـيـسـت ؟ فـرمـود: تـوكـل بـر خـدا و تـسـليـم خـدا شـدن و راضـى بودن بقضاء خدا و واگذاشتن كار بخدا، عرضكردم : تفسير اين چيست ؟ فرمود: امام باقر (ع ) چنين فرموده است
اصول كافى ج : 3 ص : 87 -حدیث 5.


82-* عِدَّةٌ مِنْ أَصْحَابِنَا عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ هَارُونَ بْنِ اَلْجَهْمِ أَوْ غَيْرِهِ عَنْ عُمَرَ بْنِ أَبَانٍ اَلْكَلْبِيِّ عَنْ عَبْدِ اَلْحَمِيدِ اَلْوَاسِطِيِّ عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ لِي أَبُو عَبْدِ اَللَّهِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) : يَا أَبَا مُحَمَّدٍ اَلْإِسْلاَمُ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ اَلْإِيمَانُ عَلَى اَلْإِسْلاَمِ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ اَلتَّقْوَى عَلَى اَلْإِيمَانِ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ اَلْيَقِينُ عَلَى اَلتَّقْوَى دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ فَمَا أُوتِيَ اَلنَّاسُ أَقَلَّ مِنَ اَلْيَقِينِ وَ إِنَّمَا تَمَسَّكْتُمْ بِأَدْنَى اَلْإِسْلاَمِ فَإِيَّاكُمْ أَنْ يَنْفَلِتَ مِنْ أَيْدِيكُمْ .


ابـوبـصـيـر گويد، امام صادق (عَلَیهِِ السَّلامُ) به من فرمود: اى ابا محمد! اسلام  یك درجه است ؟ گفتم آرى ، فـرمـود: و ايـمـان يـك درجه بالاى اسلام است ؟ عرض کردم  : آرى ، فرمود: و تقوى يك درجه بـالاى ايـمـان اسـت ؟ گـفـتـم : آرى ، فرمود: و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است ؟ گفتم آرى ، فـرمود بمردم چيزى كمتر از يقين داده نشد، و شما به پائين ترين و نزديكترين  درجه اسلام چنگ زده اید ، مبادا  که همین مقدار هم از دست شما برود . 

منبع : اصول كافى ج : 3 ص : 87 - حدیث 4 . -  اَلکافي , ج 2 , ص 52  -كتابُ الإيمانِ وَ الكُفر-  بَابُ فَضْلِ اَلْإِيمَانِ عَلَى اَلْإِسْلاَمِ وَ اَلْيَقِينِ عَلَى اَلْإِيمَانِ


83-* الإمامُ الصّادقُ (عَلَیهِِ السَّلامُ) : إنّ الإيمانَ أفضَلُ من الإسلامِ ، و إنّ اليَقينَ أفضَلُ مِن الإيمانِ ، و ما مِن شيءٍ أعَزُّ مِن اليَقينِ .

ایمان داشتن (به خدا و آیین و وعده های او ...) درجه‌‏ای بالاتر از اسلام آوردن است ، و یقین داشتن درجه‏‌ای بالاتر از ایمان داشتن است و چیزی کمیاب تر و و گرامی تر و  نادر تر از یقین وجود ندارد .  (اصول كافى ج : 3 ص : 86حدیث 1 .) -  الكافي : ۲/۵۱/۱.


84-* مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عِيسَى عَنْ أَحْمَدَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِى نَصْرٍ عَنِ الرِّضَا (عَلَیهِِ السَّلامُ) قـَالَ الْإِيـمـَانُ فـَوْقَ الْإِسـْلَامِ بـِدَرَجَةٍ وَ التَّقْوَى فَوْقَ الْإِيمَانِ بِدَرَجَةٍ وَ الْيَقِينُ فَوْقَ التَّقْوَى بِدَرَجَةٍ وَ لَمْ يُقْسَمْ بَيْنَ الْعِبَادِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ

امـام رضـا
(عَلَیهِِ السَّلامُ) فـرمـود: ايـمـان يـكـ درجه بالاتر از اسلام است و تقوى يك درجه بالاتر از ايمان و يقين يك درجه بالاتر از تقوى و ميان بندگان چيزى كمتر از يقين تقسيم نشده . اصول كافى ج : 3 ص : 88 - حدیث 6 .


85-* ... عَنْ حُمْرَانَ بْنِ أَعْيَنَ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا جَعْفَرٍ (عَلَیهِِ السَّلامُ) يَقُولُ  : إِنَّ اللَّهَ فَضَّلَ الْإِيمَانَ عَلَى الْإِسْلَامِ بِدَرَجَةٍ كَمَا فَضَّلَ الْكَعْبَةَ عَلَى الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ . حُمران بن اعين گويد: شنيدم امام باقر (عَلَیهِِ السَّلامُ) ميفرمود: همانا خدا ايمان را بر اسلام به يك درجه فـضـيـلت داده ، چـنـانكه كعبه را بر مسجد الحرام فضيلت داده است اصول كافى ج : 3 ص : 87 - حدیث 3 .


86-* ... عَنْ جَابِرٍ قـَالَ قـَالَ لِي أَبـُو عـَبـْدِ اللَّهِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) يـَا أَخَا جُعْفٍ : إِنَّ الْإِيمَانَ أَفْضَلُ مِنَ الْإِسْلَامِ وَ إِنَّ الْيَقِينَ أَفْضَلُ مِنَ الْإِيمَانِ وَ مَا مِنْ شَيْءٍ أَعَزَّ مِنَ الْيَقِينِ  .
جـابـر گـويـد: امام صادق
(عَلَیهِِ السَّلامُ) به من فرمود: اى جُعْفی : همانا ايمان برتر از اسلام و يقين برتر از ايمانست و چيزى گرامتر (كمياب تر) از يقين نيست .  (اصول كافى ج : 3 ص : 86حدیث 1 .)


87-* ... عَنْ أَبِي بَصِيرٍ قَالَ قَالَ لِى أَبُو عـَبـْدِ اللَّهِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) يـَا أَبـَا مُحَمَّدٍ الْإِسْلَامُ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ الْإِيمَانُ عَلَى الْإِسْلَامِ دَرَجَةٌ قـَالَ قـُلْتُ نـَعـَمْ قـَالَ وَ التَّقـْوَى عـَلَى الْإِيـمَانِ دَرَجَةٌ قَالَ قُلْتُ نَعَمْ قَالَ وَ الْيَقِينُ عَلَى التَّقـْوَى دَرَجـَةٌ قـَالَ قـُلْتُ نـَعـَمْ قـَالَ فـَمَا أُوتِيَ النَّاسُ أَقَلَّ مِنَ الْيَقِينِ وَ إِنَّمَا تَمَسَّكْتُمْ بِأَدْنَى الْإِسْلَامِ فَإِيَّاكُمْ أَنْ يَنْفَلِتَ مِنْ أَيْدِيكُمْ

ابـوبـصـيـر گويد، امام صادق
(عَلَیهِِ السَّلامُ) بمن فرمود: اى ابا محمد! اسلام  یك درجه است ؟ گفتم آرى ، فـرمـود: و ايـمـان يـك درجه بالاى اسلام است ؟ عرض کردم  : آرى ، فرمود: و تقوى يك درجه بـالاى ايـمـان اسـت ؟ گـفـتـم : آرى ، فرمود: و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است ؟ گفتم آرى ، فـرمود بمردم چيزى كمتر از يقين داده نشد، و شما به پائين ترين و نزديكترين  درجه اسلام چنگ زده اید ، مبادا  که همین مقدار هم از دست شما برود . اصول كافى ج : 3 ص : 87 - حدیث 4 .


88-* ...عَنِ الْوَشَّاءِ عـَنْ أَبـِى الْحَسَنِ (عَلَیهِِ السَّلامُ) قَالَ سَمِعْتُهُ يَقُولُ الْإِيمَانُ فَوْقَ الْإِسْلَامِ بِدَرَجَةٍ وَ التَّقْوَى فَوْقَ الْإِيمَانِ بِدَرَجَةٍ وَ الْيَقِينُ فَوْقَ التَّقْوَى بِدَرَجَةٍ وَ مَا قُسِمَ فِى النَّاسِ شَيْءٌ أَقَلُّ مِنَ الْيَقِينِ

وَشّـاء می گـويـد: شـنـيـدم  که حضرت ابى الحسن علیّ بن موسی الرضا
(عَلَیهِِما السَّلامُ) مي فرمود: ايمان يك درجه بالاتر از اسـلام اسـت ، و تقوى يك درجه بالاتر از ايمان و يقين يك درجه بالاتر از تقوى است ، و ميان مردم چيزى كمتر از يقين  قسمت و تقسیم  نشده است .   اصول كافى ج : 3 ص : 86 - حدیث 2 .

 

.....ادامه دارد....... ادامه دارد ......


**حضرت آیت الله سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجی





درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : زُلال حدیث( احادیث چهارده معصوم«علیهم الاسلام»سایت حکیم عسکری لشت نشایی) , سخنان چهارده معصوم علیهم السلام , رسول خدا (ص) فرمود : خَيْرُ الْأَصْحَابِ مَنْ قَلَّ شِقَاقُهُ وَ كَثُرَ وِفَاقُه‏ .بهترين ياران کسي است که ناس , حضرت آيت الله سيد اصغر سعادت ميرقديم لاهيجي ,


نوشته شده در یکشنبه 17 مرداد 1395 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 217 |

 

 

 

 

 

 

 

 

***نسیم معرفت**

 

***سال 1395 برشما مبارک


 

 به نام خدا

نوروز وبیداری

 

***کانون قرآنپيامهاي نوروز و بهار

 

قال علی علیه السلام :أَهْلُ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ يُسَارُ بِهِمْ وَ هُمْ نِيَامٌ


مردم دنيا همچون کارواني هستند كه در خوابند و آنان را مى رانند .( مأموران و سفیرانِ مرگ ، آنها را به سوی مرگ و سفر آخرت می رانند .)

نهج البلاغه فیض الأسلام حکمت 61.

 

 ** رَكْب : ج أَرْكُب و رُكُوب : شتر سواران يا اسب سواران ، اين  واژه (رَكْب) اسم جمع است و گفته شده که جمع است .

[علی علیه السلام فرمود ::اهل دنيا مانند  کاروانی  هستند كه سير داده مي شوند، در حالي كه (همه) خوابند.»از نگاه روايات، اكثر مردم زندگي دنيا را در حالت خواب مي گذرانند و اين همان غفلت است. نوروز و بيداري طبيعت بايد زمينه اي براي بيدارشدن انسان باشد.]

 

«قَالَ عَلِيٌ علیه السلام: «مَا اَكْثَرَ الْعِبَرَ وَ اَقَلَ الْاِعْتِبَار؛1 چه قدر (حوادث) عبرت آموز فراوان است؛ ولي عبرت گيري كم.»
حوادث و دگرگونيهاي طبيعت در نگاه انسان مؤمن درس آموز و عبرت انگيز است، نه اينكه عامل تفريح، بي خبري و گذران عمر باشد.
خداوند متعال در قرآن كريم مي فرمايد: «يُقَلِّبُ اللَّهُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ إِنَّ في ذلِكَ لَعِبْرَةً لِأُولِي الْأَبْصارِ»؛2 «شب و روز دگرگون مي شود، به راستي در اين (تغييرات) براي صاحبان بصيرت عبرت است.»
در احوالات مرحوم «ميرزا جواد ملكي تبريزي» استاد اخلاق حضرت امام قدّس سرّه نقل شده است: هنگامي كه براي نماز شب برمي خاست، قبل از وضو گرفتن به آسمان نگاه کرده، با گريه اين آيه را مي خواند: «إِنَّ في خَلْقِ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ اخْتِلافِ اللَّيْلِ وَ النَّهارِ لَآياتٍ لِأُولِي الْأَلْبابِ»؛3 «به راستي در خلقت آسمانها و زمين و گردش شب و روز براي صاحبان خرد نشانه هاي (الهي) است.»
خداوند متعال بعد از نقل داستان حضرت يوسف علیه السلام مي فرمايد: «لَقَدْ كانَ في قَصَصِهِمْ عِبْرَةٌ لِأُولِي الْأَلْباب »؛4 «در قصه هاي آنها (انبيا) براي خردمندان عبرتي است.»
يعني نقل اين داستان طولاني جهت سرگرمي و وقت گذراني نيست؛ بلكه حاوي درسها و پيامهاي زيادي مي باشد كه جا دارد خردمندان از آن درس گيرند.
بزرگ ترين و شگفت انگيزترين دگرگوني طبيعت، پايان فصل زمستان و آغاز بهار و بيداري طبيعت است. اين تغيير و تحول بزرگ در نظر اكثر مردم بهانه اي براي غفلت و بي خبري است، در حالي كه نوروز و فصل بهار حاوي عبرتها و درسهاي فراوان است.


الف) بيداري انسان همزمان با بيداري طبيعت
«قَالَ عَلِيٌّ علیه السلام: أَهْلُ الدُّنْيَا كَرَكْبٍ يُسَارُ بِهِمْ وَ هُمْ نِيَام ؛
5 اهل دنيا مانند سواره هايي هستند كه سير داده مي شوند، در حالي كه (همه) خوابند.»
از نگاه روايات، اكثر مردم زندگي دنيا را در حالت خواب مي گذرانند و اين همان غفلت است. نوروز و بيداري طبيعت بايد زمينه اي براي بيدارشدن انسان باشد.
چقدر خوب است بهار و نشاط طبيعت همراه با بهار و نشاط دل باشد.
گفت پيغمبر به اصحاب كبار
تن مپوشانيد از باد بهار

كانچه با برگ درختان مي كند
با تن و جان شما آن مي كند6


بهار دل و جان ما با نسیم توبه و ندامت از گناه و سر و كار داشتن با قرآن پدید می آید.در روایات معصومین علیهم السلام امور زیر بهار دلها شناخته شده است:

1. انس با قرآن
امام علي علیه السلام فرمود: «تَعَلَّمُوا كِتَابَ اللَّهِ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى فَإِنَّهُ أَحْسَنُ الْحَدِيثِ وَ أَبْلَغُ الْمَوْعِظَةِ وَ تَفَقَّهُوا فِيهِ فَإِنَّهُ رَبِيعُ الْقُلُوبِ وَ اسْتَشْفُوا بِنُورِهِ فَإِنَّهُ شِفاءٌ لِما فِي الصُّدُور...؛7 كتاب خداي بلند مرتبه، (قرآن) را فراگيريد؛ زيرا بهترين سخن و رساترين موعظه است. در قرآن تفقّه و تفكر كنيد؛ زيرا قرآن (عامل) بهار دلها است، و با نور آن خود را درمان كنيد؛ زيرا شفابخش بيماري (اخلاق و) سينه ها (و دلها) است.»

2. علم و حكمت
حضرت لقمان به پسرش اينگونه وصيّت كرد: «يَا بُنَيَّ جَالِسِ الْعُلَمَاءَ وَ زَاحِمْهُمْ بِرُكْبَتَيْكَ فَإِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يُحْيِي الْقُلُوبَ بِنُورِ الْحِكْمَةِ كَمَا يُحْيِي الْأَرْضَ بِوَابِلِ السَّمَاءِ؛8 اي پسرم! با علما همنشين باش و با زانو زدن نزد آنان مزاحم (و بهره برنده از) آنها باش؛ زيرا خداوند دلها را با نور حكمت زنده مي كند، چنانكه آسمان زمين را با باران شدید زنده مي كند.»
البته علومي كه انسان را به سوي خدا بكشاند و امر و دستورات او را زنده كند. رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «إِنَّ اللَّهَ عَزَّ وَ جَلَّ يَقُولُ تَذَاكُرُ الْعِلْمِ بَيْنَ عِبَادِي مِمَّا تَحْيَا عَلَيْهِ الْقُلُوبُ الْمَيْتَةُ إِذَا هُمُ انْتَهَوْا فِيهِ إِلَى أَمْرِي؛9 به راستي خداوند مي فرمايد: مذاكرات علمي بين بندگانم از اموري است كه دلها را زنده مي كند، به شرطي كه به امر و دستور من (خدا) منتهي شود.»

3. پند و موعظه
حضرت علي علیه السلام به فرزندش امام حسن علیه السلام فرمود: «أَحْيِ قَلْبَكَ بِالْمَوْعِظَةِ وَ أَمِتْهُ بِالزَّهَادَة؛10 قلبت را با موعظه (و پند پذيري) زنده كن و با زهد و بي رغبتي [هوا و هوس را در آن] بميران!»

4. ديدار دوستان خوب
در اين ايّام كه مردم به ديد و بازديد بستگان مي روند، مناسب است بخشي از ديدارها و زيارتها را به افراد متدين، علماي رباني، و اهل خير اختصاص دهيم؛ زيرا اين گونه ديدارها، دلها را بهاري كرده، حيات مي بخشد.
امام علي علیه السلام فرمود: «لِقَاءُ أَهْلِ الْخَيْرِ عِمَارَةُ الْقَلْب؛11 ملاقات اهل كار خير قلب را آباد مي كند.»

5. ياد خدا
رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «جَلَاءُ هَذِهِ الْقُلُوبِ ذِكْرُ اللهِ وَ تَلَاوَةُ الْقُرْآنِ ؛12 جلادهنده و صفابخش قلبها، ياد خداوند و خواندن قرآن است.»
حضرت علي علیه السلام به فرزندش فرمود: «أُوصِيكَ بِتَقْوَى اللَّهِ أَيْ بُنَيَّ وَ لُزُومِ أَمْرِهِ وَ عِمَارَةِ قَلْبِكَ بِذِكْرِهِ ؛13 تو را به تقواي الهي و انجام امر خدا و آباد كردن قلبت با ياد خدا سفارش مي كنم.»

6. استغفار
حضرت صادق علیه السلام فرمود: «إِنَّ لِلْقُلُوبِ صَدَأً كَصَدَإِ النُّحَاسِ فَاجْلُوهَا بِالِاسْتِغْفَارِ؛14 براي قلبها زنگاري است مانند زنگار گرفتن مس، پس با استغفار آن را جلا بخشيد!» آري، موعظه، ديدن افراد خوب، ذكر و ياد خدا، تلاوت و انس با قرآن قلبها را جلا بخشيده، موجب خانه تكاني دلها مي شود و نشاط و بهاري شدن آن را به همراه خواهد داشت.


ب) نوروز و توجه به گذر عمر
در سوره «عصر» مي خوانيم: «وَ الْعَصْرِ * إِنَّ الْإِنْسانَ لَفي خُسْرٍ * إِلاَّ الَّذينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ تَواصَوْا بِالْحَقِّ وَ تَواصَوْا بِالصَّبْرِ»؛15 «به عصر سوگند! همانا انسانها در زيانند، مگر كساني كه ايمان آورده و اعمال صالح انجام دادند.»
انسان در اين دنيا مانند كسي است كه سرمايه عظيمي دارد؛ اما بي آنكه بخواهد، هر روز بخشي از آن را از او بگيرند. سرمايه هاي وجودي انسان كه در ضمن ساعات عمر انسان در اختيار او قرار گرفته است، به سرعت مي گذرد و نيروهاي معنوي و مادّي او را به سرعت به يغما مي برد «خُسر» بر وزن «عُسر» چنانكه راغب مي گويد: «به معناي كم شدن سرمايه است، گاه به انسان نسبت داده مي شود و مي گويند: فلان كس زيان كرد. و گاه به خود عمل نسبت داده مي شود و مي گويند: تجارتش زيان كرد. اين واژه غالباً در سرمايه هاي بروني مانند مال و مقام به كار مي رود، و گاه در سرمايه هاي دروني مانند صحّت و سلامت و عقل و ايمان و ثواب. و اين همان است كه خداوند متعال به عنوان «خسران مبين» و زيان آشكار از آن ياد فرموده است.»16 آنجا كه مي فرمايد:«إِنَّ الْخاسِرِينَ الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِين» ؛17 «زيانكاران واقعي كساني هستند كه سرماية وجود خود و خانواده خويش را در قيامت از دست مي دهند، بدانيد خسران مبين همين است.»
فخر رازي در تفسير آيه «والخسر...» سخني نقل مي كند كه حاصلش چنين است: «يكي از بزرگان پيشين مي گويد: معني اين سوره را من از مرد يخ فروشي آموختم كه فرياد مي زد: «اِرْحَمُوا مَنْ يَذُوبُ رَأسَ مَالِهِ! اِرْحَمُوا مَنْ يَذُوبُ رَأسَ مَالِه؛ رحم كنيد به كسي كه سرمايه اش ذوب مي شود، رحم كنيد به كسي كه سرمايه اش ذوب مي شود.» پيش خود گفتم: اين است معني «إِنَّ الْإِنْسانَ لَفي خُسْر» عصر و زمان بر او مي گذرد و عمرش پايان مي گيرد، و ثوابي كسب نمي كند و در اين حال زيانكار است.»18
گويند: گدايي از مغازه دار خواست كه يك گوني گردو به عنوان كمك به او بدهد، صاحب مغازه گفت: گداي ناشي! يك گوني گردو را چه كسي به گدا مي دهد؟ لا اقل چند عددي تقاضا مي كردي. گدا گفت: اجازه مي دهي كنار اين گوني گردو بنشينم؟ وقتي نشست، اجازه خواست تا يك عدد از آن گردوها را بردارد و بعد دوم را، سوم را و... اجازه گرفت. صاحب مغازه گفت: گداي زرنگ! مي خواهي يكي يكي همان گوني گردو را از من بگيري؟
گذشت زمان نيز با ظرافت روزها و لحظه ها را از ما مي گيرد؛ ولي ما غافليم.
در روايات نيز به اين گذر عمر و زيان جمعي در اين معامله اشاره شده است.
حضرت هادي علیه السلام فرمود: «الدُّنْيَا سُوقٌ رَبِحَ فِيهَا قَوْمٌ وَ خَسِرَ آخَرُون ؛19 دنيا بازاري است كه جمعي در آن سود مي برند و جمع ديگر زيان.»
امام صادق علیه السلام به نقل از آباء گراميشان فرمودند: «مَا مِنْ يَوْمٍ يَأْتِي عَلَى ابْنِ آدَمَ إِلَّا قَالَ لَهُ ذَلِكَ الْيَوْمُ يَا ابْنَ آدَمَ أَنَا يَوْمٌ جَدِيدٌ وَ أَنَا عَلَيْكَ شَهِيدٌ فَقُلْ فِيَّ خَيْراً وَ اعْمَلْ فِيَّ خَيْراً أَشْهَدْ لَكَ بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فَإِنَّكَ لَنْ تَرَانِي بَعْدَهَا أَبَداً؛20 هيچ روزي بر بني آدم نمي گذرد، مگر اينكه آن روز مي گويد: فرزند آدم! من روز جديدي هستم و بر رفتارت گواهم، پس كار خير در من انجام بده. كه روز قيامت به نفعت گواهي می دهم و بعد از آن مرا نخواهي ديد.»
درس مهم هر سال جديد، توجه به فرصتهاي از دست رفته و زمانهاي باقيمانده است.
بايد توجه داشت آنچه در حال تمام شدن است، زمان نيست؛ بلكه ما هستيم. «قَالَ الْحُسَيْنُ علیه السلام: يَا ابْنَ آدَم إِنَّمَا أنْتَ أيَّامٌ كُلَّمَا مَضَى يَوْمٌ ذَهَبَ بَعْضُكَ؛21 اي فرزند آدم! (عمر) تو همين روزها هستي، هر روزي كه مي گذرد، بخشي از تو نيز رفته است.»
هر روز كه مي گذرد، مقداري از هستي ما نيز مي رود و با گذشت روزها، ماه ها و سالها به همان مقدار از وجود ما كم مي شود، پس امسال نيز بخشي از هستي ما از دست رفت. پيغمبر خدا صلی الله علیه وآله فرمودند: «كُنْ عَلَي عُمْرِكَ اَشَحَّ مِنْكَ عَلَي دِرْهَمِكَ وَ دِينَارِكَ؛22 بر عمرت بيش از طلا و نقره ات حريص باش و به راحتي آن را از دست مده.»


ج) اعمال در نوروز

1. محاسبه نفس
امير المؤمنين علي علیه السلام از پيامبر بزرگوار اسلام صلی الله علیه وآله نقل فرموده اند: »الْكَيِّسُ مَنْ حَاسَبَ نَفْسَهُ وَ عَمِلَ لِمَا بَعْدَ الْمَوْت؛23 هوشمند كسي است كه نفسش را حسابرسي كند و براي بعد از مرگ خود عمل كند.» اين ايام وقت حسابرسي نسبت به عمر است.
هنگامي كه اميرالمؤمنين علي علیه السلام حديث فوق را از پيامبر صلی الله علیه وآله نقل كردند، شخصي پرسيد: «كَيْفَ يُحَاسِبُ نَفْسَهُ قَالَ إِذَا أَصْبَحَ ثُمَّ أَمْسَى رَجَعَ إِلَى نَفْسِهِ وَ قَالَ يَا نَفْسِي إِنَّ هَذَا يَوْمٌ مَضَى عَلَيْكِ لَا يَعُودُ إِلَيْكِ أَبَداً وَ اللَّهُ يَسْأَلُكِ عَنْهُ بِمَا أَفْنَيْتِهِ فَمَا الَّذِي عَمِلْتِ فِيهِ أَ ذَكَرْتِ اللَّهَ أَمْ حَمِدْتِهِ أَ قَضَيْتِ حَوَائِجَ مُؤْمِنٍ فِيهِ أَ نَفَّسْتِ عَنْهُ كَرْبَهُ أَ حَفِظْتِيهِ بِظَهْرِ الْغَيْبِ فِي أَهْلِهِ وَ وُلْدِهِ أَ حَفِظْتِيهِ بَعْدَ الْمَوْتِ فِي مُخَلَّفِيهِ أَ كَفَفْتِ عَنْ غِيبَةِ أَخٍ مُؤْمِنٍ أَعَنْتِ مُسْلِماً مَا الَّذِي صَنَعْتِ فِيهِ فَيَذْكُرُ مَا كَانَ مِنْهُ فَإِنْ ذَكَرَ أَنَّهُ جَرَى مِنْهُ خَيْرٌ حَمِدَ اللَّهَ وَ كَبَّرَهُ عَلَى تَوْفِيقِهِ وَ إِنْ ذَكَرَ مَعْصِيَةً أَوْ تَقْصِيراً اسْتَغْفَرَ اللَّهَ وَ عَزَمَ عَلَى تَرْكِ مُعَاوَدَتِهِ؛24

چگونه نفسش را محاسبه كند؟ وقتي صبح و شام مي شود، به نفسش مراجعه كند و بگويد: اي نفس من! اين روز بر تو گذشت و هرگز دوباره برنمي گردد، و خداوند از آنچه (از عمر) از دست دادي، مي پرسد كه چه عملي در آن روز انجام دادي؟ آيا خدا را ياد كردي؟ يا او را حمد و ستايش نمودي؟ آيا حاجت مؤمني را در اين روز برآورده ساختي؟ و يا غصّة او را بر طرف كردي؟ و در نبود او (آبروي) خود او و اهل و عيال او را حفظ نمودي؟ آيا بعد از مرگ او (حق او و) بازماندگانش را مراعات نمودي؟ آيا برادر مؤمن را از غيبت مؤمني بازداشتي؟ آيا مسلماني را ياري كردي؟ چه كارهايي در آن روز انجام داده اي؟ پس كارهايي را كه انجام داده ياد كند، اگر خيري از او سرزده، خداوند را ستايش كند (كه به او توفيق عنايت فرمود) و بزرگ شمارد خداوند را به توفيقي كه داده است، و اگر گناه و تقصيري از او سر زده، استغفار كند و تصميم گيرد كه دوباره تكرار نشود.»
وقتي انسان براي يك روز بايد چنين برنامه اي داشته باشد، براي يكسال كه 364 و يا 365 روز است حتمي و ضروري است كه خود را محاسبه كند كه در سال گذشته چقدر موفق بوده ام و از عمرم درست استفاده كرده و كارهاي نيك انجام داده ام؟ چقدر گره از كار مردم باز كرده ام؟ و از آن طرف، چقدر گناه از من سر زده است؟ هر گناهي نياز به توبه و استغفار دارد. اگر انسان چنين محاسبه نفس داشته باشد، روزهاي نو و فرارسيدن بهار براي او خوشايند خواهد بود.

2. ديد و بازديد
عمل ديگري كه در اين ايّام از بهترين اعمال شمرده شده است، ديد و بازديدهايي است كه از بستگان و اقوام داريم. كه الحمد لله اين امر در مردم نهادينه شده است؛ ولي توجّه به چند نكته لازم است:
يك: سر زدن و ديدار با آنهايي كه قهر هستيم اولويت دارد، خصوصاً اگر بتوانيم در آشتي پيش قدم باشيم، ثواب بيش تري خواهد داشت.
دو: در اين بازديدها فقراي فاميل، پيرمردان و از كارافتادگان را فراموش نكنيم، اگر بتوانيم ديد و بازديد خود را با فقرا همراه به هديه كنيم، به مراتب ثواب آن بيش تر خواهد شد.
سه: ديد و بازديد منحصر به ايّام نوروز نباشد؛ بلكه اين ايّام سوژه خوبي است كه در طول سال نيز اين امر مقدس ادامه داشته باشد. حضرت رسول صلی الله علیه وآله فرمود: «فَنِيرِزُوا إِنْ قَدَرْتُمْ كُلَّ يَوْمٍ يَعْنِي تَهَادُوا وَ تَوَاصَلُوا فِي اللهِ؛25

اگر مي توانيد هر روز را نوروز كنيد؛ يعني در راه خدا به يكديگر هديه بدهيد و با يكديگر پيوند داشته باشيد.»
نكته بسيار دقيق در اين روايت اين است كه هم هديه دادن به قصد اخلاص و رضايت الهي باشد و هم ديد و بازديد رنگ خدايي بگيرد. در اين صورت است كه همين رفت و آمدهاي ساده و هداياي كم ارزش انسان را رشد روحي و قلبي مي دهد، و به خداي بزرگ نزديك تر مي سا
زد.

3. نظافت و لباس نو
حضرت صادق علیه السلام فرمود: «إِذَا كَانَ يَوْمُ النَّيْرُوزِ فَاغْتَسِلْ وَ الْبَسْ أَنْظَفَ ثِيَابِك ؛26 هر گاه نوروز فرا رسيد، غسل كن و پاكيزه ترين لباسهايت را بپوش!»
الحمد لله فرهنگ عمومي نسبت به نظافت شخصي و پوشيدن لباس پاكيزه مناسب است؛ ولي نظافت نسبت به خيابانها، پاركها و محلهاي تفريحي نيز مراعات شود و روز سيزدهم فروردين كه روز طبيعت ناميده شده است، به روز تخريب طبيعت تبديل نشود.

ياد قيامت
آيات فراواني اشاره دارند كه از طريق زنده شدن گياهان و احياي زمينهاي مرده، بر وجود رستاخيز و قيامت انسان استدلال شده است كه به نمونه هايي اشاره مي شود:
1. «وَ هُوَ الَّذي يُرْسِلُ الرِّياحَ بُشْراً بَيْنَ يَدَيْ رَحْمَتِهِ حَتَّى إِذا أَقَلَّتْ سَحاباً ثِقالاً سُقْناهُ لِبَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَنْزَلْنا بِهِ الْماءَ فَأَخْرَجْنا بِهِ مِنْ كُلِّ الثَّمَراتِ كَذلِكَ نُخْرِجُ الْمَوْتى لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ»؛27 « او كسي است كه بادها را پيشاپيش (باران) رحمتش مي فرستد، تا زماني كه ابرهاي سنگين بار را (بر دوش خود) حمل كنند. در اين هنگام آنها را به سوي سرزمينهاي مرده مي فرستيم و به وسيله آن آب حياتبخش نازل مي كنيم و با آن از هر گونه ميوه اي (از خاك تيره) بيرون مي آوريم و اينگونه (كه زمينهاي مرده را زنده كرديم) مردگان را (نيز در قيامت) زنده مي كنيم تا متذكر شويد.»
خداوند اين مثال را براي اين ذكر مي كند كه نمونه معاد كه در اين دنيا در برابر چشم ما تكرار مي شود به ما نشان دهد.
درسوره فاطر آيه 9 همين مضمون آمده است، منتهي در پايان دارد: «كَذلِكَ النُّشُورُ»؛28 «رستاخيز نيز همين گونه است.»
در حديثي آمده است كه: يكي از اصحاب به پيامبر صلی الله علیه وآله عرض كرد: اي رسول خدا! چگونه پروردگار مردگان را زنده مي كند و نشان و نمونه آن در جهان خلقت چيست؟ حضرت فرمود: «اَمَا مَرَرْتَ بِوَادِيٍ اَهْلَكَ مُمَخِّلاً ثُمَّ مَرَرْتَ بِهِ يَهْتَزُّ خَضْرَا؟ آيا از سرزمين قبيله ات گذر نكرده اي، در حالي خشك و مرده بوده، و سپس از آنجا عبور كني، در حالي كه از خرّمي و سرسبزي گويي به حركت درآمده؟ عرض كرد: آري، اي رسول خدا! «قالَ: فَكَذَلِكَ يُحْيِيِ اللهُ الْمَوْتَي وَ تِلْكَ آيَتَهُ فِي خَلْقِهِ؛ فرمود: اينگونه خداوند مردگان را زنده مي كند و اين نمونه و نشانه او در آفرينش است.»29
2. «وَ نَزَّلْنا مِنَ السَّماءِ ماءً مُبارَكاً فَأَنْبَتْنا بِهِ جَنَّاتٍ وَ حَبَّ الْحَصيدِ * وَ النَّخْلَ باسِقاتٍ لَها طَلْعٌ نَضيدٌ * رِزْقاً لِلْعِبادِ وَ أَحْيَيْنا بِهِ بَلْدَةً مَيْتاً كَذلِكَ الْخُرُوجُ»؛30 «و از آسمان آبي پربركت نازل كرديم و به وسيله آن باغها و دانه هايي را كه درو مي كنند، رويانديم و نخلهاي بلند قامت كه ميوه هاي متراكم دارند، تمام اينها براي روزي بخشيدن به بندگان است و به وسيله باران سرزمين مرده را زنده كرديم، (آري) مردگان نيز همين گونه زنده مي شوند.»
3. «وَ مِنْ آياتِهِ أَنَّكَ تَرَى الْأَرْضَ خاشِعَةً فَإِذا أَنْزَلْنا عَلَيْهَا الْماءَ اهْتَزَّتْ وَ رَبَتْ إِنَّ الَّذي أَحْياها لَمُحْيِ الْمَوْتى إِنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْ ءٍ قَديرٌ»؛31 «از آيات او اين است كه زمين را خشك و خاضع مي بيني؛ امّا هنگامي كه آب بر آن مي فرستيم، به جنبش درمي آيد و نمو مي كند، همان كس كه آن را زنده كرد، مردگان را نيز زنده مي كند. او بر انجام هر چيز توانا است.»
دهها آيه در قرآن به اين مضمون آمده است كه در واقع مي خواهد با نگاه به تحوّلات بهار و سال نو و زنده شدن طبيعت، معرفت خویش را در سه محور کامل کنیم:

1. توحيد و قدرت بي نهايت الهي كه پشت پرده تمامي اين تحوّلات و زنده شدنها دست قدرت الهي قرار دارد.
2. نمونه عيني امكان معاد و زنده شدن انسان، چنانكه گياهان و زمين بعد از مردن دوباره زنده و سرسبز مي شوند.
3. ياد مرگ و قيامت كه ما نيز مثل خزان گياهان و زمين روزي مي ميريم و دوباره زنده مي شويم، خود اين ياد باعث بهاري شدن و حيات قلب مي شود.
رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمود: «إِنَّ الْقُلُوبَ تَصْدَأُ كَمَا يَصْدَأُ الْحَدِيدُ قِيلَ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا جَلَاؤُهَا قَالَ قِرَاءَةُ الْقُرْآنِ وَ ذِكْرُ الْمَوْتِ؛32 اين دلها زنگار مي گيرند، مانند آهن كه وقتي آب به آن برسد زنگ مي زند. گفته شد: چه چيزي باعث جلاي قلب (و رفع زنگار) مي شود؟ فرمود: زيادي ياد مرگ و خواندن قرآن.»


يادي از امام زمان(عج)
آمد بهار و گل رخ من در سفر هنوز
خنديد و ابر چشم من از گريه تر هنوز

آمد درخت گل به بَرْ امّا چه فايده
كان سرو گلعذار نيامد به بر هنوز


فصل بهار، محبوب ترين و دوست داشتني ترين فصول نزد انسانها و حتي حيوانات است؛ ولي بهار طبيعت بدون بهار آفرين حقيقي عمر او بي نشاط است چنانكه وقتی مادران شهدا، مفقودان، و مادران جوان از دست داده كنار سفره هفت سين قرار مي گيرند و يا لحظه تحويل سال دعا مي كنند، اول شهيد و مفقود الاثر خود را ياد مي كنند. بهار طولاني و همگاني و نشاط فراگير و عمومي در زمان جان جانان حضرت صاحب الزمان (عج) ميسّر است. چنانكه در زيارتنامه آن حضرت مي خوانيم: «السَّلَامُ عَلَي رَبِيعِ الْاَنَامِ وَ نَضْرَةِ الْاَيَام؛33 سلام بر بهار مردم و شادي روزگار.»
در روايات ما نيز شواهدي وجود دارد كه به اين امر توجّه داده شده است كه مردم و شيعيان در ايّام نوروز متوجّه حضرت مهدي(عج) و ظهور آن حضرت باشند.
حضرت صادق علیه السلام فرمود: «وَ مَا مِنْ يَوْمِ نَيْرُوزٍ إِلَّا وَ نَحْنُ نَتَوَقَّعُ فِيهِ الْفَرَجَ لِأَنَّهُ مِنْ أَيَّامِنَا وَ أَيَّامِ شِيعَتِنَا؛34 هيچ نوروزي نيست، مگر آنكه ما در آن روز منتظر فرج [ظهور قائم آل محمد صلی الله علیه وآله] هستيم؛ چرا كه نوروز از روزهاي ما و شيعيان ما است.»
اگر آن گل به تنهايي نمايد چهره بر عالم
شود بر مدّعي پيدا كه با يك گل بهار آيد

همان حضرت در روايت ديگري فرمود: «يَوْمُ النَّيْرُوزِ هُوَ الْيَوْمُ الَّذِي يَظْهَرُ فِيهِ قَائِمُنَا أَهْلَ الْبَيْتِ وَ وُلَاةَ الْأَمْرِ وَ يُظْفِرُهُ اللَّهُ تَعَالَى بِالدَّجَّالِ فَيَصْلِبُهُ عَلَى كُنَاسَةِ الْكُوفَةِ؛35 نوروز، روزي است كه قائم ما اهل و صاحبان امر، در آن ظهور مي كند و خداوند او را (در آن روز) بر دجّال پيروز مي كند، پس او را در كناسه كوفه به دار خواهد زد.»
چهره گل باغ و صحرا را گلستان مي كند
ديدن مهدي(عج)، هزاران درد درمان مي كند

مُدّعي گويد كه با يك گل نمي گردد بهار
من گلي دارم كه دنيا را گلستان مي كند


در اين روايات جاي بحث و گفتگو وجود دارد؛ زيرا مقصود ما اين است كه در اين ايام تعطيلات توجّه به حضرت مهدي(عج) فراموش نشود در كنار ديد و بازديدها، گردشهاي سالم توجّه به آن حضرت از طريق خواندن دعاهاي مربوط به آن حضرت از جمله: «زيارت آل يس» فراموش نشود، و همين طور انتظار فرج و خود را و ديگران را براي اين امر آماده نمودن.
هر روز را نوروز كنيم
و طبق سخن امير بيان علي علیه السلام كه فرمود: «وَ كُلُّ يَوْمٍ لَا يُعْصَى اللَّهُ فِيهِ فَهُوَ يَوْمُ عِيدٍ؛
36 هر روزي كه در آن خداوند نافرماني نشود، عيد است.» انسان مي تواند با هديه دادن، صله ارحام و ترك گناه هر روز خود را نوروز كند و هر روز را عيد داشته باشد و اين نكته بسيار مهمّي است كه انسان مي تواند هميشه بهاري باشد، برخلاف طبيعت كه فقط يك فصل آن بهاري است، البته ممكن است انسانی با انجام گناهِ هميشگي دائماً در حال خزان باشد و هرگز بهاري براي او ورق نخورد و عيدي براي او نوشته نشود.


پی نوشت:

1) بحار الانوار، محمد باقر مجلسي، مؤسسة الوفاء، بيروت، 1404 ق، ج‏68، ص‏328.
2) نور / 44.
3) آل عمران / 190.
4) يوسف / 111.
5) بحار الانوار، محمد باقر مجلسي، ج‏70، ص‏128، ح 132.
6) مولوی.
7) تحف العقول، علي بن شعبه حرّاني، انتشارات اسلامي، قم، 1404 ق، تحقيق علي‌اكبر غفاري، ص150.
8) بحار الانوار، محمد باقر مجلسي، ج‏1، ص‏204، ح 22.
9) اصول كافي، محمد بن يعقوب كليني، تحقيق علي‌اكبر غفاري، دار الصعب و التعارف، بيروت، چهارم، 1401 ق، ج‏1، ص‏40.
10) نهج البلاغه، نامه 31.
11) بحار الانوار، ج‏77، ص‏208، ح 1.
12) مجموعه ورّام، ورّام بن ابي فراس، مكتبة المفيد، قم، اول، ج‏2، ص‏121.
13) نهج البلاغه، نامه 31.
14) وسائل الشیعه، شیخ حرّ عاملی، موسسه آل بیت علیهم‏السلام، قم، چاپ اول، 1409 ق.
15) عصر / 1 ـ‌ 3.
16) مفردات راغب، ابي القاسم الحسين بن محمد، معروف به راغب اصفهاني، نشر الكتاب، تهران، دوم، 1404 ق، ص‏147؛ تفسير نمونه، مكارم شيرازي و همكاران، دار الكتب الاسلاميه، قم، 1370 ش، چاپ نهم، ج‏27، ص‏297.
17) زمر / 15.
18) تفسير فخر رازي، ج‏32، ص‏85، به نقل از تفسير نمونه، مکارم شیرازی و همکاران، ج‏27، ص‏296.
19) تحف العقول، علي بن شعبه حراني، ص‏484.
20) اصول كافي،‌ شیح کلینی، ج‏2، ص‏523، ح 8؛ بحار الانوار، علامه مجلسي، ج‏7، ص‏235، ح 20.
21) ارشاد القلوب، حسن بن ابي الحسن ديلمي، انتشارات شريف رضي، قم، اول، 1413 ق، ج‏1، ص‏40.
22) تفسیر نور الثقلین، عروسی حویزی، اسماعیلیان، قم، 1415 ق، جلد 4، ص‏217.
23) بحار الانوار، ج‏74، ص‏78‌؛ مجموعه ورّام بن ابی فراس، ج‏2، ص‏51.
24) وسائل الشيعه، ج‏16، ص‏98، ح 2108؛ بحار الانوار، ج‏67، ص‏69،‌ وج 89، ص‏249؛ والحياة، برادران حکیمی، دفتر نشر فرهنگ اسلامی، تهران ، چاپ اول ، 1380 ش، ج‏1، ص‏756.
25) دعائم الاسلام، نعمان بن محمد تميمي مغربي، دار المعارف، مصر، سوم، 1389 ق.، ج‏2، ص‏326.
26) وسائل الشيعه، شيخ حر عاملي، ج‏5، ص‏288.
27) اعراف / 55.
28) فاطر / 9.
29) تفسير قرطبي، ج‏8، ص‏5409، ذيل آية 9 فاطر، به نقل از تفسير نمونه، ج‏18، ص‏192.
30) ق / 9 ـ‌ 11.
31) فصّلت / 39.
32) كنز العمال، متقي هندي، مكتبة التراث الاسلامي، بيروت، اول، 1397. ق، ج‏1، ص‏445، شماره 2441.
33) مفاتيح الجنان، شيخ عباس قمي، زيارت حضرت صاحب الامر(عج)، ص‏1006؛ بحار الانوار، علامه مجلسی، ج‏99، ص‏101.
34) مستدرك الوسائل، ميرزا حسين نوري، آل البيت، قم، اول، 1407 ق، ج‏6، ص‏352.
35) بحار الانوار،علامه مجلسی، ج‏52، ص‏276، ح 171.
36) نهج البلاغه، محمد دشتي، انتشارات مشهور، حكمت 428.

منبع: ماهنامه اطلاع رسانی، پژوهشی، آموزشی مبلغان شماره163.

http://kanoonquran.ir/news/hawzahqom_17169/318734/%D9%BE%D9%8A%D8%A7%D9%85%D9%87%D8%A7%D9%8A+%D9%86%D9%88%D8%B1%D9%88%D8%B2+%D9%88+%D8%A8%D9%87%D8%A7%D8%B1




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,متفرقات(مطالب گوناگون ومفید) ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : نوروز وبیداری , نوروز , درس توحید از نوروز , درس خداشناسی از طبیعت در نوروز ,


نوشته شده در جمعه 28 اسفند 1394 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 115 |

***نسیم معرفت***

به نام خدا

 

اهل بیت پیامبر(ص) در اول صفر سال 61 هجری قمری در شرایطی وارد شهر شام شدند که حدود چهل سال در این شهر و اطراف آن بر ضد امیرالمؤمنین علی علیه السلام تبلیغات مسموم صورت گرفته بود.

 

معاویه تعدادی خطیب پول پرست را مأمور ساخته بود که به مقام و منزلت شامخ حضرت علی علیه السلام توهین و جسارت کنند و آن حضرت را مورد فحّاشی و بدگویی قرار دهند.

 

مردم شهر شام نیز از هنگامی که این شهر به قلمرو مسلمانان در آمده بود، تا عصر امام سجاد(ع) تنها حاکمان و فرمانروایان طائفه بنی ‌امیه را در خود دیده بودند و لذا نه محضر پیامبر(ص) را درک کرده بودند و نه روش اصحاب صالح آن حضرت را.

 

شامیان در این مدت اسلام را در چهره امویان دیده بودند و تنها آنان را بازماندگان و خاندان پیامبر می ‌دانستند و بر خلاف کوفیان تنها همین را می‌ دانستند که فردی خارجی به نام «حسین» بر امیرالمؤمنین یزید!!! شوریده و توسط سپاه خلیفه به قتل رسیده و خاندان وی به اسارت گرفته شدند. از این رو به شکرانه این پیروزی و ورود کاروان اسرا شهر را آراسته و جشن گرفته بودند.

 

خطبه امام سجاد علیه السلام در مسجد شام

 

یکی از حساس ترین سخنان امام سجاد علیه السلام که تحولی عظیم در بینش مردم نسبت به امویان ایجاد کرد و معادلات یزید را بر هم زد و خط مشی او را نسبت به اهل بیت علیهم السلام کاملاً تغییر داد خطبه ای است که آن حضرت در جمع مردم و رجال سیاسی و دینی شام ایراد کردند. این خطبه که در مسجد شام ایراد گردیده اوج موفقیت امام سجاد علیه السلام در ابلاغ رسالت و تبلیغ عاشورا و تداوم خط شهیدان کربلاست.

 

در این مجلس یزید ملعون به یکی از خطیبان درگاهش دستور داد تا به مذمت علی علیه السلام و اولادش و به توجیه و تمجید فجایع عاشورا اقدام نماید. خطیب پس از اینکه بر فراز منبر رفت و حمد و ثنای خداوند را بجای آورد فوق العاده از حضرت علی(ع) و امام حسین(ع) غیبت و بدگوئی کرد و نسبت به بزرگداشت معاویه و یزید سخنانی طولانی گفت و آن ها را به هر عمل نیکوئی نسبت داد.

 

در این حال امام سجاد(ع) بر آن خطیب فریاد زد و فرمود: ای خطیب، وای بر تو! رضایت مخلوق را بوسیله غضب خالق خریدی. اینک جایگاه خود را در آتش شعله ور دوزخ آماده بنگر و خود را برای آنجا آماده ساز!

 

آنگاه حضرت به یزید فرمود:

 

آیا اجازه می دهی من هم با مردم سخن بگویم؟

 

اما یزید به دلیل ترسی که از افشاگری های امام و نفوذ کلام ایشان داشت به این کار رضایت نداد.

 

در این حال معاویه پسر یزید به پدرش گفت: خطبه این مرد چه تأثیری دارد؟ بگذار تا هر چه می خواهد، بگوید.

 

یزید در جواب پسرش گفت: شما قابلیت های این خاندان را نمی دانید، آنان علم و فصاحت را از هم به ارث می برند، از آن می ترسم که خطبه او در شهر فتنه بر انگیزد و وبال آن گریبان گیر ما گردد.

 

اما مردم شام با اصرار فراوان از یزید خواستند تا امام سجاد علیه السلام نیز به منبر برود.

 

یزید گفت: اگر او به منبر رود، فرود نخواهد آمد مگر اینکه من و خاندان ابوسفیان را رسوا کرده باشد!

 

به یزید گفته شد: این نوجوان چه می تواند بکند؟!

 

یزید گفت: او از خاندانی است که در کودکی کامشان را با علم برداشته اند.

 

بالاخره در اثر پافشاری شامیان، یزید موافقت کرد که امام علیه السلام به منبر برود.

 

حضرت سجاد علیه السلام پس از اینکه بر فراز منبر رفت به گونه ای سخنرانی نمود که چشم عموم مردم گریان و قلب آنان ترسان شد. ایشان پس از حمد و ثنای الهی فرمودند:

 

أَیُّهَا النَّاسُ أُعْطِینَا سِتّاً وَ فُضِّلْنَا بِسَبْعٍ أُعْطِینَا الْعِلْمَ وَ الْحِلْمَ وَ السَّمَاحَةَ وَ الْفَصَاحَةَ وَ الشَّجَاعَةَ وَ الْمَحَبَّةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ وَ فُضِّلْنَا بِأَنَّ مِنَّا النَّبِیَّ الْمُخْتَارَ مُحَمَّداً وَ مِنَّا الصِّدِّیقُ وَ مِنَّا الطَّیَّارُ وَ مِنَّا أَسَدُ اللَّهِ وَ أَسَدُ رَسُولِهِ وَ مِنَّا سِبْطَا هَذِهِ الْأُمَّةِ مَنْ عَرَفَنِی فَقَدْ عَرَفَنِی وَ مَنْ لَمْ یَعْرِفْنِی أَنْبَأْتُهُ بِحَسَبِی وَ نَسَبِی

 

ای مردم! خداوند به ما شش خصلت عطا فرموده و ما را به هفت ویژگی بر دیگران فضیلت بخشیده است، به ما ارزانی داشت علم، بردباری، سخاوت، فصاحت، شجاعت و محبت در قلوب مؤمنین را، و ما را بر دیگران برتری داد به اینکه پیامبر بزرگ اسلام، صدیق [امیر المؤمنین علی علیه السلام]، جعفر طیار، شیر خدا و شیر رسول خدا صلی الله علیه و آله [حمزه]، و امام حسن و امام حسین علیه السلام دو فرزند بزرگوار رسول اکرم صلی الله علیه و آله را از ما قرار داد. [با این معرفی کوتاه] هر کس مرا شناخت که شناخت، و برای آنان که مرا نشناختند با معرفی پدران و خاندانم خود را به آنان می شناسانم.

 

أَیُّهَا النَّاسُ أَنَا ابْنُ مَکَّةَ وَ مِنَی أَنَا ابْنُ زَمْزَمَ وَ الصَّفَا أَنَا ابْنُ مَنْ حَمَلَ الرُّکْنَ بِأَطْرَافِ الرِّدَا أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنِ ائْتَزَرَ وَ ارْتَدَی أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنِ انْتَعَلَ وَ احْتَفَی أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنْ طَافَ وَ سَعَی أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنْ حَجَّ وَ لَبَّی أَنَا ابْنُ مَنْ حُمِلَ عَلَی الْبُرَاقِ فِی الْهَوَاءِ أَنَا ابْنُ مَنْ أُسْرِیَ بِهِ مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَی الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی أَنَا ابْنُ مَنْ بَلَغَ بِهِ جَبْرَئِیلُ إِلَی سِدْرَةِ الْمُنْتَهَی أَنَا ابْنُ مَنْ دَنا فَتَدَلَّی فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی أَنَا ابْنُ مَنْ صَلَّی بِمَلَائِکَةِ السَّمَاءِ أَنَا ابْنُ مَنْ أَوْحَی إِلَیْهِ الْجَلِیلُ مَا أَوْحَی أَنَا ابْنُ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَی أَنَا ابْنُ عَلِیٍّ الْمُرْتَضَی أَنَا ابْنُ مَنْ ضَرَبَ خَرَاطِیمَ الْخَلْقِ حَتَّی قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

 

ای مردم! من فرزند مکه و منایم، من فرزند زمزم و صفایم، من فرزند کسی هستم که حجر الاسود را با ردای خود حمل و در جای خود نصب فرمود، من فرزند بهترین طواف و سعی کنندگانم، من فرزند بهترین حج کنندگان و تلبیه گویان هستم، من فرزند آنم که بر براق سوار شد، من فرزند پیامبری هستم که در یک شب از مسجد الحرام به مسجد الاقصی سیر کرد، من فرزند آنم که جبرئیل او را به سدرة المنتهی برد و به مقام قرب ربوبی و نزدیکترین جایگاه مقام باری تعالی رسید، من فرزند آنم که با ملائکه آسمان نماز گزارد، من فرزند آن پیامبرم که پروردگار بزرگ به او وحی کرد، من فرزند محمد مصطفی و علی مرتضایم، من فرزند کسی هستم که بینی گردنکشان را به خاک مالید تا به کلمه توحید اقرار کردند.

 

أَنَا ابْنُ مَنْ ضَرَبَ بَیْنَ یَدَیْ رَسُولِ اللَّهِ بِسَیْفَیْنِ وَ طَعَنَ بِرُمْحَیْنِ وَ هَاجَرَ الْهِجْرَتَیْنِ وَ بَایَعَ الْبَیْعَتَیْنِ وَ قَاتَلَ بِبَدْرٍ وَ حُنَیْنٍ وَ لَمْ یَکْفُرْ بِاللَّهِ طَرْفَةَ عَیْنٍ أَنَا ابْنُ صَالِحِ الْمُؤْمِنِینَ وَ وَارِثِ النَّبِیِّینَ وَ قَامِعِ الْمُلْحِدِینَ وَ یَعْسُوبِ الْمُسْلِمِینَ وَ نُورِ الْمُجَاهِدِینَ وَ زَیْنِ الْعَابِدِینَ وَ تَاجِ الْبَکَّائِینَ وَ أَصْبَرِ الصَّابِرِینَ وَ أَفْضَلِ الْقَائِمِینَ مِنْ آلِ یَاسِینَ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ أَنَا ابْنُ الْمُؤَیَّدِ بِجَبْرَئِیلَ الْمَنْصُورِ بِمِیکَائِیلَ أَنَا ابْنُ الْمُحَامِی عَنْ حَرَمِ الْمُسْلِمِینَ وَ قَاتِلِ الْمَارِقِینَ وَ النَّاکِثِینَ وَ الْقَاسِطِینَ وَ الْمُجَاهِدِ أَعْدَاءَهُ النَّاصِبِینَ وَ أَفْخَرِ مَنْ مَشَی مِنْ قُرَیْشٍ أَجْمَعِینَ وَ أَوَّلِ مَنْ أَجَابَ وَ اسْتَجَابَ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ أَوَّلِ السَّابِقِینَ وَ قَاصِمِ الْمُعْتَدِینَ وَ مُبِیدِ الْمُشْرِکِینَ وَ سَهْمٍ مِنْ مَرَامِی اللَّهِ عَلَی الْمُنَافِقِینَ وَ لِسَانِ حِکْمَةِ الْعَابِدِینَ وَ نَاصِرِ دِینِ اللَّهِ وَ وَلِیِّ أَمْرِ اللَّهِ وَ بُسْتَانِ حِکْمَةِ اللَّهِ وَ عَیْبَةِ عِلْمِهِ

 

من پسر آن کسی هستم که برابر پیامبر با دو شمشیر و با دو نیزه می رزمید، و دو بار هجرت و دو بار بیعت کرد، و در بدر و حنین با کافران جنگید، و به اندازه چشم بر هم زدنی به خدا کفر نورزید، من فرزند صالح مؤمنان و وارث انبیا و از بین برنده مشرکان و امیر مسلمانان و فروغ جهادگران و زینت عبادت کنندگان و افتخار گریه کنندگانم، من فرزند بردبارترین بردباران و افضل نمازگزاران از اهل بیت پیامبر هستم، من پسر آنم که جبرئیل او را تأیید و میکائیل او را یاری کرد، من فرزند آنم که از حرم مسلمانان حمایت فرمود و با مارقین و ناکثین و قاسطین جنگید و با دشمنانش مبارزه کرد، من فرزند بهترین قریشم، من پسر اولین کسی هستم از مؤمنین که دعوت خدا و پیامبر را پذیرفت، من پسر اول سبقت گیرنده ای در ایمان و شکننده کمر متجاوزان و از میان برنده مشرکانم، من فرزند آنم که به مثابه تیری از تیرهای خدا برای منافقان و زبان حکمت عباد خداوند و یاری کننده دین خدا و ولی امر او، و بوستان حکمت خدا و حامل علم الهی بود.

 

سَمِحٌ سَخِیٌّ بَهِیٌّ بُهْلُولٌ زَکِیٌّ أَبْطَحِیٌّ رَضِیٌّ مِقْدَامٌ هُمَامٌ صَابِرٌ صَوَّامٌ مُهَذَّبٌ قَوَّامٌ قَاطِعُ الْأَصْلَابِ وَ مُفَرِّقُ الْأَحْزَابِ أَرْبَطُهُمْ عِنَاناً وَ أَثْبَتُهُمْ جَنَاناً وَ أَمْضَاهُمْ عَزِیمَةً وَ أَشَدُّهُمْ شَکِیمَةً أَسَدٌ بَاسِلٌ یَطْحَنُهُمْ فِی الْحُرُوبِ إِذَا ازْدَلَفَتِ الْأَسِنَّةُ وَ قَرُبَتِ الْأَعِنَّةُ طَحْنَ الرَّحَی وَ یَذْرُوهُمْ فِیهَا ذَرْوَ الرِّیحِ الْهَشِیمَ لَیْثُ الْحِجَازِ وَ کَبْشُ الْعِرَاقِ مَکِّیٌّ مَدَنِیٌّ خَیْفِیٌّ عَقَبِیٌّ بَدْرِیٌّ أُحُدِیٌّ شَجَرِیٌّ مُهَاجِرِیٌّ مِنَ الْعَرَبِ سَیِّدُهَا وَ مِنَ الْوَغَی لَیْثُهَا وَارِثُ الْمَشْعَرَیْنِ وَ أَبُو السِّبْطَیْنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ ذَاکَ جَدِّی عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ أَنَا ابْنُ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ أَنَا ابْنُ سَیِّدَةِ النِّسَاءِ

 

او جوانمرد، سخاوتمند، نیکوچهره، جامع خیرها، سید، بزرگوار، ابطحی، راضی به خواست خدا، پیشگام در مشکلات، شکیبا، دائما روزه دار، پاکیزه از هر آلودگی و بسیار نمازگزار بود. او رشته اصلاب دشمنان خود را از هم گسیخت و شیرازه احزاب کفر را از هم پاشید. او دارای قلبی ثابت و قوی و اراده ای محکم و استوار و عزمی راسخ بود وهمانند شیری شجاع که وقتی نیزه ها در جنگ به هم در می آمیخت آنها را همانند آسیا خرد و نرم و بسان باد آنها را پراکنده می ساخت. او شیر حجاز و آقا و بزرگ عراق است که مکی و مدنی و خیفی و عقبی و بدری و احدی و شجری و مهاجری است، که در همه این صحنه ها حضور داشت.او سید عرب است و شیر میدان نبرد و وارث دو مشعر، و پدر دو فرزند: حسن و حسین. آری او، همان او [که این صفات و ویژگی های ارزنده مختص اوست] جدم علی بن ابی طالب است. آنگاه گفت: من فرزند فاطمه زهرا بانوی بانوان جهانم.

 

حضرت سجاد علیه السلام آنقدر به این حماسه مفاخره آمیز ادامه داد تا اینکه صدای مردم به ضجه و گریه بلند شد. چون یزید ترسید مبادا فتنه بپا شود لذا دستور داد تا مؤذن شروع به اذان کرد و سخن امام سجاد را قطع نمود.

 

وقتی مؤذن گفت:

 

اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ

 

حضرت سجاد فرمود: چیزی از خدا بزرگتر نیست.

 

هنگامی که مؤذن گفت:

 

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

 

علی بن الحسین فرمود: مو، پوست، گوشت و خون من به یگانگی خدا شهادت می دهند.

 

موقعی که گفت:

 

أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ

 

در این حال امام سجّاد علیه السلام عمامه خویش را از سر برداشت و خطاب به مؤذّن گفت: تو را به حقّ محمّد ساکت باش تا من سخنی بگویم. آنگاه از بالای منبر خطاب به یزید فرمودند:

 

ای یزید! این پیغمبر، جد من است و یا جد تو؟ اگر گویی جد من است، همه می دانند که دروغ می گویی، و اگر جد من است پس چرا پدر مرا از روی ستم کشتی و مال او را تاراج کردی و اهل بیت او را به اسارت گرفتی؟! حضرت این جملات را گفت و دست برد و گریبان چاک زد و گریست و گفت:

 

به خدا سوگند اگر در جهان کسی باشد که جدش رسول خداست، آن منم، پس چرا این مرد، پدرم را کشت و ما را مانند رومیان اسیر کرد؟! آنگاه فرمود: ای یزید! این جنایت را مرتکب شدی و باز می گویی: محمد رسول خداست؟! و روی به قبله می ایستی؟! وای بر تو! در روز قیامت جد و پدر من در آن روز دشمن تو هستند.

 

در این هنگام یزید فریاد زد که مؤذن اقامه بگوید! و آنگاه در میان مردم هیاهویی برخاست، بعضی نماز گزاردند و گروهی نماز نخوانده پراکنده شدند.

 

بازتاب خطبه امام سجاد علیه السلام

 

هنگامی که امام سجاد علیه السلام آن خطبه رسا را ایراد فرمود، مردم حاضر در مسجد را سخت تحت تأثیر قرار داد و انگیزه بیداری را در آنان برانگیخت و به آنان جرأت و جسارت بخشید.

 

روایت شده است که یکی از دانشمندان یهود که در آن مجلس حضور داشت به یزید گفت:

 

این جوان کیست؟

 

یزید گفت: او علی بن الحسین است.

 

یهودی گفت: حسین کیست؟

 

یزید در جواب گفت: پسر علی بن ابی طالب می باشد.

 

عالم یهودی گفت: مادر حسین کیست؟

 

یزید گفت: فاطمه دختر محمّد.

 

یهودی گفت: سبحان اللَّه!! این حسین پسر دختر پیامبر شما است و مع ذلک او را با این سرعت کشتید. چه بد با ذرّیه پیامبر خدا رفتار کردید!! بخدا قسم اگر حضرت موسی یک نوه از صلب خود در میان ما یهودیان به یادگار می نهاد ما او را پرستش می کردیم، ولی شما که دیروز پیغمبر خود را از دست داده اید امروز برجستید و پسر او را شهید کردید؟ اف بر شما، چه بد امتی هستید!

 

در این حال یزید عصبانی شد و فرمان داد تا او را بزنند.

 

در این هنگام آن یهودی برخاست و گفت:

 

اگر می خواهید مرا بزنید بزنید، می خواهید بکشید بکشید، رها می کنید رها کنید؛ در هر صورت من در تورات می نگرم که می گوید: هر کسی ذریه پیامبری را بکشد تا زنده باشد همیشه ملعون خواهد بود و هنگامی که بمیرد دچار آتش جهنم خواهد شد.

http://www.hawzah.net/fa/Article/View/93302/%D8%AE%D8%B7%D8%A8%D9%87-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B3%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D8%B3%D8%AC%D8%AF-%D8%B4%D8%A7%D9%85-%28%D9%85%D8%AA%D9%86-%D8%B9%D8%B1%D8%A8%DB%8C-%D9%88-%D9%81%D8%A7%D8%B1%D8%B3%DB%8C%29

بسم الله الرحمن الرحیم


«اَلحَمدُ للهِ الَّذي لا بّدايةَ لَهُ، و الدائِمُ الَّذي لَا نَفادَ لَهُ، وَالأَوَّلُ الَّذي لَا اَوَّلِيَّةَ لَهُ، وَ الآخِرُ الَّذِي لَا آخِرِيَّةَ لَهُ، وَ البَاقِي بَعدَ فَناءِ الخَلقِ قَدرَ اللَّيالِي وَ الأَيّامِ، وَ قَسَّمَ فِيما بَينَهُمُ الأَقسَامِ، فَتَبَارَكَ اللهُ المَلِكُ العَلّامُ» الي أن قال:

سپاس خداي را كه آغاز ندارد و دائم و پايداري كه نابودي ندارد و سپاس نخستي را كه نخستين ندارد و پاياني را كه پسيني ندارد و پاينده اي كه بعد از نابودي خلائق جاودانه است، خدائي كه تقسيم و توزيع ارزاق به دست اوست، پس خجسته باد آن خداي فرمانرواي بسيار دانا. امام همچنان به سخنان خود ادامه داد تا اينكه فرمود:

أَیُّهَا النَّاسُ أُعْطِینَا سِتّاً وَ فُضِّلْنَا بِسَبْعٍ أُعْطِینَا الْعِلْمَ وَ الْحِلْمَ وَ السَّمَاحَةَ وَ الْفَصَاحَةَ وَ الشَّجَاعَةَ وَ الْمَحَبَّةَ فِی قُلُوبِ الْمُؤْمِنِینَ وَ فُضِّلْنَا بِأَنَّ مِنَّا النَّبِیَّ الْمُخْتَارَ مُحَمَّداً وَ مِنَّا الصِّدِّیقُ وَ مِنَّا الطَّیَّارُ وَ مِنَّا أَسَدُ اللَّهِ وَ أَسَدُ رَسُولِهِ وَ مِنَّا سِبْطَا هَذِهِ الْأُمَّةِ مَنْ عَرَفَنِی فَقَدْ عَرَفَنِی وَ مَنْ لَمْ یَعْرِفْنِی أَنْبَأْتُهُ بِحَسَبِی وَ نَسَبِی

 

أَیُّهَا النَّاسُ أَنَا ابْنُ مَکَّةَ وَ مِنَی أَنَا ابْنُ زَمْزَمَ وَ الصَّفَا أَنَا ابْنُ مَنْ حَمَلَ الرُّکْنَ بِأَطْرَافِ الرِّدَا أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنِ ائْتَزَرَ وَ ارْتَدَی أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنِ انْتَعَلَ وَ احْتَفَی أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنْ طَافَ وَ سَعَی أَنَا ابْنُ خَیْرِ مَنْ حَجَّ وَ لَبَّی أَنَا ابْنُ مَنْ حُمِلَ عَلَی الْبُرَاقِ فِی الْهَوَاءِ أَنَا ابْنُ مَنْ أُسْرِیَ بِهِ مِنَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ إِلَی الْمَسْجِدِ الْأَقْصَی أَنَا ابْنُ مَنْ بَلَغَ بِهِ جَبْرَئِیلُ إِلَی سِدْرَةِ الْمُنْتَهَی أَنَا ابْنُ مَنْ دَنا فَتَدَلَّی فَکانَ قابَ قَوْسَیْنِ أَوْ أَدْنی أَنَا ابْنُ مَنْ صَلَّی بِمَلَائِکَةِ السَّمَاءِ أَنَا ابْنُ مَنْ أَوْحَی إِلَیْهِ الْجَلِیلُ مَا أَوْحَی أَنَا ابْنُ مُحَمَّدٍ الْمُصْطَفَی أَنَا ابْنُ عَلِیٍّ الْمُرْتَضَی أَنَا ابْنُ مَنْ ضَرَبَ خَرَاطِیمَ الْخَلْقِ حَتَّی قَالُوا لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

 

أَنَا ابْنُ مَنْ ضَرَبَ بَیْنَ یَدَیْ رَسُولِ اللَّهِ بِسَیْفَیْنِ وَ طَعَنَ بِرُمْحَیْنِ وَ هَاجَرَ الْهِجْرَتَیْنِ وَ بَایَعَ الْبَیْعَتَیْنِ وَ قَاتَلَ بِبَدْرٍ وَ حُنَیْنٍ وَ لَمْ یَکْفُرْ بِاللَّهِ طَرْفَةَ عَیْنٍ أَنَا ابْنُ صَالِحِ الْمُؤْمِنِینَ وَ وَارِثِ النَّبِیِّینَ وَ قَامِعِ الْمُلْحِدِینَ وَ یَعْسُوبِ الْمُسْلِمِینَ وَ نُورِ الْمُجَاهِدِینَ وَ زَیْنِ الْعَابِدِینَ وَ تَاجِ الْبَکَّائِینَ وَ أَصْبَرِ الصَّابِرِینَ وَ أَفْضَلِ الْقَائِمِینَ مِنْ آلِ یَاسِینَ رَسُولِ رَبِّ الْعَالَمِینَ أَنَا ابْنُ الْمُؤَیَّدِ بِجَبْرَئِیلَ الْمَنْصُورِ بِمِیکَائِیلَ أَنَا ابْنُ الْمُحَامِی عَنْ حَرَمِ الْمُسْلِمِینَ وَ قَاتِلِ الْمَارِقِینَ وَ النَّاکِثِینَ وَ الْقَاسِطِینَ وَ الْمُجَاهِدِ أَعْدَاءَهُ النَّاصِبِینَ وَ أَفْخَرِ مَنْ مَشَی مِنْ قُرَیْشٍ أَجْمَعِینَ وَ أَوَّلِ مَنْ أَجَابَ وَ اسْتَجَابَ لِلَّهِ وَ لِرَسُولِهِ مِنَ الْمُؤْمِنِینَ وَ أَوَّلِ السَّابِقِینَ وَ قَاصِمِ الْمُعْتَدِینَ وَ مُبِیدِ الْمُشْرِکِینَ وَ سَهْمٍ مِنْ مَرَامِی اللَّهِ عَلَی الْمُنَافِقِینَ وَ لِسَانِ حِکْمَةِ الْعَابِدِینَ وَ نَاصِرِ دِینِ اللَّهِ وَ وَلِیِّ أَمْرِ اللَّهِ وَ بُسْتَانِ حِکْمَةِ اللَّهِ وَ عَیْبَةِ عِلْمِهِ

 

سَمِحٌ سَخِیٌّ بَهِیٌّ بُهْلُولٌ زَکِیٌّ أَبْطَحِیٌّ رَضِیٌّ مِقْدَامٌ هُمَامٌ صَابِرٌ صَوَّامٌ مُهَذَّبٌ قَوَّامٌ قَاطِعُ الْأَصْلَابِ وَ مُفَرِّقُ الْأَحْزَابِ أَرْبَطُهُمْ عِنَاناً وَ أَثْبَتُهُمْ جَنَاناً وَ أَمْضَاهُمْ عَزِیمَةً وَ أَشَدُّهُمْ شَکِیمَةً أَسَدٌ بَاسِلٌ یَطْحَنُهُمْ فِی الْحُرُوبِ إِذَا ازْدَلَفَتِ الْأَسِنَّةُ وَ قَرُبَتِ الْأَعِنَّةُ طَحْنَ الرَّحَی وَ یَذْرُوهُمْ فِیهَا ذَرْوَ الرِّیحِ الْهَشِیمَ لَیْثُ الْحِجَازِ وَ کَبْشُ الْعِرَاقِ مَکِّیٌّ مَدَنِیٌّ خَیْفِیٌّ عَقَبِیٌّ بَدْرِیٌّ أُحُدِیٌّ شَجَرِیٌّ مُهَاجِرِیٌّ مِنَ الْعَرَبِ سَیِّدُهَا وَ مِنَ الْوَغَی لَیْثُهَا وَارِثُ الْمَشْعَرَیْنِ وَ أَبُو السِّبْطَیْنِ الْحَسَنِ وَ الْحُسَیْنِ ذَاکَ جَدِّی عَلِیُّ بْنُ أَبِی طَالِبٍ ثُمَّ قَالَ أَنَا ابْنُ فَاطِمَةَ الزَّهْرَاءِ أَنَا ابْنُ سَیِّدَةِ النِّسَاءِ

 

فَلَمْ یَزَلْ یَقُولْ: اَنا اَنا، حَتّیٰ ضَجَّ النّاسُ بِالبُکاءِ وَالنَّحِیبِ، وَخَشِیَ یَزِیدُ اَنْ یَگُونَ فِتْنَةً فَأَمَرَ المُؤَذِّنَ فَقَطَعَ الکَلامَ، فَلَمّا قالَ المُؤَذِّنُ: اللهُ اَکْبَرُ اللهُ اَکْبَرُ، قالَ عَلِیُّ: لا شَیءَ اَکْبَرُ مِنَ اللهِ، فَلَمّا قالَ المُؤَذِّنُ: اَشْهَدُ اَنْ لا اِلٰهَ اِلاَّ اللهُ، قالَ عَلِیُّ بنُ الحُسَیْنِ: شَهِدَ بِها شَعْری وَبَشَرِی وَلَحْمِی وَدَمِی، فَلَمّا قالَ المُؤَذِّنُ: اَشْهَدُ اَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللهِ، اِلْتَفَتَ مِنْ فَوْقِ المِنْبَرِ اِلیٰ یَزید فَقالَ: مُحَمَّدٌ هٰذا جَدِّی اَمْ جَدُّکَ یا یَزِیدُ؟ فَاِنْ زَعَمْتَ اَنَّهُ جَدُّکَ فَقَدْ کَذِبْتَ وَکَفَرْتَ وَاِنْ زَعَمْتَ اَنَّهُ جَدِّی فَلِمَ قَتَلْتَ عِتْرَتَهُ؟

 

«ای مردم! خداوند به ما شش خصلت عطا فرموده و ما را به هفت ویژگی بر دیگران فضیلت بخشیده است، به ما ارزانی داشت علم، بردباری، سخاوت، فصاحت، شجاعت و محبت در قلوب مؤمنین را، و ما را بر دیگران برتری داد به اینکه پیامبر بزرگ اسلام، صدیق [امیر المؤمنین علی علیه السلام]، جعفر طیار، شیر خدا و شیر رسول خدا صلی الله علیه و آله [حمزه]، و امام حسن و امام حسین علیه السلام دو فرزند بزرگوار رسول اکرم صلی الله علیه و آله را از ما قرار داد. [با این معرفی کوتاه] هر کس مرا شناخت که شناخت، و برای آنان که مرا نشناختند با معرفی پدران و خاندانم خود را به آنان می شناسانم.

 

ای مردم! من فرزند مکه و منایم، من فرزند زمزم و صفایم، من فرزند کسی هستم که حجر الاسود را با ردای خود حمل و در جای خود نصب فرمود، من فرزند بهترین طواف و سعی کنندگانم، من فرزند بهترین حج کنندگان و تلبیه گویان هستم، من فرزند آنم که بر براق سوار شد، من فرزند پیامبری هستم که در یک شب از مسجد الحرام به مسجد الاقصی سیر کرد، من فرزند آنم که جبرئیل او را به سدرة المنتهی برد و به مقام قرب ربوبی و نزدیکترین جایگاه مقام باری تعالی رسید، من فرزند آنم که با ملائکه آسمان نماز گزارد، من فرزند آن پیامبرم که پروردگار بزرگ به او وحی کرد، من فرزند محمد مصطفی و علی مرتضایم، من فرزند کسی هستم که بینی گردنکشان را به خاک مالید تا به کلمه توحید اقرار کردند.

 

من پسر آن کسی هستم که برابر پیامبر با دو شمشیر و با دو نیزه می رزمید، و دو بار هجرت و دو بار بیعت کرد، و در بدر و حنین با کافران جنگید، و به اندازه چشم بر هم زدنی به خدا کفر نورزید، من فرزند صالح مؤمنان و وارث انبیا و از بین برنده مشرکان و امیر مسلمانان و فروغ جهادگران و زینت عبادت کنندگان و افتخار گریه کنندگانم، من فرزند بردبارترین بردباران و افضل نمازگزاران از اهل بیت پیامبر هستم، من پسر آنم که جبرئیل او را تأیید و میکائیل او را یاری کرد، من فرزند آنم که از حرم مسلمانان حمایت فرمود و با مارقین و ناکثین و قاسطین جنگید و با دشمنانش مبارزه کرد، من فرزند بهترین قریشم، من پسر اولین کسی هستم از مؤمنین که دعوت خدا و پیامبر را پذیرفت، من پسر اول سبقت گیرنده ای در ایمان و شکننده کمر متجاوزان و از میان برنده مشرکانم، من فرزند آنم که به مثابه تیری از تیرهای خدا برای منافقان و زبان حکمت عباد خداوند و یاری کننده دین خدا و ولی امر او، و بوستان حکمت خدا و حامل علم الهی بود.

 

او جوانمرد، سخاوتمند، نیکوچهره، جامع خیرها، سید، بزرگوار، ابطحی، راضی به خواست خدا، پیشگام در مشکلات، شکیبا، دائما روزه دار، پاکیزه از هر آلودگی و بسیار نمازگزار بود. او رشته اصلاب دشمنان خود را از هم گسیخت و شیرازه احزاب کفر را از هم پاشید. او دارای قلبی ثابت و قوی و اراده ای محکم و استوار و عزمی راسخ بود و همانند شیری شجاع که وقتی نیزه ها در جنگ به هم در می آمیخت آنها را همانند آسیا خرد و نرم و بسان باد آنها را پراکنده می ساخت. او شیر حجاز و آقا و بزرگ عراق است که مکی و مدنی و خیفی و عقبی و بدری و احدی و شجری و مهاجری است، که در همه این صحنه ها حضور داشت. او سید عرب است و شیر میدان نبرد و وارث دو مشعر، و پدر دو فرزند: حسن و حسین. آری او، همان او [که این صفات و ویژگی های ارزنده مختص اوست] جدم علی بن ابی طالب است. آنگاه گفت: من فرزند فاطمه زهرا بانوی بانوان جهانم.

 

حضرت سجاد علیه السلام آنقدر به این حماسه مفاخره آمیز ادامه داد تا اینکه صدای مردم به ضجه و گریه بلند شد. چون یزید ترسید مبادا فتنه بپا شود لذا دستور داد تا مؤذن شروع به اذان کرد و سخن امام سجاد را قطع نمود.

 

وقتی مؤذن گفت:

 

اللَّهُ أَکْبَرُ اللَّهُ أَکْبَرُ

 

حضرت سجاد فرمود: چیزی از خدا بزرگتر نیست.

 

هنگامی که مؤذن گفت:

 

أَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ

 

علی بن الحسین فرمود: مو، پوست، گوشت و خون من به یگانگی خدا شهادت می دهند.

 

موقعی که گفت:

 

أَشْهَدُ أَنَّ مُحَمَّداً رَسُولُ اللَّهِ

 

امام عليه السلام به جانب يزيد روى کرد و فرمود: اين محمد که نامش برده شد، آيا جد من است و يا جد تو؟! اگر ادعا کنى که جد توست پس دروغ گفتى و کافر شدي، و اگر جد من است چرا خاندان او را کشتى و آنان را از دم شمشير گذراندی؟!»

 

سپس مؤذن بقيه اذان را گفت و يزيد پيش آمد و نماز ظهر را گزارد.

 

در نقل ديگرى آمده است که: چون مؤذن گفت: اشهد ان محمدا رسول الله، امام سجاد عليه السلام عمامه خويش از سر برگرفت و به مؤذن گفت: تو را بحق اين محمد که لحظه‏اى درنگ کن، آنگاه روى به يزيد کرد و گفت: اى يزيد! اين پيغمبر، جد من است و يا جد تو؟ اگر گويى جد من است، همه مي‏دانند که دروغ مي‏گوئي، و اگر جد من است پس چرا پدر مرا از روى ستم کشتي و مال او را تاراج کردى و اهل بيت او را به اسارت گرفتي؟ ! اين جملات را گفت و دست برد و گريبان چاک زد و گريست و گفت: بخدا سوگند اگر در جهان کسى باشد که جدش رسول خداست، آن منم، پس چرا اين مرد، پدرم را کشت و ما را مانند روميان اسير کرد؟! آنگاه فرمود: اى يزيد! اين جنايت را مرتکب شدى و باز مي‏گويي: محمد رسول خداست؟! و روى به قبله ‏مي‏ايستي؟! واى بر تو! در روز قيامت جد و پدر من در آن روز دشمن تو هستند.

 

پس يزيد فرياد زد که مؤذن اقامه بگويد! در ميان مردم هياهويى برخاست، بعضى نماز گزاردند و گروهى نماز نخوانده پراکنده شدند.

 

منابع:

 

بحارالانوار جلد 45؛ نفس المهموم


(حياه الامام زين العابدين، باقر شريف قرشي، دار الكتاب الاسلامي، ص 174 و بحار الانوار، ج 45، ص 138، س 5) آن چه در بحار الانوار آمده مانند همين متن است و تفاوت بين اين دو بسيار كم است.



صفحه اختصاصي حديث و آيات الإمام زين العابدين عليه السلام ـ مِن خُطبَةٍ لَهُ في مَجلِسِ يَزيدَ ـ : أيُّهَا النّاسُ ، اُعطينا سِتًّا، وفُضِّلنا بِسَبعٍ : اُعطينَا العِلمَ ، والحِلمَ، والسَّماحَةَ ، والفَصاحَةَ ، والشَّجاعَةَ ، والمَحَبَّةَ في قُلوبِ المُؤمِنينَ . وفُضِّلنا بِأَنَّ مِنَّا النَّبِيَّ المُختارَ مُحَمَّدًا صلي الله عليه و آله ، ومِنّا الصِّدّيقُ ، ومِنَّا الطَيّارُ ، ومِنّا أسدُ اللّه ِ وأسَدُ الرَّسولِ ، ومِنّا سَيِّدَةُ نِساءِ العالَمينَ فاطِمَةُ البَتولُ ، ومِنّا سِبطا هذِهِ الاُمَّةِ وسَيِّدا شَبابِ أهلِ الجَنَّةِ حديث .

 

امام سجاد عليه السلام ـ در خطبه اى در مجلس يزيد ـ : اى مردم! به ما شش سرشت بخشيده شده و به هفت امر، فضيلت داده شده ايم. به ما علم، خرد، بردبارى، بخشش، گشاده زبانى، دليرى و محبّت در دل مؤمنان بخشيده شده است و برترى داده شده ايم به اين كه پيامبر برگزيده، محمّد صلي الله عليه و آله و صدّيق و طيّار و شير خدا و شير پيامبر و سرور بانوان جهان، فاطمه بتول و دو نوه اين امّت و سالار جوانان بهشتى از ما هستند.

http://www.hadithlib.com/guides/view/6/%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%B3%D8%AC%D8%A7%D8%AF-%D8%B9%D9%84%DB%8C%D9%87-%D8%A7%D9%84%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85/page:12




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,متفرقات(مطالب گوناگون ومفید) ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : خطبه رسا وروشنگرانه امام سجاد ع در مسجد شام , خطبه امام سجاد ع در شام , امام سجادع , خطبه , سایت حکیم عسکری گیلانی لشت نشایی , گیلان , قم , ایران , اهل بیت ع ,


نوشته شده در یکشنبه 25 بهمن 1394 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 91 |

***نسیم معرفت***

 قال عیسی بنُ مریمَ عَلیَ نَبیّنا وَ آلِهِ وَعَلیهما آلافُ التّحیِةِ وَالسَّلامِ :

الدِّينارُ داءُ الدِّين، وَ العالِمُ طَبيبُ الدِّينِ ؛ فَإِذا رَأيتُمُ الطَّبيبَ يَجُرُّ الدّاءَ إلى نَفسِهِ فاتَّهِموهُ ، واعلَموا أَنَّه غَيرُ ناصِحٍ لِغَيرِهِ .

دينار  ( حب ودلبستگی به درهم و دینار و دنیا )، بيمارىِ دين  و عالم ، طبيب دين است . پس اگر طبيبى را ديديد كه بيمارى و مرض را به سوى خود مى كشد ، به او بدگمان باشيد و بدانيد كه او خيرخواه ديگرى نيست .

** الخصال :  ج 2 ص ۱۱۳ ، روضة الواعظين : ص ۴۶۸ ، بحار الأنوار : ج ۲ ص ۱۰۷ .

حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله ج 7 ص 196.


 



درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,متفرقات(مطالب گوناگون ومفید) ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : حب ودلبستگي به دينار ودنيا آفت وبيماري دين است(حضرت عيسي ع) , حضرت عیسی ع , حکیم عسکری گیلانی , سایت حکیم عسکری لشت نشایی گیلانی ,


نوشته شده در دوشنبه 12 بهمن 1394 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 57 |

***نسیم معرفت***

گل تقدیم شمامعراج

کلیک کنید:حدیث معراج پیامبر(ص)به روایت امیرالمؤمنین ع

 ............................................................                            .........................................           .............................

.........................................................             ............................................                  .................................

«یا اَحْمَدُ؛ لاتَتَزَیَّنْ بِلینِ الِلّباسِ وَ طیبِ الطَّعامِ وَ لینِ الْوَطاءِ. فَاِنَّ النَّفْسَ مَأْوى کُلِّ شَرِّ وَ رَفیقُ کُلِّ سُوء تَجُرُّها اِلى طاعَةِ اللّهِ وَتَجُرُّکَ اِلى مَعْصِیَتِهِ وَ تُخالِفُکَ فى طاعَتِهِ وَ تُطیعُکَ فى مایَکْرَهُ و تَطْغى اِذا شَبِعَتْ وَتَشْکُوا اِذا جاعَتْ وَ تَغْضَبُ اِذا افْتَقَرَتْ و تَتَکَبَّرُ اِذا اسْتَغْنَتْ وَ تَنْسى اِذا کَبُرَتْ وَ تَغْفَلُ اِذا اَمِنَتْ وَ هِىَ قَرینَةُ الشَّیْطانِ. وَ مَثَلُ النَّفْسِ کَمَثَلِ النَّعامَةِ تَأْکُلُ الْکَثیرَ وَ اِذا حُمِلَ عَلَیهْا لاتَطیرُ وَ کَمَثَلِ الدِّفْلى لَوْنُهُ حَسَنٌ وَ طَعْمُهُ مُرٌّ.»

خداى سبحان خطاب به پیامبر اکرم(صلى الله علیه وآله وسلم) مى‌فرماید:

زینت خود را در لباس زیبا و غذاى خوب و بستر نرم قرار نده، زیرا نفس جایگاه هرگونه شرّى است و دوست همه بدى هاست.تو او را به اطاعت خدا مى‌خوانى و او تو را به معصیت خدا مى‌کشاند و در اطاعت پروردگار با تو مخالفت مى‌کند و در آنچه خدا را ناخوشایند است، اطاعت مى‌کند و هنگام سیرى طغیان و هنگام گرسنگى شکایت مى‌کند، هنگام فقر غضبناک است و هنگام بى نیازى فخر مى‌فروشد. در هنگام پیرى و بزرگسالى فراموش کار مى‌شود و هنگام امنیت و خاطر آسودگى غفلت مى‌ورزد. نفس رفیق و قرین شیطان است، مَثل او مَثل شترمرغ است که زیاد مى‌خورد؛ ولى اگر بارى بر او نهند پرواز نمى‌کند و نیز همانند خَرزَهره است که رنگش زیباست و مزه‌اش تلخ است.


*اَلدِّفْلىِ: خَرزَهره: درختی است کوتاه وبوته مانند ، دارای شاخه های باریک وگل های سرخ وسفید ، برگ هایش دراز وشبیه برگ بید وتلخ وسمّی است واگر انسان یا حیوان آن را بخورد می میرد.  به عربی ، دِفْلىِ  می گویند.


 منبع : میزان الحکمه (از آیت الله  محمدمحمدی ری شهری)، قم، مرکز النشر، چ اوّل، 1362، ج 9، ص 60.


گل تقدیم شماحدیث معراج - مرکز تعلیمات اسلامی واشنگتن

http://iec-md.org/maaref/hadith_mearaaj_ghiyaathi-kermaani.html



                       
 

 




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,متفرقات(مطالب گوناگون ومفید) ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : حدیث معراج پیامبر(ص)به روایت امیرالمؤمنین ع , معراج ,


نوشته شده در شنبه 31 مرداد 1394 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 75 |

احادیث و روایات( از امام حسین علیه السلام)

 

قال َحُسَيْنُ بنُ علىّ(عليه السلام): النّاسُ عَبيدُالدُّنْيا، وَ الدّينُ لَعِبٌ عَلى ألْسِنَتِهِمْ، يَحُوطُونَهُ ما دارَتْ بِهِ مَعائِشُهُمْ، فَإذا مُحِصُّوا بِالْبَلاء قَلَّ الدَّيّانُونَ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: افراد جامعه بنده و تابع دنيا هستند و مذهب، بازيچه زبانشان گرديده است و براى إمرار معاش خود، دين را محور قرار داده اند ـ و سنگ اسلام را به سينه مى زنند ـ .

پس اگر بلائى (همانند خطر ـ مقام و رياست، جان، مال، فرزند و موقعيّت، ... ـ )انسان را تهديد كند، خواهى ديد كه دين داران واقعى كمياب خواهند شد.

محجّة البيضاء: ج 4، ص 228، بحارالأنوار: ج 75، ص 116، ح 2.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنُ بنُ علىّ(عليه السلام): إنَّ الْمُؤْمِنَ لا يُسىءُ وَ لا يَعْتَذِرُ، وَ الْمُنافِقُ كُلَّ يَوْم يُسىءُ وَ يَعْتَذِرُ.

ضمن فرمايشى حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود:: همانا شخص مؤمن خلاف و كار زشت انجام نمى دهد و عذرخواهى هم نمى كند. ولى فرد منافق هر روز مرتكب خلاف و كارهاى زشت مى گردد و هميشه عذرخواهى مى نمايد.

 

تحف العقول: ص 179، بحارالأنوار: ج 75، ص 119، ح 2.

 

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنُ بنُ علىّ(عليه السلام): إعْمَلْ عَمَلَ رَجُل يَعْلَمُ أنّه مأخُوذٌ بِالاْجْرامِ، مُجْزى بِالاْحْسانِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: كارها و أمور خود را همانند كسى تنظيم كن و انجام ده كه مى داند و مطمئن است كه در صورت خلاف تحت تعقيب قرار مى گيرد و مجازات خواهد شد.

و در صورتى كه كارهايش صحيح باشد پاداش خواهد گرفت.

بحارالأنوار: ج 2، ص 130، ح 15 و ج 75، ص 127، ح 10.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): عِباداللهِ! لا تَشْتَغِلُوا بِالدُّنْيا، فَإنَّ الْقَبْرَ بَيْتُ الْعَمَلِ، فَاعْمَلُوا وَ لا تَغْعُلُوا.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: اى بندگان خدا، خود را مشغول و سرگرم دنيا ـ و تجمّلات آن ـ قرار ندهيد كه همانا قبر، خانه اى است كه تنها عمل ـ صالح ـ در آن مفيد و نجات بخش مى باشد، پس مواظب باشيد كه غفلت نكنيد.

نهج الشّهادة: ص 47.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): لا تَقُولَنَّ فى أخيكَ الْمُؤمِنِ إذا تَوارى عَنْكَ إلاّ مِثْلَ ماتُحِبُّ أنْ يَقُولَ فيكَ إذا تَوارَيْتَ عَنْهُ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: سخنى ـ كه ناراحت كننده باشد ـ پشت سر دوست و برادر خود مگو، مگر آن كه دوست داشته باشى كه همان سخن پشت سر خودت گفته شود.

بحارالأنوار: ج 75، ص 127، ح 10.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): يا بُنَىَّ! إيّاكَ وَظُلْمَ مَنْ لايَجِدُ عَلَيْكَ ناصِراً إلاّ اللهَ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: بپرهيز از ظلم و آزار رساندن نسبت به كسى كه ياورى غير از خداوند متعال نمى يابد.

وسائل الشّيعة: ج 11، ص 339، بحارالأنوار: ج 46، ص 153، ح 16.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): إنّي لا أري الْمَوْتَ إلاّ سَعادَة، وَ لاَ الْحَياةَ مَعَ الظّالِمينَ إلاّ بَرَماً.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: به درستى كه من از مرگ نمى هراسم و آن را جز سعادت نمى بينم; و زندگى با ستمگران و ظالمان را عار و ننگ مى شناسم.

بحار الأنوار: ج 44، ص 192، ضمن ح 4، و ص 381، ضمن ح 2.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ لَبِسَ ثَوْباً يُشْهِرُهُ كَساهُ اللهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ ثَوْباً مِنَ النّارِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: هركس لباس شهرت - و انگشت نما از هر جهت - بپوشد، خداوند او را در روز قيامت لباسى از آتش مى پوشاند.

كافى: ج 6، ص 445، ح 4.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): أنَا قَتيلُ الْعَبَرَةِ، لايَذْكُرُنى مُؤْمِنٌ إلاّ اِسْتَعْبَرَ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: من كشته گريه ها و اشك ها هستم، هيچ مؤمنى مرا ياد نمى كند مگر آن كه عبرت گرفته و اشك هايش جارى خواهد شد.

أمالى شيخ صدوق: ص 118، بحارالأنوار: ج 44، ص 284، ح 19.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): لَوْ شَتَمَنى رَجُلٌ فى هذِهِ الاُْذُنِ، وَ أَوْمى إلىَ الْيُمْنى، وَ اعْتَذَرَ لى فىِ الاُْخْرى لَقَبِلْتُ ذلِكَ مِنْهُ، وَ ذلِكَ أَنَّ أَميرَ الْمُؤْمِنينَ (عليه السلام) حَدَّثَنى أَنَّهُ سَمِعَ جَدّى رَسُولَ اللهِ (صلى الله عليه وآله)يَقُولُ: لا يَرِدُ الْحَوْضَ مَنْ لَمْ يَقْبَلِ الْعُذرَ مِنْ مُحِقٍّ أَوْ مُبْطِل.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: چنانچه با گوش خود بشنوم كه شخصى مرا دشنام مى دهد و سپس معذرت خواهى او را بفهمم، از او مى پذيرم و گذشت مى نمايم، چون كه پدرم اميرالمؤمنين علىّ (عليه السلام) از جدّم رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) روايت نمود: كسى كه پوزش و عذرخواهى ديگران را نپذيرد، بر حوض كوثر وارد نخواهد شد.

إحقاق الحقّ: ج 11، ص 431.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قيلَ لِلْحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ أعْظَمُ النّاسِ قَدْراً؟

قالَ: مَنْ لَمْ يُبالِ الدُّنْيا فى يَدَيْ مَنْ كانَتْ.

از حضرت امام حسين عليه السلام سؤال شد: با شخصيّت ترين افراد چه كسى است؟

در جواب فرمود: آن كسى است كه اهميّت ندهد كه دنيا در دست چه كسى مى باشد.

تنبيه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام: ص 348، س 11

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ عَبَدَاللهَ حَقَّ عِبادَتِهِ، آتاهُ اللهُ فَوْقَ أمانيهِ وَ كِفايَتِهِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: هركس خداوند متعال را با صداقت و خلوص، عبادت و پرستش نمايد; خداى متعال او را به بهترين آرزوهايش مى رساند و امور زندگيش را تأمين مى نمايد.

تنبيه الخواطر: ص 427، س 14، بحارالأنوار: ج 68، ص 183، ح 44.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): احْذَرُوا كَثْرَةَ الْحَلْفِ، فِإنَّهُ يَحْلِفُ الرَّجُلُ لِعَلَل أرَبَعَ: إمّا لِمَهانَة يَجِدُها في نَفْسِهِ، تَحُثُّهُ عَلى الضَّراعَةِ إلى تَصْديقِ النّاسِ إيّاهُ. وَ إمّا لِعَىّ في الْمَنْطِقِ، فَيَتَّخِذُ الاْيْمانَ حَشْواً وَصِلَةً لِكَلامِهِ. وَ إمّا لِتُهْمَة عَرَفَها مِنَ النّاسِ لَهُ، فَيَرى أَنَّهُمْ لايَقْبَلُونَ قَوْلَهُ إلاّ بِالْيَمينِ. وَ إمّا لاِرْسالِهِ لِسانَهُ مِنْ غَيْرِ تَثْبيت.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: خود را از قسم و سوگند برهانيد كه همانا انسان به جهت يكى از چهار علّت سوگند ياد مى كند:

در خود احساس سستى و كمبود دارد، به طورى كه مردم به او بى اعتماد شده اند، پس براى جلب توجّه مردم كه او را تصديق و تأييد كنند، سوگند مى خورد.

و يا آن كه گفتارش معيوب و به دور از حقيقت است، و مى خواهد با سوگند، سخن خود را تقويت و جبران كند.

و يا در بين مردم متّهم است ـ به دروغ و بى اعتمادى ـ پس مى خواهد با سوگند و قسم خوردن جبران ضعف نمايد.

و يا آن كه سخنان و گفتارش متزلزل است ـ هر زمان به نوعى سخن مى گويد ـ و زبانش به سوگند عادت كرده است.

تنبيه الخواطر، معروف به مجموعة ورّام: ص 429، س 6.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): أيُّما إثْنَيْنِ جَرى بَيْنَهُما كَلامٌ، فَطَلِبَ أَحَدُهُما رِضَى الاْخَرِ، كانَ سابِقَهُ إلىَ الْجَنّةِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: چنانچه دو نفر با يكديگر نزاع و اختلاف نمايند و يكى از آن دو نفر، در صلح و آشتى پيشقدم شود، همان شخص سبقت گيرنده، جلوتر از ديگرى به بهشت وارد مى شود.

محجّة البيضاء: ج 4، ص 228.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): وَ اعْلَمُوا إنَّ حَوائِجَ النّاسِ إلَيْكُمْ مِنْ نِعَمِ الله عَلَيْكُمْ، فَلا تَميلُوا النِّعَمَ فَتَحَوَّلَ نَقِماً.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: توجّه داشته باشيد كه احتياج و مراجعه مردم به شما از نعمت هاى الهى است، پس نسبت به نعمت ها روى، بر نگردانيد; وگرنه به نقمت و بلا گرفتار خواهد شد.

نهج الشّهادة: ص 38.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مُجالَسَةُ أهْلِ الدِّناءَةِ شَرٌّ، وَ مُجالَسَةُ أهْلِ الْفِسْقِ ريبَةٌ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: همنشينى با اشخاص پست و رذل سبب شرّ و بدبختى خواهد گشت; و همنشينى و مجالست با معصيت كاران موجب شكّ و بدبينى خواهد شد.

نهج الشّهادة: ص 47، بحارالأنوار: ج 78، ص 122، ح 5.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): إنَّ اللهَ خَلَقَ الدُّنْيا لِلْبَلاءِ، وَ خَلَقَ أهْلَها لِلْفَناءِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: به درستى كه خداوند متعال دنيا ـ و اموال آن ـ را براى آزمايش افراد آفريده است. و موجودات دنيا را جهت فناء ـ و انتقال از اين دنيا به جهانى ديگر ـ آفريده است.

نهج الشّهادة: ص 196.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): لا يَأمَنُ يوم الْقِيامَةِ إلاّ مَنْ قَدْ خافَ اللهَ في الدُّنْيا.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: كسى در روز قيامت از شدائد و أحوال آن در أمان نمى باشد، مگر آن كه در دنيا از خداوند متعال ترس داشته باشد ـ و اهل گناه و معصيت نگردد ـ .

بلاغة الحسين(عليه السلام): ص 285، بحار الأنوار: ج 44، ص 192، ح 5.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): لِكُلِّ داء دَواءٌ، وَ دَواءُ الذُّنُوبِ الإسْتِغْفارِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: براى هر غم و دردى درمان و دوائى است و جبران و درمان گناه، طلب مغفرت و آمرزش از درگاه خداوند مى باشد.

وسائل الشّيعة: ج 16، ص 65، ح 20993، كافى: ج 2، ص 439، ح 8.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ قَرَءَ آيَةً مِنْ كِتابِ الله عَزَّ وَ جَلَّ فى صَلاتِهِ قائِماً، يُكْتَبُ لَهُ بِكُلِّ حَرْف مِأةُ حَسَنَة.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: هركس آيه اى از قرآن را در نمازش تلاوت نمايد، خداوند متعال در مقابل هر حرفى از آن يكصد حسنه در نامه اعمالش ثبت مى نمايد.

اصول كافى: ج 2، ص 611، بحارالأنوار: ج 89، ص 200، ح 17.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): سَبْعَةُ أشْياء لَمْ تُخْلَقْ فى رَحِم: فَأوّلُها آدَمُ((عليه السلام))، ثُمَّ حَوّاء، وَ الْغُرابُ، وَ كَبْشُ إبْراهيم((عليه السلام))، وَ ناقَةُ اللهِ، وَ عَصا مُوسى ((عليه السلام))، وَ الطَّيْرُالَّذى خَلَقَهُ عيسىَ بْنُ مَرْيَم (عليهما السلام).

ضمن جواب سؤال هاى پادشاه روم، حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود:: آن هفت موجودى كه بدون خلقت در رحم مادر، آفريده شده اند، عبارتند از:

حضرت آدم (عليه السلام) و همسرش حوّاء.

و كلاغى كه براى راهنمائى دفن هابيل آمد.

و گوسفندى كه براى قربانى، به جاى حضرت اسماعيل(عليه السلام) آمد.

و شترى كه خداوند براى پيامبرش، حضرت صالح فرستاد.

و عصاى حضرت موسى (عليه السلام).

و هفتمين موجود آن پرنده اى بود كه توسّط حضرت عيسى (عليه السلام)آفريده شد.

 

تحف العقول: ص 174، و بحارالأنوار: ج 10، ص 137، ح 4.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): الرّكْنُ الْيَماني بابٌ مِنْ أبْوابِ الْجَنَّةِ، لَمْ يَمْنَعْهُ مُنْذُ فَتَحَهُ، وَ إنَّ ما بَيْنَ الرُّكْنَيْنِ ـ الأسْوَد وَ الْيَماني ـ مَلَكٌ يُدْعى هُجَيْرٌ، يُؤَمِّنُ عَلى دُعاءِالْمُؤْمِنينَ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: رُكن يَمانىِ كعبه الهى، دربى از درب هاى بهشت است و مابين ركن يمانى و حجرالأسود ملك و فرشته اى است كه براى استجابت دعاى مؤمنين آمّين مى گويد.

مستدرك الوسائل: ج 9، ص 391، ج 1، بحارالأنوار: ج 69، ص 354، ح 11.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): إنَّ الْغِنى وَ اْلِعزَّ خَرَجا يَجُولانِ، فَلَقيا التَّوَكُلَّ فَاسْتَوْطَنا.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود:: عزّت و بى نيازى ـ هر دو ـ شتاب زده به دنبال پناهگاهى مى دويدند، چون به توكّل برخورد كردند، آرامش پيدا نموده و آن را پناهگاه خود قرار دادند.

مستدرك الوسائل: ج 11، ص 218، ح 15، بحارالأنوار: ج 75، ص 257، ح 108.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ نَفَّسَ كُرْبَةَ مُؤْمِن، فَرَّجَ اللهُ عَنْهُ كَرْبَ الدُّنْيا وَالاْخِرَةِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: هركس گره اى از مشكلات مؤمنى باز كند و مشكلش را برطرف نمايد، خداوند متعال مشكلات دنيا و آخرت او را اصلاح مى نمايد.

مستدرك الوسائل: ج 12، ص 416، ح 13، بحارالأنوار: ج 75، ص 121، ح 4.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ والانا فَلِجَدّى (صلى الله عليه وآله وسلم) والى، وَ مَنْ عادانا فَلِجَدّى عادى

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: هر كه ما را دوست بدارد و پيرو ما باشد، پس دوستى و محبّتش به جهت جدّم رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم)مى باشد.

و هركس با ما دشمن و كينه توز باشد، پس دشمنى و مخالفت او به جهت جدّم رسول خدا (صلى الله عليه وآله وسلم) خواهد بود.

ينابيع المودّة: ج 2، ص 37، ح 58.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ حاوَلَ أمْراً بِمَعْصِيَةِ اللهِ كانَ أفْوَتُ لِما يَرْجُو وَ أسْرَعُ لِمَجيىءِ ما يَحْذَرُ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: هركس از روى نافرمانى و معصيتِ خداوند، كارى را انجام دهد، آنچه را آرزو دارد سريع تر از دست مى دهد و به آنچه هراسناك و بيمناك مى باشد مبتلا مى گردد.

اصول كافى: ج 2، ص 373، ح 3، بحارالأنوار: ج 75، ص 120، س 6، وسائل الشّيعة: ج 16، ص 153، ح 3.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): الْبُكاءُ مِنْ خَشْيَةِ الله نَجاتٌ مِنَ الّنارِ وَ قالَ: بُكاءُ الْعُيُونِ، وَ خَشْيَةُ الْقُلُوبِ مِنْ رَحْمَةِ اللهِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: گريان بودن به جهت ترس از ـ عذاب ـ خداوند، سبب نجات از آتش دوزخ خواهد بود; و فرمود: گريان بودن چشم و خشيت داشتن دل ها يكى از نشانه هاى رحمت الهى ـ براى بنده ـ است.

نهج الشّهادة: ص 370، مستدرك الوسائل: ج 11، ص 245، ح 12881.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): لا يَكْمِلُ الْعَقْلُ إلاّ بِاتّباعِ الْحَقِّ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: بينش و عقل و درك انسان تكميل نمى گردد مگر آن كه از حق، تبعيّت و پيروى كند.

نهج الشّهادة: ص 356، بحارالأنوار: ج 75، ص 127، ح 11.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): أَهْلَكَ النّاسَ إثْنانِ: خَوْفُ الْفَقْرِ، وَ طَلَبُ الْفَخْرِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: دو چيز مردم را هلاك و بيچاره گردانده است:

يكى ترس از اين كه مبادا در آينده فقير و نيازمند ديگران گردند.

و ديگرى فخر كردن ـ در مسائل مختلف ـ و مباهات بر ديگران است.

بحارالأنوار: ج 75، ص 54، ح 96.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): مَنْ طَلَبَ رِضَى اللهِ بِسَخَطِ النّاسِ كَفاهُ الله اُمُورَ النّاسِ، وَ مَنْ طَلَبَ رِضَى النّاسِ بِسَخَطِ اللهِ وَ كَّلَهُ اللهُ إلَى النّاسِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: هركس رضايت و خوشنودى خداوند را ـ در أمور زندگى ـ طلب نمايد گرچه همه افراد از او رنجيده شوند، خداوند مهمّات و مشكلات او را كفايت خواهد نمود.

و كسى كه رضايت و خوشنودى مردم را طالب گردد گرچه مورد خشم و غضب پروردگار باشد، خداوند أمور اين شخص را به مردم واگذار مى كند.

أمالى شيخ صدوق: ص 167، مستدرك الوسائل: ج 12، ص 209، ح 13902.

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): إنَّ شيعَتَنا مَنْ سَلِمَتْ قُلُوبُهُمْ مِنْ كُلِّ غِشٍّ وَ غِلّ وَ دَغَل

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: شيعيان و پيروان ما ـ اهل بيت عصمت و طهارت (عليهم السلام) ـ آن كسانى هستند كه أفكار و درون آن ها از هر گونه حيله و نيرنگ و عوام فريبى سلامت و تهى باشد  

تفسيرالإمام العسكرى(عليه السلام): ص 309، ح 154، بحارالأنوار: ج 65، ص 156، ح 11.

 

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام):

إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَغْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ التُّجارِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ رَهْبَةً فَتِلْكَ عِبادَةُ الْعَبْيدِ، وَ إنَّ قَوْماً عَبَدُوا اللهَ شُكْراً فَتِلْكَ عِبادَةٌ الْأحْرارِ، وَ هِيَ أفْضَلُ الْعِبادَةِ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: همانا عدّه اى خداوند متعال را به جهت طمع و آرزوى بهشت عبادت مى كنند كه آن يك معامله و تجارت خواهد بود و عدّه اى ديگر از روى ترس خداوند را عبادت و ستايش مى كنند كه همانند عبادت و اطاعت نوكر از ارباب باشد و طائفه اى هم به عنوان شكر و سپاس از روى معرفت، خداوند متعال را عبادت و ستايش مى نمايند; و اين نوع، عبادت آزادگان است كه بهترين عبادات مى باشد.

تحف العقول: ص 177، بحارالأنوار: ج 75، ص 117، ح 5

به نقل از سايت انديشه قم

 


قيلَ: مَا الْفَضْلُ؟ قالَ َحُسَيْنِ بن علىّ (عليه السلام): مُلْكُ اللِّسانِ، وَ بَذْلُ الاْحْسانِ، قيلَ: فَمَا النَّقْصُ؟ قالَ: التَّكَلُّفُ لِما لا يُعنيكَ.

از حضرت سؤال شد كرامت و فضيلت انسان در چيست؟

امام حسين عليه السلام در پاسخ فرمود: كنترل و در اختيار داشتن زبان و سخاوت داشتن،

سؤال شد نقص انسان در چيست؟ فرمود: خود را وا داشتن بر آنچه كه مفيد و سودمند نباشد.

مستدرك الوسائل: ج 9، ص 24، ح 10099 به نقل از مجموعه شهيد.

به نقل از سايت انديشه قم

 


قال َحُسَيْنِ بن علىّ(عليه السلام): إنَّ أجْوَدَ النّاسِ مَنْ أعْطى مَنْ لا يَرْجُوهُ، وَ إنَّ أعْفَى النّاسِ مَنْ عَفى عَنْ قُدْرَة، وَ إنَّ أَوْصَلَ النّاسِ مَنْ وَصَلَ مَنْ قَطَعَهُ.

حضرت امام حسين (عليه السلام) فرمود: همانا سخاوتمندترين مردم آن كسى است كه كمك نمايد به كسى كه اميدى به وى نداشته است.

و بخشنده ترين افراد آن شخصى است كه ـ نسبت به ظلم ديگرى با آن كه توان انتقام دارد ـ گذشت نمايد.

صله رحم كننده ترين مردم و ديد و بازديد كننده نسبت به خويشان، آن كسى ست كه صله رحم نمايد با كسى كه با او قطع رابطه كرده است.

نهج الشّهادة: ص 39، بحارالأنوار: ج 75، ص 121، ح 4.

 


امام حسین عليه السلام می فرماید:

 

«منا اثنا عشر مهديّا اولهم اميرالمومنين علي بن ابي طالب و آخرهم التاسع من ولدي و هو الامام القائم بالحق يحيي الله به الارض بعد موتها و يظهر به دين الحق علي الدين كله و لو كره المشركون له غيبة يرتد فيها اقوام و يثبت فيها علي دين اخرون، فيوذن و يقال لهم « متي هذا الوعد ان كنتم صادقين»  اما ان صابر في غيبة علي الاذي و التكذيب بمنزلة المجاهد بالسيف بين يدي رسول الله صلي الله عليه و آله»

 

دوازده مهدی از ما است كه نخستین آنان علی بن ابیطالب و آخرین آنها نهمین فرزند من است كه امام قائم به حق است.

 

خداوند زمین مرده را به وسیله او زنده می كند و دین حق را بر تمام ادیان پیروز می گرداند.

 

برای او غیبتی است كه گروه هایی در آن، از دین برمی گردند و گروه‌هایی دیگر بر آئین خود استوار می مانند و در این راه آزارها می بینند، به آنها گفته می شود این وعده كی واقع خواهد شد اگر راست می گویید.

 

آنانكه بر این آزارها و تكذیب ها صبر كنند مانند كسی هستند كه شمشیر به دست گرفته در پیشاپیش رسول اكرم صلي الله عليه و آله جهاد كند.

 

كمال الدين ج1 باب 30 ح 3

 


 

 

امام سجاد(ع)فرمود: من به‏بيمارى شديدى مبتلا شدم. پدرم بربالينم آمد و فرمود: ماتشتهى؟ فقلت: اشتهى ان اكون ممن لااقترح على الله ربى‏مايدبره‏لى، فقال لى: احسنت ضاهيت ابراهيم الخليل صلوات الله عليه حيث قال‏جبرئيل(ع): هل من حاجه؟ فقال: لا اقترح على ربى بل حسبى‏الله و نعم الوكيل.» (4)

چه خواسته‏اى دارى؟ عرض كردم: دوست دارم از كسانى باشم كه‏درباره آنچه خداوند برايم تدبير كرده، نپرسم. پدرم در مقابل‏اين جمله به من آفرين گفت و فرمود: تو مانند ابراهيم خليلى; به‏هنگام گرفتارى جبرئيل نزدش آمد و پرسيد: از ما كمك مى‏خواهى؟ اودر جواب فرمود:(درباره آنچه پيش آمده)از خداوند سؤال نمى‏كنم. خداوند مرا كافى است و او بهترين وكيل است.

بحار الانوار، ج 46، ص 67، ح 34.

 

 

* در اين حديث ملاحظه مى‏شود كه‏امام حسين(ع)در مقابل پاسخ عارفانه و دلنشين فرزندش كه‏براساس ظاهر حديث، سن و سال چندانى هم نداشت. جمله «احسنت‏»را به كار برد و او را به «ابراهيم خليل‏» تشبيه كرد.

 


 

محبت‏به فرزندان امرى درونى است كه خداوند آن را در دل‏والدين به وديعت نهاده است. اما آنچه در اين ميان مهم مى‏نمايدو آثار تربيتى در پى دارد ابراز آن است. اين امرى اختيارى است‏و والدين و مربيان مى‏توانند در پرتو آن زمينه تربيت صحيح رافراهم آورند. چه بسيارند والدينى كه در برابر فرزندان خود محبت فراوان‏دارند اما آن را ابراز نمى‏كنند در حالى كه محبت وقتى سازنده وتاثير گذار خواهد بود كه فرد مورد محبت از آن آگاهى يابد.امام حسين(ع)به عنوان الگوى تربيتى مطمئن و كامل محبت‏به‏فرزندان را از نيازهاى ضرورى آنان دانسته، در قالبهاى گوناگون‏به ابراز آن مى‏پرداخت. گاه با در آغوش گرفتن و به سينه‏چسبانيدن خردسالان، زمانى با بوسيدن آنان و گاه با به زبان‏آوردن كلمات شيرين و محبت‏آميز.

 

عبيدالله بن عتبه چنين مى‏گويد: «كنت عندالحسين بن على(عليهماالسلام)اذ دخل على بن الحسين‏الاصغر فدعاه الحسين(ع)و ضمه اليه ضما و قبل مابين عينيه ثم‏قال: بابى‏انت اطيب ريحك و احسن خلقك...»

 

«نزد حسين بن على(ع)بودم كه على بن حسين(ع)وارد شد. حسين(ع)(امام سجاد(ع))او را صدا زد، در آغوش گرفت و به سينه‏چسبانيد، ميان دو چشمش را بوسيد و سپس فرمود: پدرم به فدايت‏باد، چقدر خوشبو و زيبايى!»

بحار الانوار، به نقل از سایت رهپویان

 


 

 

امام حسین علیه‏السلام مي‏فرماید:

 

«  پدرم مرا به خواندن دعای جوشن كبیر و حفظ و بزرگداشت آن توصیه نمودند و سفارش كردند كه در هنگام وفاتشان آن را بر كفنشان بنویسم و آن را به خانواده‏ام تعلیم دهم و آنان را بر خواندن آن برانگیزانم.»

 

مجلسی، محمد باقر، بحارالانوار، ج91، ص384 و مستدرك الوسائل، ج2، ص232.به نقل از سایت شهید آوینی

 


 

 

امام حسین علیه السلام فرموده اند:

 

صاحب الامر بالمعروف  یحتاج الی ان یکون عالما بالحلال و الحرام ، فارغا من خاصة نفسه، ناصحا للخلق، داعیا لهم بالطف، حسن البیان، عارفا بتفاوت اخلاقهم، بصیرا بمکر النفس، صابرا، لا یکا فیهم و لا یشکو منهم،  لایستعمل الحمیه ، لا یغتاظ لنفسه

 

 

کسیکه امر به معروف می کند احتیاج دارد به اینکه به حرام و حلال عالم باشد

 

گرفتار نفس خود نباشد

 

خیرخواه مردم باشد

 

با مردم مهربان و رفیق باشد*

 

گفتارش نیکو باشد

 

به  تفاوت اخلاق مردم شناخت داشته باشد ( بداند هر کس خلق و خویی دارد و با هر کس باید به طور خاص سخن گفت)

 

از مکر نفس آگاه باشد ( مبادا در قالب امر به معروف و نهی از منکر به اهداف شومی کشیده شود)

 

صابر باشد ( اگر از مردم آزاری دید) انتقام نگیرد و شکایت نکند

 

با تعصب عمل نکند

 

برای نفسش غیظ نکند ( غیظ او برای نفس خودش نباشد بلکه برای خدا باشد )

 

بحار / ج 97 / ص 83 به نقل از کتاب امر به معروف و نهی از منکر محسن قرائتی

 

 

 

* متاسفانه بعضی افراد به هنگام انجام این وظیفه در غیر مورد ضرورت، از راه خشونت وارد می شوند و گاهی متوسل به الفاظ زشت و زننده می گردند و لذا می بینیم این نوع امر به معروف ها نه تنها اثر خوبی از خود نمی گذارد بلکه گاهی نتیجه معکوس می دهد. در حالیکه روش پیامبر صلی الله علیه و آله و سیره ائمه هدی علیهم السلام نشان می دهد که آنها به هنگام اجرای این دو وظیفه آنها را با نهایت لطف و محبت می آمیختند و به همین دلیل سرسخت ترین افراد به زودی در برابر آنها تسلیم می شدند:

 

یک نمونه از چگونگی نهی از منکر پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله را نوشته ایم که می توانید آن را با کلیک روی عبارت  ادامه مطلب بخوانید:

 

 

 


 

امام حسین علیه السلام فرموده اند:

 

کان لا یحل لعین مومنة تری الله یعصی فتطرق حتی تغیره

 

برای چشم با ایمان حلال نیست که ببیند معصیت خدا می شود و او دگر سو را بنگرد مگر اینکه گناه را دگرگون سازد.

 

فرهنگ جامع سخنان امام حسین علیه السلام ص 722

 


 

 امام حسین علیه السلام فرمودند:

لاأفلَحَ قـَومٌ اشتَـروا مَـرضـاتِ المَخلـُوق بسَخَطِ الخـالِق

رستگـار نمی شوند مـردمـى که خشنـودى مخلـوق را در مقـابل غضب خـالق خریدنـد

 

(تاریخ طبرى،ص 1،ص 239)

 


 

 

امام حسین علیه السلام فرمودند:

لاتـَرفع حــاجَتَک إلاّ إلـى أحـَدٍ ثَلاثة: إلـى ذِى دیـنٍ، اَو مُــرُوّة اَو حَسَب

جز به یکى از سه نفر حاجت مبر: به دیندار، یا صاحب مروت، یا کسى که اصالت خانوادگى داشته باشد


 

(تحف العقول ، ص 251

http://ahadis-o-revayat.blogfa.com/cat-6.asp  احادیث و روایات( از امام حسین علیه السلام)        

 




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,متفرقات(مطالب گوناگون ومفید) ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : احادیث و روایات( از امام حسین علیه السلام) , حدیث , امام حسین ع ,


نوشته شده در شنبه 22 آذر 1393 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 119 |

چهل حديث منتخب
1 قال رَسُولُ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ:
لاتُضَيِّعُواصَلوتَكُمْ، فَإ نَّ مَنْ ضَيَّعَ صَلوتَهُ، حُشِرَ مَعَ قارُونَ وَ هامانَ، وَ كانَ حَقّاً عَلىِ اللّهِ اءنْ يُدْخِلَهُ النّارَمَعَ الْمُنافِقينَ.(78)
ترجمه :
فرمود: نماز را سبك و ناچيز مشماريد، هر كس نسبت به نمازش بى اعتنا باشد و آنرا سبك و ضايع گرداند همنشين قارون و هامان خواهد گشت و حقّ خداوند است كه او را همراه منافقين در آتش داخل نمايد.
2 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ مَشى إ لى مَسْجِدٍ مِنْ مَساجِدِاللّهِ، فَلَهُ بِكُّلِ خُطْوَةٍ خَطاها حَتّى يَرْجِعَ إ لى مَنْزِلِهِ، عَشْرُ حَسَناتٍ، وَ مَحى عَنْهُ عَشْرُ سَيِّئاتٍ، وَ رَفَعَ لَهُ عَشْرُ دَرَجاتٍ.(79)
فرمود: هر كس قدمى به سوى يكى از مساجد خداوند بردارد، براى هر قدم ثواب ده حسنه مى باشد تا برگردد به منزل خود، و ده خطا از لغزش هايش پاك مى شود، همچنين در پيشگاه خداوند ده درجه ترفيع مى يابد.
3 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : اَلْجُلُوسُ فِى الْمَسْجِدِ لاِنْتِظارِ الصَّلوةِ عِبادَةٌ مالَمْ يَحْدُثْ، قيلَ: يا رَسُولَ اللّهِ وَ مَا الْحَدَثُ؟ قالَ: الْغِيْبَةُ.(80)
ترجمه :
فرمود: نشستن در مسجد جهت انتظار وقت نماز عبادت است تا موقعى كه حَدَثى از او صادر نگردد.
سؤ ال شد: يا رسول اللّه ، منظور از حدث چيست ؟
ترجمه :
فرمود: غيبت و پشت سر ديگران سخن گفتن .
4 ... بَيْنَما رَسُولُ اللّهِ صَلَّى اللّهُ عَلَيْهِ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ جا لِسٌ فِى الْمَسْجِدِ، إ ذْدَخَلَ رَجُلٌ فَقامَ يُصَلّى ، فَلَمْ يُتِمَّ رُكُوعَهُ وَ لاسُجُودَهُ، فَقالَ: نَقَرَ كَنَقْرِ الْغُرابِ، لَئِنْ ماتَ هذا وَ هكَذا صَلوتُهُ لَيَمُوتُنَّ عَلى غَيْرِ ديني .(81)
ترجمه :
رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله در مسجد نشسته بود كه شخصى وارد شد و مشغول نماز گشت و ركوع و سجودش را كامل انجام نداد و عجله و شتاب كرد.
حضرت فرمود: كار اين شخص همانند كلاغى است كه منقار بر زمين مى زند، اگر با اين حالت از دنيا برود بر دين من نمرده است .
5 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : يا اءباذَر، اَلدُّنْيا سِجْنُ الْمُؤْمِن وَ جَنَّةُ الْكافِرِ، وَ ما اءصْبَحَ فيها مُؤْمِنٌ إ لاّ وَ هُوَ حَزينٌ، وَ كَيْفَ لايَحْزُنُ الْمُؤْمِنُ وَ قَدْ اءوَعَدَهُ اللّهُ اءنَّهُ وارِدٌ جَهَنَّمَ.(82)
ترجمه :
فرمود: اى ابوذر، دنيا زندان مؤ من و بهشت كافران است ، مؤ من هميشه محزون و غمگين مى باشد، چرا چنين نباشد و حال آن كه خداوند به او - در مقابل گناهان و خطاهايش - وعده مجازات و دخول جهنّم را داده است .
6 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : شَرُّالنّاسِ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْياهُ، وَ شَرُّ مِنْ ذلِكَ مَنْ باعَ آخِرَتَهُ بِدُنْيا غَيْرِهِ.(83)
ترجمه :
فرمود: بدترين افراد كسى است كه آخرت خود را به دنيايش بفروشد و بدتر از او آن كسى خواهد بود كه آخرت خود را براى دنياى ديگرى بفروشد.
7 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : ثَلاثَةٌ اءخافُهُنَّ عَلى اُمتَّى : اءلضَّلالَةُ بَعْدَ الْمَعْرِفَةِ، وَ مُضِلاّتُ الْفِتَنِ، وَ شَهْوَةُ الْبَطْنِ وَ الْفَرْجِ.(84)
ترجمه :
فرمود: سه چيز است كه از آن ها براى امّت خود احساس خطر مى كنم :
1 گمراهى ، بعد از آن كه هدايت و معرفت پيدا كرده باشند.
2 گمراهى ها و لغزش هاى به وجود آمده از فتنه ها.
3 مشتهيات شكم ، و آرزوهاى نفسانى و شهوت پرستى .
8 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : ثَلاثَةٌ مِنَ الذُّنُوبِ تُعَجَّلُ عُقُوبَتُها وَ لا تُؤَخَّرُ إ لى الاخِرَةِ: عُقُوقُ الْوالِدَيْنِ، وَ الْبَغْيُ عَلَى النّاسِ، وَ كُفْرُ الاْ حْسانِ.(85)
ترجمه :
فرمود : عقاب و مجازات سه دسته از گناهان زودرس مى باشد و به قيامت كشانده نمى شود: ايجاد ناراحتى براى پدر و مادر، ظلم در حقّ مردم ، ناسپاسى در مقابل كارهاى نيك ديگران .
9 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : إ نَّ اءعْجَزَ النّاسِ مَنْ عَجَزَعَنِ الدُّعاءِ، وَ إ نَّ اءبْخَلَ النّاسِ مَنْ بَخِلَ بِالسَّلامِ.(86)
ترجمه :
فرمود: عاجز و ناتوان ترين افراد كسى است كه از دعا و مناجات با خداوند ناتوان و محروم باشد، و بخيل ترين اشخاص كسى خواهد بود كه از سلام كردن خوددارى نمايد.
10 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : إ ذا تَلاقَيْتُمْ فَتَلاقُوا بِالتَّسْليمِ وَ التَّصافُحِ، وَ إ ذا تَفَرَّقْتُمْ فَتَفَرَّقُوا بِإ لاسْتِغْفارِ.(87)
ترجمه :
فرمود: هنگام بر خورد و ملاقات با يكديگر سلام و مصافحه نمائيد و موقع جدا شدن براى همديگر طلب آمرزش كنيد.
11 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : بَكِرُّوا بِالصَّدَّقَةِ، فَإ نَّ الْبَلاءَ لايَتَخَطاّها.(88)
ترجمه :
فرمود: صبحگاهان حركت و كار خود را با دادن صدقه شروع نمائيد چون كه بلاها و آفت ها را بر طرف مى گرداند.
12 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : يُؤْتَى الرَّجُلُ في قَبْرِهِ بِالْعَذابِ، فَإ ذا اُتِيَ مِنْ قِبَلِ رَاءسِهِ دَفَعَتْهُ تِلاوَةُ الْقُرْآنِ، وَ إ ذا اُتِيَ مِنْ قِبَلِ يَدَيْهِ دَفَعَتْهُ الصَّدَقَةُ، وَ إ ذا اُتِيَ مِنْ قِبَلِ رِجْلَيْهِ دَفَعَهُ مَشْيُهُ إ لىَ الْمَسْجِدِ.(89)
ترجمه :
فرمود: هنگامى كه بدن مرده را در قبر قرار دهند، چنانچه عذاب از بالاى سر بخواهد وارد شود تلاوت قرآنش مانع عذاب مى گردد و چنانچه از مقابل وارد شود صدقه و كارهاى نيك مانع آن مى باشد.
و چنانچه از پائين پا بخواهد وارد گردد، رفتن به سوى مسجد مانع آن خواهد گشت .
13 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : عَلَيْكُمْ بِمَكارِمِ الاْ خْلاقِ، فَإ نَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ بَعَثَني بِها، وَ إ نَّ مِنْ مَكارِمِ الاْ خْلاقِ: اءنْ يَعْفُوَالرَّجُلُ عَمَّنْ ظَلَمَهُ، وَ يُعْطِيَ مَنْ حَرَمَهُ، وَ يَصِلَ مَنْ قَطَعَهُ، وَ اءنْ يَعُودَ مَنْ لايَعُودُهُ.(90)
ترجمه :
فرمود: بر شما باد رعايت مكارم اخلاق ، كه خداوند مرا بر آن ها مبعوث نمود، و بعضى از آن ها عبارتند از:
كسى كه بر تو ظلم كند به جهت غرض شخصى او را ببخش ، كسى كه تو را نسبت به چيزى محروم گرداند كمكش نما، با شخصى كه با تو قطع دوستى كند رابطه دوستى داشته باش ، شخصى كه به ديدار تو نيايد به ديدارش برو.
14 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ وَجَدَ كَسْرَةً اَوْ تَمْرَةً فَاءكَلَهَا لَمْ يُفارِقْ جَوْفَهُ حَتّى يَغْفِرَاللّهُ لَهُ.(91)
ترجمه :
فرمود: هر كس تكّه اى نان يا دانه اى خرما در جائى ببيند، و آن را بردارد و ميل كند، مورد رحمت و مغفرت خداوند قرار مى گيرد.
15 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : ما تَواضَعَ اءحَدٌ إ لاّ رَفَعَهُ اللّهُ.(92)
ترجمه :
فرمود: كسى اظهار تواضع و فروتنى نكرده ، مگر آن كه خداوند متعال او را رفعت و عزّت بخشيده است .
16 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ اءنْظَرَ مُعْسِرا، كانَ لَهُ بِكُلِّ يَوْمٍ صَدَقَةٌ.(93)
ترجمه :
فرمود: هر كس بدهكار ناتوانى را مهلت دهد براى هر روزش ثواب صدقه در راه خدا ميباشد.
17 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : ما مِنْ هُدْهُدٍ إ لاّ وَ في جِناحِهِ مَكْتُوبٌ بِالِسّرْيانيَّةِ ((آلُ مُحَمَّدٍ خَيْرُ الْبَريَّةِ)).(94)
ترجمه :
فرمود: هيچ پرنده اى به نام هدهد وجود ندارد مگر آن كه روى بال هايش به لغت سريانى نوشته شده است : آل محمّد (صلوات اللّه عليهم اجمعين ) بهترين مخلوق روى زمين مى باشند.
18 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : يَاءتي عَلىَ النّاسِ زَمانٌ، الصّابِرُ مِنْهُمْ عَلى دينِهِ كَالْقابِضِ عَلىَ الْجَمَرِ.(95)
ترجمه :
فرمود: زمانى بر مردم خواهد آمد كه صبر نمودن در برابر مسائل دين و عمل به دستورات آن همانند در دست گرفتن آتش گداخته است .
19 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : سَيَاءتي زَمانٌ عَلى اُمتَّي يَفِرُّونَ مِنَ الْعُلَماءِ كَما يَفِرُّ الْغَنَمُ مِنَ الذِّئْبِ، إ بْتَلاهُمُ اللّهُ بِثَلاثَةِ اءشْياء: الاْ وَّلُ: يَرَفَعُ الْبَرَكَةَ مِنْ اءمْوالِهِمْ، وَ الثّاني : سَلَّط اللّهُ عَلَيْهِمْ سُلْطانا جائِرا، وَ الثّالِثُ: يَخْرُجُونَ مِنَ الدُّنْيا بِلا إ يمانٍ.(96)
ترجمه :
فرمود: زمانى بر امّت من خواهد آمد كه مردم از علماء گريزان شوند همان طورى كه گوسفند از گرگ گريزان است ، خداوند چنين جامعه اى را به سه نوع عذاب مبتلا مى گرداند:
1 بركت و رحمت خود را از اموال ايشان برمى دارد.
2 حكمفرمائى ظالم و بى مروّت را بر آن ها مسلّط مى گرداند.
3 هنگام مرگ و جان دادن ، بى ايمان از اين دنيا خواهند رفت .
20 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : اَلْعالِمُ بَيْنَ الْجُهّالِ كَالْحَىّ بَيْنَ الاْ مْواتِ، وَ إ نَّ طالِبَ الْعِلْمِ يَسْتَغْفِرُلَهُ كُلُّ شَى ءٍ حَتّى حيتانِ الْبَحْرِ وَ هَوامُّهُ، وَ سُباعُ الْبَرِّ وَ اءنْعامُهُ، فَاطْلُبُوا الْعِلْمَ فَإ نّهُ السَّبَبُ بَيْنَكُمْ وَ بَيْنَ اللّهِ عَزَّوَجَلَّ، وَ إ نَّ طَلَبَ الْعِلْمِ فَريضَةٌ عَلى كُلِ مُسْلِمٍ.(97)
ترجمه :
فرمود: دانشمندى كه بين گروهى نادان قرار گيرد همانند انسان زنده اى است بين مردگان ، و كسى كه در حال تحصيل علم باشد تمام موجودات برايش طلب مغفرت و آمرزش مى كنند، پس علم را فرا گيريد چون علم وسيله قرب و نزديكى شما به خداوند است ، و فراگيرى علم ، بر هر فرد مسلمانى فريضه است .
21 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ زارَ عالِما فَكَاءنَّما زارَني ، وَ مَنْ صافَحَ عالِما فَكاءنَّما صافَحَني ، وَ مَنْ جالَسَ عالِماً فَكَاءنَّما جالَسَني ، وَ مَنْ جالَسَني فِى الدُّنْيا اءجْلَسْتُهُ مَعى يَوْمَ الْقِيامَةِ.(98)
ترجمه :
فرمود: هر كس به ديدار و زيارت عالم و دانشمندى برود مثل آن است كه مرا زيارت كرده ، هر كه با دانشمندى دست دهد و مصافحه كند مثل آن كه با من مصافحه نموده ، هر شخصى همنشين دانشمندى گردد مثل آن است كه با من مجالست كرده ، و هر كه در دنيا با من همنشين شود، در آخرت همنشين من خواهد گشت .
22 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ اَصابَ مِنْ إ مْرَاءةٍ نَظْرَةً حَراما، مَلاَ اللّهُ عَيْنَيْهِ نارا.(99)
ترجمه :
فرمود: هركس نگاه حرامى به زن نامحرمى بيفكند، خداوند چشم هاى او را پر از آتش مى گرداند.
23 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ تَزَوَّجَ إ مْرَاءةً لِمالِها وَ كَلَهُ اللّهُ إ لَيْهِ، وَ مَنْ تَزَوَّجَها لِجَمالِها رَاءى فيها ما يَكَرَهُ، وَ مَنْ تَزَوَّجَها لِدينِها جَمَعَ اللّهُ لَهُ ذلِكَ.(100)
ترجمه :
فرمود: هر كس زنى را به جهت ثروتش ازدواج كند خداوند او را به همان واگذار مى نمايد، و هر كه با زنى به جهت زيبائى و جمالش ازدواج كند خوشى نخواهد ديد، و كسى كه با زنى به جهت دين و ايمانش تزويج نمايد خداوند خواسته هاى او را تاءمين مى گرداند.
24 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ قَلَّ طَعامُهُ، صَحَّ بَدَنُهُ، وَ صَفاقَلْبُهُ، وَ مَنْ كَثُرَ طَعامُهُ سَقُمَ بَدَنُهَ وَ قَساقَلْبُهُ.(101)
ترجمه :
فرمود: هر كه خوراكش كمتر باشد بدنش سالم و قلبش با صفا خواهد بود، و هر كس خوراكش زياد باشد امراض جسمى بدنش و كدورت ، قلبش را فرا خواهد گرفت .
25 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : لاتُشْبِعُوا، فَيُطْفاء نُورُ الْمَعْرِفَةِ مِنْ قُلُوبِكُمْ.(102)
ترجمه :
فرمود: شكم خود را از خوراك سير و پر مگردانيد، چون كه سبب خاموشى نور عرفان و معرفت در افكار و قلب هايتان مى گردد.
26 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : مَنْ تَوَلّى عَمَلا وَ هُوَيَعْلَمُ اءنَّهُ لَيْسَ لَهُ بِاءهْلٍ، فَلْيتُبَّوَءُ مَقْعَدُهُ مِنَ النّارِ.(103)
ترجمه :
فرمود: هر كه رياست و مسئوليتى را بپذيرد و بداند كه أ هليّت آن را ندارد، در قبر و قيامت جايگاه او پر از آتش خواهد شد.
27 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : إ نَّ اللّهَ عَزَّوَجَلَّ لَيُبْغِضُ الْمُؤْمِنَ الضَّعيفِ الَّذي لادينَ لَهُ، فَقيلَ: وَ ما الْمُؤْمِنُ الضَّعيفُ الَّذي لادينَ لَهُ؟
قالَ: اَلذّي لايَنْهى عَنِ الْمُنْكَرِ.(104)
ترجمه :
فرمود: همانا خداوند دشمن دارد آن مؤ منى را كه ضعيف و بى دين است ، سؤ ال شد:
مؤ من ضعيف و بى دين كيست ؟ پاسخ داد: كسى كه نهى از منكر و جلوگيرى از كارهاى زشت نمى كند.
28 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : صَدَقَةُ السِّرِّ تُطْفِى ءُ الْخَطيئَةَ، كَما تُطْفِى ءُ الماءُ النّارَ، وَ تَدْفَعُ سَبْعينَ بابا مِنَ الْبَلاءِ.(105)
ترجمه :
فرمود: صدقه اى كه محرمانه و پنهانى داده شود سبب پاكى گناهان مى باشد، همان طورى كه آب ، آتش را خاموش مى كند، همچنين صدقه هفتاد نوع بلا و آفت را بر طرف مى نمايد.
29 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : عَجِبْتُ لِمَنْ يَحْتَمى مِنَ الطَّعامِ مَخافَةَ الدّاءِ، كَيْفَ لايَحْتمى مِنَ الذُّنُوبِ، مَخافَةَ النّارِ.(106)
ترجمه :
فرمود: تعجّب دارم از كسانى كه نسبت به خورد و خوراك خود اهميّت مى دهند تا مبادا مريض شوند وليكن اهميّتى نسبت به گناهان نمى دهند و باكى از آتش سوزان جهنم ندارند.
30 قالَ صلّى اللّه عليه و آله : حُبُّ الْجاهِ وَ الْمالِ يُنْبِتُ النِّفاقَ فِى الْقَلْبِ، كَما يُنْبِتُ الْماءُ الْبَقْلَ.(107)

next page

fehrest page

back page

 

 




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,متفرقات(مطالب گوناگون ومفید) ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : احادیث پیامبراکرم ص2 ,


نوشته شده در جمعه 17 مرداد 1393 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 49 |

بهترین برادر
 
 

 پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم):

 

«خَيرُ إخوانِكَ مَن أعانَكَ عَلى طاعَةِ اللّهِ، وصَدَّكَ عَن مَعاصيهِ، وأمَرَكَ بِرِضاهُ؛»

«بهترين برادرت كسى است كه بر فرمانبرى از خداوند تو را يارى رساند و از گناهان باز دارد و تو را به خشنودى خداوند وادارد.»

تنبيه الخواطر: ج ۲ ص ۱۲۳

 
 
روشنى چشم"نماز"
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

«إنَّ اللَّهَ تَعالى‏ جَعَلَ قُرَّةَ عَيني فِي الصَّلاةِ، وحَبَّبَها إلَيَّ كَما حُبِّبَ إلَى الجائِعِ الطَّعامُ، وإلَى الظَّمآنِ الماءُ؛»

«خداوند متعال، روشنى چشم مرا در نماز نهاده و آن را محبوب من ساخته، همان گونه كه خوراك براى گرسنه و آب براى تشنه گوارا شده است.»

الأمالي للطوسي: ص ۵۲۸

 
 
از نسل علی "محمّد"
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم):

« يَخرُجُ مِن صُلبِ عَلِيٍّ (الرِّضا عليه السلام) ابنُهُ مُحَمَّدٌ المَحمُودُ أطهَرُ النّاسِ خَلقا و أحسَنُهُم خُلقا؛»

«از نسل علی (امام رضا عليه السلام) فرزندش محمّد پديد می‌آید كه فرزندى است پسنديده و در آفرينش از همه مردم پاكتر، و در اخلاق از همه نيكوتر است.»

كفاية الأثر ، ص ۸۴

 
 
فضيلت ماه رجب
 
 

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 
     
«إنَّ في الجَنَّةِ قَصرا لايَدخُلُهُ إلاّ صُوّامُ رَجَبٍ؛»  
   
«در بهشت قصرى است كه جز روزه داران ماه رجب وارد آن نمى شوند.»

  بحار الأنوار ، ج 97 ، ص 47

 

 
 
مشورت
 
 

 
 
دنیا
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم):

« الدُّنيا ساعَةٌ فَاجعَلها طاعَةً؛»

«دنيا یک ساعت است؛ آن را براى اطاعتِ خداوند قرار ده»

بحار الأنوار: ج ۷۰ ص ۶۸ ح ۱۴

 
 
بهترين مردان
 
 
پیامبر اسلام (صلّی الله علیه و آله و سلّم):

« خَيْرُ الرِّجالِ مِنْ اُمَّتِىَ الَّذينَ لايَتَطاوَلونَ عَلى اَهْليهِمْ وَ يَحِنّونَ عَلَيْهِمْ وَ لا يَظْلِمونَهُمْ؛»

«بهترين مردان امت من كسانى هستند كه نسبت به خانواده خود خشن نباشند، اهانت نكنند، دلسوزشان باشند و به آنان ظلم نكنند.»

مكارم الاخلاق، ص 216

 
 
اسلام
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم):

« اسلام دین متقن خداوند است، در آن با مدارا قدم بردار، کاری کن که دلت به عبادت خداوند بد بین نشود.»

منبع: کافی،ج2،ص86-87

 
 
حدیث هایی درمورد ازدواج
 
 


پیامبر اسلام (صلّی الله علیه و آله و سلّم):

 در اسلام، هیچ بنایی نزد خدا محبوب تر از ازدواج نیست.

( من لا یحضره الفقیه، شیخ صدوق، ص 409)

پیامبر اسلام (صلّی الله علیه و آله و سلّم):

 کسیکه به فطرت من علاقه دارد البته باید از سنت من پیروی کند و در راه من قدم بردارد و یکی از سنن من ازدواج و آمیزش با زنان است.

( ماکارم الخلاق، ص 99)

 

 
 
الهام به خوشبختان
 
 
پيامبر صلى‏ الله ‏عليه ‏و‏آله : 

«اَلْعِلمُ إمامُ الْعَمَلِ وَالْعَمَلُ تابِعُهُ يُلهَمُ بِهِ السُّعَداءُ وَ يُحْرَمُهُ الأْشقياءُ؛» 
   
«دانش پيشواى عمل و عمل پيرو آن است. به خوشبختان دانش الهام مى‏ شود و بدبختان از آن محرومند.» 

         الأمالى، طوسى، ص 488، ح 38؛ بهشت و دوزخ از نگاه قرآن و حديث، ج 1، ص 320
موضوعات مرتبط: پيامبر اكرم(ص)
 
 
چشمان گریان
 
 
پیامبر اکرم (صلّی الله علیه و آله) :  
«يا فاطِمَةُ! كُلُّ عَينٍ باكِيَةٌ يَومَ القِيامَةِ إلاّ عَينٌ بَكَت عَلى مُصابِ الحُسَينِ؛» 

«اى فاطمه! همه چشم ها در روز قيامت گريان است جز چشمى كه بر مصيبت هاى حسين بگريد.»
 
 بحار الأنوار ، ج 44 ، ص 293
 
 
حدیث های درمورد امام حسین
 
 

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

الحسن و الحسين امامان قاما او قعدا .

 حسن و حسين در همه احوال امام و پيشوايند؛ چه بايستند و چه بنشينند.

 بحار الانوار 43/291 و 44/2.

 

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

ان الحسين باب من اءبواب الجنة

بى گمان حسين درى از درهاى بهشت است .

احقاق الحق 9/202

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 


من عائده ، حرم الله عليه رايحة الجنة

كسى كه با او (حسين ) عناد ورزد، خداوند رايحه بهشت را بر او حرام گرداند.

  بحار الانوار 35/405 و احقاق الحق 9/202.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

ان الحسين بن على فى السماء اكبر منه فى الارض

بطور يقين حسين بن على در آسمان والاتر از زمين است .

عيون اخبار الرضا 1/60 و بحار الانوار 36/204.

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

ان الحسن و الحسين هما ريحانتاى من الدنيا من احبنى فليحبهما.


بى گمان حسن و حسين دو گل خوشبوى من از دنيا هستند؛ دوستدار من بايد به آندو مهر ورزد.

سنن ترمذى 5/615 و الفصول المهمه 171 و بحار الانوار 37/74

 

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

حسين منى و اءنا من حسين احب الله من احب حسينا حسين سبط من الاسباط .

حسين از من و من از حسينم ؛ دوستدار حسين محبوب خداست ؛ حسين امتى از امت ها است .

 

ذخائر العقبى /124 و سنن ترمذى 2/307 و كنزالعمال 6/221 و 7/107 الفصول المهمة /171 و فضائل الخمسة 3/264 - 262.


 

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

مرحبا بك يا ابا عبدالله ! يا زين السموات و الارضين


آفرين بر تو اى ابا عبدالله ! اى زينت آسمان ها و زمين ها!

 عيون اخبار الرضا 1/60 و بحار الانوار 36/204 و مستدرك الوسائل 5/86

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

من احب الحسن و الحسين احببته و من احببته احبه الله و ادخله جنات النعيم و من ابعضهما او بغى عليهما ابغضته و من ابغضته ابغضه الله و ادخله جهنم و له عذاب مقيم

من دوستدار حسن و حسين را دوست دارم و كسى را كه من دوست بدارم ، خداوند او را دوست داشته و به باغهاى نعمت در بهشت وارد كند و دشمن كينه توز و سركش بر آندو را دشمن دارم و كسى را كه من دشمنش دارم ، خداوند او را به جهنم داخل كند و براى او عذابى پايدار خواهد بود.

 كنز العمال 12/121، سطر 11

پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 

من احب ان ينظر الى احب اهل الاءرض الى اهل السماء فلينظر الحسين .

 هر كه دوست دارد به محبوبترين شخص روى زمين نزد آسمانيان بنگرد، به حسين نگاه كند.

بحار الانوار 43/297 و مناقب ابن شهر آشوب 4/73

 

 
 
فضیلت امام حسین (ع)
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 
 
«حسین منى و أنا من حسین احب الله من احب حسینا حسین سبط من الاسباط.»  
 
«حسین از من و من از حسینم ؛ دوستدار حسین محبوب خداست ؛ حسین امتى از امت ها است.»  
                        
                                   
ذخائر العقبى /124،سنن ترمذى 2/307،کنزالعمال 6/221 و 7/107

 
 
عاشورا
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم): 
                   
«اِنَّ لِقَتْلِ الْحُسَیْنِ علیه السّلام حَرارَةً فى قُلُوبِ الْمُؤ منینَ لا تَبْرَدُ اَبَداً.»

«براى شهادت حسین علیه السلام ، حرارت و گرمایى در دلهاى مؤمنان است که هرگز سرد و خاموش نمى شود.»


                                                               جامع احادیث الشیعه ، ج 12، ص 55
 
 
حدیث درمورد عید قربان
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم):

« یُغفَرُ لِصاحِبِ الأضحِیَّةِ عِندَ أوَّلِ قَطرَةٍ تَقطُرُ مِن دَمِها؛»

«با ریختن اوّلین قطره خون قربانى (به زمین)، صاحب قربانى آمرزیده مى‏شود»

كتاب من لایحضره الفقیه، ج 2، ص 214

 
 
حدیث درمورد دعا
 
 
پيامبر صلى الله عليه و آله:  
 
«مَن سَرَّهُ أن يَستَجيبَ اللّه لَهُ عِندَ الشَّدائِدِ وَالكَربِ فَليُكثِرِ الدُّعاءَ فِى الرَّخاءِ؛» 

«هر كس دوست دارد خداوند هنگام سختى ها و گرفتارى ها دعاى او را اجابت كند، در هنگام آسايش، دعا بسيار كند.»

                                  
                                                                نهج  الفصاحه، ح 3023
 
 
پاس‌داری از دانش
 
 
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله و سلم)
«قَیِدُّواالعِلم، قیل: وَماتَقییدُهُ؛ قالَ: کِتابَتُهَ»
«علم و دانش را به بند آرید و از آن صیانت و نگاهبانی کنید.عرض کردند: راه و رسم به بند کشیدن علوم و دانش چیست؟ فرمودند: کتابت و نگارش آن»

Fasten and hold knowledge and then protect it." He was asked that how couldit be fastened, and he replied: "by writing and scribing it."

بحارالأنوار، ج 2، ص

 
 
پُراجرترین عبادات
 
 
پيامبر خدا (صلّی الله علیه و‌آله):
«أعْظَمُ العِبادَةِ أجْراً أخْفاها.»
«پُراجرترین عبادات، مخفيانه‌ترینِ آن‌ها است.»


.The worship deserving of the greatest reward is that which is most discreetly performed
قرب الإسناد، ص 135،‌ ح 475

 
 
مرگ و زندگی
 
 
پيامبر صلى‏الله‏عليه‏و‏آله :   
 
«
مَوْتُ الاِْنْسانِ بِالذُّنوبِ اَكْثَرُ مِنْ مَوْتِهِ بِالاَْجَلِ وَ حَياتُهُ بِالبِرِّ اَكْثَرُ مِنْ حَياتِهِ بِالْعُمُرِ؛»  
 
«مرگ انسان‏ها در نتيجه گناهان، بيشتر از مرگ آنها در نتيجه فرا رسيدنِ اَجَل است و زنده ماندن انسان‏ها درنتيجه نيكى ‏هايشان، بيشتر از زندگى كردنشان به خاطر باقى بودنِ عمر است.»  
                                                              
                                                                
  مكارم الاخلاق، ص 362 
                                                
                        
 
 
کمال عقل
 
 
پيامبر صلى الله‏ عليه‏ و‏آله :   
 
«رَاْسُ الْعَقْلِ بَعْدَ الاْيمانِ بِاللّه‏ِ مُداراةُ النّاسِ فى غَيْرِ تَرْكِ حَقٍّ؛» 

«كمال عقل پس از ايمان به خدا، مدارا كردن با مردم است به شرط آن كه حق، ترك نشود.
»
                                                                    تحف العقول، ص 42
 
 
نماز زن
 
 

پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌ عليه‌ وآله):

 « نماز زن در تنهایی، بیست و پنج درجه بر نماز جماعت او برتری دارد.»

پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌ عليه‌ وآله):

«نمازی که زن در تاریک‏ترین اطاقش می‏خواند در پیشگاه خداوند محبوب‏ترین نماز اوست.»

 
 
عشق علی(ع)
 
 
پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌ عليه‌ وآله):

«إنَّ النّاسَ لَوِ اجْتَمَعُوا عَلَی حُبِّ عَلِيِّ بْنِ أبي طالِبٍ، لَما خَلَقَ اللهُ النّارَ.»
«اگر همۀ مردم بر محبّت علی بن ابی طالب اجماع داشتند خداوند آتش (دوزخ) را نمی‌آفرید»


If all people unanimously had loved Ali bin abi Tālib, Allah would never created the Fire

 
 
نماز شب
 
 
پیامبر اَکرم (ص) :  
 
«رَكْعَتانِ يَرْكَعُهُما اِبْنُ آدَمَ فِى جَوْفِ اللَّيْلِ الآخِرِ خَيْرٌ لَهُ مِنَ الدُّنْيا وَما فِيها، وَلَوْلا اَنْ اَشُقَّ عَلى اُمَّتِى لَفَرَضْتُهُما عَلَيْهِمِ.»  
 
«دو ركعت نمازى كه انسان در دل آخر شب بخواند از دنيا و آنچه در آن است بهتـر است. و اگر بـر امّتم دشوار نبود آن دو ركعت را بر آنان واجب مى‏كـردم.»  
                                                کنزالعمال ،ح۲۱۴۰۵  
 
 
لغزش انسان
 
 
پيامبر خدا صلى‏ الله‏ عليه‏ و‏ آله :  
 
«لا تَطلُبوا عَثَراتِ المؤمنينَ؛ فإنّ‏ مَـن تَتَبّعَ عَثَراتِ أخيهِ تَتَبّعَ اللّه‏ُ عَثَراتِهِ، و مَن تَتَبّعَ اللّه‏ُ عَثَراتِهِ يَفْضَحْهُ و لو في جَوفِ بَيتِهِ؛»
 
«لغزشهاى مسلمانان را نجوييد كه هر كس لغزشهاى برادرش را پى جويد خداوند لغزشهاى او را پيگيرى مى‏كند و هر كه را كه خداوند عيبجويى كند رسوايش مى‏سازد هر چند در اندرون خانه خود باشد.»  
                                                         
                                                                                                            الكافي، ج2، ص35۵، ح5 
                          


 
 
محبت اَمیرالمومنین
 
 
پیامبر اکرم (صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله):  
 
«إنَّ النّاسَ لَوِ اجْتَمَعُوا عَلَی حُبِّ عَلِیِّ بْنِ أبی طالِبٍ، لَما خَلَقَ اللهُ النّارَ.»

«اگر همۀ مردم بر محبّت علی بن ابی طالب اجماع داشتند خداوند آتش (دوزخ) را نمی‌آفرید.»

                                                       بحارالأنوار، ج 39، ص 24

 
 
اعمال خوب
 
 
رسول اَکرم (ص) :

<ثَلاثٌ لَو يَعلَمُ النّاسُ ما فيهِنَّ ما اُخِذنَ اِلاّ بِسَهمَةٍ حِرصا عَلى ما فيهِنَّ مِن الخَيرِوَ البَرَكَةِ:اَلتَّذينُ بِالصَّلاةِ وَ التَّهجيُر بِالجَماعاتِ وَ الصَّلاةُ فى اَوَّلِ الصُّفوفِ؛>
                                                                                                 
<سه چيز است كه اگر مردم آثار آن را مى‏دانستند، به جهت حريص بودن به خير و بركتى كه در آنها هست، به قرعه متوسل مى‏شدند: اذان نماز، شتاب به نماز جماعت و نماز در صف اول.>
                                                                                          كنزالعمّال، ح 43235
  
 
 
کسب دانش
 
 
رسول اَکرم (ص) :

<مَن جاءَهُ المَوتُ وَ هُوَ يَطلُبُ العِلمَ لِيُحيىَ بهِ الاِسلامَ كانَ بَينَهُ وَ بَينَ الانبياء دَرَجَةٌ واحِدَةٌ فِى الجَنَّةِ.>

<هر كس در جستجوى دانش باشد تا با آن اسلام را زنده كند و مرگ او فرا رسد، در بهشت ميان او و پيامبران تنها يك درجه فاصله است.>
                                                        
                                                            منية المريد ، ص 100
                                                            
 
 
جرعه نوشان بهشت
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«من منعه الصوم من طعام یشتهیه كان حقا على الله ان یطعمه من طعام الجنة و یسقیه من شرابها.»

«كسى كه روزه او را از غذاهاى مورد علاقه‏اش باز دارد برخداست كه به او از غذاهاى بهشتى بخورانند و از شرابهاى بهشتى به او بنوشاند.»

                                                                                                            بحار الانوار ج 93 ص 331

 
 
گذشت
 
 
رسول اَکرم (ص) :

<إِذا اوقِفَ العِبادُ نادى مُنادٍ: لِيَقُم مَن أَجرُهُ عَلَى اللّه‏ِ وَليَدخُلِ الجَنَّةَ قيلَ: مَن ذَاالَّذى أَجرُهُ عَلَى اللّه‏ِ؟ قالَ: العافُونَ عَنِ النّاسِ؛>

هنگامى كه بندگان در پيشگاه خدا مى‏ايستند، آواز دهنده‏اى ندا دهد:آن كس كه مزدش با خداست برخيزد و به بهشت رود.گفته مى‏شود:چه كسى مزدش با خداست؟مى‏گويد: گذشت كنندگان از مردم.
                                            
 كنزالعمال، ج3، ص374، ح7009
 
 
پذیرفته نشدن روزه درصورت ترک نماز جمعه
 
 

پیامبر اکرم (صلّی‌ ‌الله‌ علیه‌ وآله):

<<اِعلَموا اَنَّ اللّه تعالى قَد فَرَضَ عَلَيكُم الجُمُعَةَ فَمَن تَرَكَها فى حَياتى وَ بَعدَ مَماتى وَ لَهُم اِمامٌ عادِلٌ اِستِخفافا بِها وَ جُحودا لَها فَلا جَمَعَ اللّه شَملَهُ وَ لا بارَكَ لَهُ فى اَمرِهِ اَلا وَ لا صَلاةَ لَهُ اَلا وَ لا زَكاةَ لَهُ اَلا وَ لا حَجَّ لَهُ اَلا وَ لا صَومَ لَهُ اَلا وَ لا بَرَكَةَ لَهُ حَتّى يَتوبَ؛>>


<<بدانيد كه خداوند متعال نماز جمعه را بر شما واجب ساخته است پس آنان كه در زندگى و پس از مرگ من، از روى سبك شمردن و يا انكار، آن را ترك كنند، با وجود اين كه پيشواى عادلى دارند، خداوند وحدتشان نبخشد و در كارشان بركت ندهد، آگاه باشيد نه زكات، نه نماز،نه حج و نه روزه آنان پذيرفته است.بدانيد كه زندگى آنان بركتى نخواهد داشت، مگر توبه كنند.
>>
                                                                               عوالى اللالى، ج 2، ص 54، ح 146
                               

 
 
روزه از کلام خداوند
 
 
رسول خدا فرمود خداى تعالى فرموده است:

«الصوم لى و انا اجزى به»

«روزه براى من است و من پاداش آن را مى‏دهم.»

                                                                                وسائل الشیعه ج 7 ص 294، ح 15 و 16 ; 27 و 30
 
 
آموختن دانش
 
 
پیامبر اکرم (صلّی‌ ‌الله‌ علیه‌ وآله):

«ما مِن مُتَعَلِّمٍ یَختَلِفُ إلی بابِ العالِمِ إلّا کَتَبَ اللهُ لَهُ بِکُلِّ قَدَمٍ عِبادَةَ سَنَةٍ.»

«هیچ دانش آموزی نیست که به در خانۀ دانشمندی آمد و شد کند, مگر این که خداوند برای هر گامی که برمی دارد عبادت یک سال را برایش رقم زند.»

There is no learner who comes and goes to a scholar’s house unless Allah awards him one year pray for every step he takes

میزان الحکمه، ح 13841

 
 
مجاهد
 
 

پیامبر خدا (صلّی الله علیه و‌آله):

«المُجاهِدُ مَنْ جاهَدَ نَفْسَهُ فی اللهِ.» 

«مجاهد کسى است که به خاطر خدا با نفْس خود مبارزه کند.» 

The one who truly wages Jih'ad is the one who combats his self (desires) for the sake of Allah

کنز العمّال، ح 11261

 
 
یادگیری در جوانی
 
 

 پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«مَن تَعَلَّمَ فی شَبابِهِ کانَ بِمَنْزِلَةِ الوَشْمِ فی الحَجَرِ، وَمَن تَعَلَّمَ وَهُوَ کبَیرٌ کانَ بِمَنْزِلَةِ الکِتابِ عَلَی وَجْهِ الماءِ.» 

«آن‌که در جوانی‌ بیاموزد، آموخته‌اش مانند نقش بر سنگ است و آن‌که در بزرگ‌سالی بیاموزد، مانند نوشتن روی آب باشد.» 

 

 

Who learns in his adolescence, his learning likes a stone graving and who learns in his oldness, his learning likes writing on the surface of water

 

النوادر راوندی، ص132، ح169

 
 
مزد کارگری
 
 

رسول‌خدا (صلّی‌ الله‌ علیه‌ وآله) :

«مَن ظَلَمَ أجِیراً أجْرَهُ أحبَطَ اللهُ عَمَلَهُ وحَرَّمَ عَلَیهِ رِیحَ الجَنَّةِ، وإنَّ رِیحَها لَیُوجَدُ مِن مَسِیرَةِ خَمْسِمِئَةِ عامٍ.»

«کسی که مزد کارگری را کم دهد، خداوند عملش را باطل گرداند و بوی بهشت را که از مسافت پانصد ساله به مشام می‌رسد، بر وی حرام کند.»

 

He who pays a worker's wage in less, Allah oblitrates his deeds and forbids for him the fragrance of Paradise which is smelled from a five hundred years distance

(من لا یحضره الفقیه، ‌ج 4، ص 12)

 
 
اغتنام فرصت ها
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«یا أَباذَرٍّ اغْتَنِمْ خَمساً قَبلَ خَمسٍ: شَبابَکَ قَبلَ هَرَمِکَ، وَصِحَّتَکَ قَبلَ سُقمِکَ، وَغِناکَ قَبلَ فَقرِکَ، وَفَراغَکَ قَبلَ شُغلِکَ، وَحَیاتَکَ قَبلَ مَوتِکَ»

«ای ابوذر! پنج چیز را پیش از پنج چیز غنیمت شمار: جوانی را پیش از پیری، سلامتی را پیش از بیماری، ثروت را پیش از نیازمندی، فراغت را پیش از اشتغال و زندگی را پیش از مرگ»

 

 O 'Abādhar! Make the most of five things before five things: youth before oldness, health before illness, wealth before neediness, leisure before occupation, and life before death

 

(وسائل الشیعه، ج1، ص114، ح285)

 
 
حدیث هایی درمورد حضرت فاطمه
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«ملعون ملعون من یظلم بعدی فاطمة ابنتی ویغصبها حقها ویقتلها ... ; 

 مورد نفرین است، مورد نفرین است هر کس پس از من به فاطمه علیها السلام دخترم ستم کند و حقش را غصب نماید و او را بکشد .»

(بحارالانوار،ج 73، ص 354 )

 

«انا الشمس وعلی علیه السلام القمر وفاطمة الزهرة والفرقدان الحسن والحسین;

 من خورشیدم و علی علیه السلام ماه و فاطمه علیها السلام، زهره (ناهید) است و حسن و حسین علیهما السلام دو ستاره نور افشان فرقدان هستند .»

(بحارالانوار، ج 24، ص 74; معانی الاخبار، ص 114 )

 

 

 
 
مهدی
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«مهدی از فرزندان من است. اسم او‏ اسم من و کنیه اش کنیه من (ابوالقاسم) است. از نظر اخلاق شبیه ترین مردم به من است. برای او غیبت و سیرتی است که در آن، بسیاری گمراه می شوند. آنگاه مثل شهاب ثاقب می آید و زمین را پر از عدل و داد خواهد کرد چنانکه پر از ظلم و ستم شده باشد.»

 
 
بلوغ
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«بر پسران وقتی محتلم شدند و بر دختران وقتی عادت ماهیانه دیدند روزه واجب می شود.»

(منبع : وسائل، جلد1، باب اشتراط التکلیف، ص6)

 
 
شراب
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

« شراب مادر تمام پلیدیها و منشاء همه ی ناپاکی ها است.»

(منبع : مستدرک 3، ص139)

 
 
دروغ
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

 

«اَلكَذِبُ يَنقُصُ الرِّزقَ؛»
«دروغ، روزى را كم مى كند.»

(الترغيب و الترهيب، ج3، ص596، ح29)

 
 
شهید
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«سه گروه در پیشگاه الهی شفاعت می کنند و مورد قبول واقع می شود، پیامبران ، پس از آن علما ، و سپس شهدا.»

(منبع : بحار 3، ص299)

 
 
شکر
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«خورنده ی شکرگزار، اجر روزه دار خداجو دارد؛ و تندرست شکر گزار، اجر گرفتار دردمند صابر دارد و عطابخش شکرگزار ، اجر محروم قناعتکار دارد.»

 
 
حدیث در مورد ظهور اقا امام زمان(ع)
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«آدمی تعجّب می کند از وفور ایمان مردم آخرالزّمان که پیامبری را ندیدند و امام آسمانی را زیارت نکردند و تنها ایمان به سطوری می آورند که بر روی کتابهای باقیمانده از وحی و کلمات معصومین نقش بسته است. »
                                                                                                                  

 (منبع : کتاب حکیم)

 
 
وحدت
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):


«الجَماعَةُ رَحْمَةٌ والفُرْقَةُ عَذابٌ.
وحدت مایۀ رحمت و تفرقه موجب عذاب است.»

.Unity brings about blessing, but disunity causes chastisement

(کنز العمّال, ح 20242)

 
 
حدیث مهدوی
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

« منا الذى يصلى عيسى ابن مريم (ع) خلفه»

«آن کسی که عیسی بن مریم پشت سر او نماز می گذارد، از ماست.»

 
 
مزد
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

« هرکه مزد کارگری را کم دهد ، خداوند عملش را باطل گرداند و بوی بهشت را بر روی حرام گرداند.»

 
 
امر به معروف و نهى از منكر
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«لا يَزالُ النّاسُ بِخَيرٍ ما اَمـَروا بِالمَعروفِ وَ نَهَوا عَنِ المُنـكَرِ وَ تَعاوَنوا عَلَى البِرِّ وَ التَّقوى فَاِذا لَم يَفعَلوا ذلِكَ نُزِعَت مِنهُمُ البَرَكاتُ وَ سُلِّطَ بَعضُهُم عَلى بَعضٍ وَ لَم يَكُن لَهُم ناصِرٌ فِى الرضِ وَ لا فِى السَّماءِ؛»

 «تا زمانى كه مردم، امر به معروف و نهى از منكر نمايند و در كارهاى نيك و تقوا به يارى يكديگر بشتابند، در خير و سعادت خواهند بود، اما اگر چنين نكنند، بركت ها از آنان گرفته شود و گروهى بر گروه ديگر سلطه پيدا كنند. نه در زمين ياورى دارند و نه در آسمان.»

(تهذيب الاحكام، ج 6، ص 181)

 
 
حدیث مهدوی
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):


«خداوند از بندة مؤمنش قول گرفته که سختی ها را در دنیا به جان بخرد آن گونه که نان آوران خانه از زیر دستان خود پیمان می گیرند که در غیبت او چهار چوب های مورد نظر را محترم دارند. هر چه به زمان ظهور نزدیکتر می شوید به افکار و اعمالتان پوشش تقیة بیشتری دهید.» 

(منبع :‌ کتاب بحارالانوار جلد 67)

 
 
سحر خيز باشيد
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

 

«باكِروا طَـلَبَ الرِّزقِ وَ الحَوائِجِ فَاِنَّ الغُدُوَّ بَرَكَةٌ وَ نَجاحٌ؛»
«در پى روزى و نيازها، سحر خيز باشيد؛ چرا كه حركت در آغاز روز، [مايه] بركت و پيروزى است.»

(المعجم الاوسط، ج 7، ص 194، ح 7250)

 
 
خشم
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«اَلا اِنَّ خَيرَ الرِّجالِ مَن كانَ بَطى ءَ الغَضَبِ سَريعَ الرِّضا؛»

«بدانيد كه بهترين انسان ها كسانى هستند كه دير به خشم آيند و زود راضى شوند.»

(نهج الفصاحه، ح 469)

 
 
نيكى به پدر و مادر و صله رحم
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«لصَّدَقَةُ عَلى  وَجه ِها وَ اصطِناعُ المَعروفِ وَ بِرُّ الوالِدَينِ وَ صِلَةُ الرَّحِمِ تُحَوِّلُ الشِّقاءَ سَعادَةً وَ تَزيدُ فِى العُمرِ وَ تَقى مَصارِعَ السُّوءِ؛»


«صدقه بجا، نيكوكارى، نيكى به پدر و مادر و صله رحم، بدبختى را به خوش بختى تبديل و عمر را زياد و از پيشامدهاى بد جلوگيرى مى كند.»

(نهج الفصاحه ص549 ، ح 1869)

 
 
مهدی
 
 

پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«مَهْدىُّ اُمَّتِى الَّذى يَمْلاَُ الاَْرْضَ قِسْطا وَ عَدْلاً كَما مُلِئَتْ جَوْرا وَ ظُلْما؛»

«مهدى امت من كسى است كه هنگام پر شدن زمين از بيداد و ظلم، آن را پر از قسط و عدل خواهد كرد.»

(كتاب سليم بن قيس، ص 429)

 
 
 
دو مسلمانى كه سه روز با هم قهر كنند و آشتى ننمايند
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«أَيُّما مُسلِمَينِ تَهاجَرا فَمَكَثا ثَلاثا لايَصطَلِحانِ اِلاّ كانا خارِجَينِ مِنَ السلامِ، وَ لَم يَكُن بَينَهُما وَلايَةٌ فَاَيُّهُما سَبَقَ اِلى كَلامِ اَخيهِ كانَ السّابِقَ اِلَى الجَنَّةِ يَومَ الحِسابِ؛»

« دو مسلمانى كه سه روز با هم قهر كنند و آشتى ننمايند، هر دو از اسلام بيرون مى‏روند و ميان آنان هيچ پيوند دينى نيست و هر كدام از آنها پيش از ديگرى با برادرش حرف بزند، در روز قيامت زودتر به بهشت مى‏رود..»

(كافى، ج 2، ص 345، ح 5)

 
 
امانت
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«إِن أَحبَبتُم أَن يُحِبَّكُمُ اللّه  وَرَسولُهُ فَأَدّوا إِذَا ائتُمِنتُم وَاصدُقوا إِذا حَدَّثتُم وَأَحسِنوا جِوارَ مَن جاوَرَكُم؛»
«اگر مى خواهيد كه خدا و پيغمبر شما را دوست بدارند وقتى امانتى به شما سپردند رد كنيد و چون سخن گوييد راست گوييد و با همسايگان خود به نيكى رفتار نماييد.»

(نهج الفصاحه، ح 554)

 
 
المهدى
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«یخرج المهدى و على رأسه عمامة فیهما مناد ینادى هذا المهدى خلیفة الله فاتبعوه.»

مهدى در حالى که قطعه ابرى بر سر او سایه افکنده قیام مى نماید ، در آن وقت گوینده اى اعلام مى دارد که این مهدى خلیفة الله است از وى پیروى کنید.

 
 
دروغ
 
 
پيامبر اكرم(صلی الله عليه و آله):

«إِنَّ رَجُلاً أَتى سَيِّدَنا رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله فَقالَ: يا رَسولَ اللّه عَلِّمنى خُلقا يَجمَعُ لى خَيرَ الدُّنيا وَالاخِرَةِ فَقالَ صلى الله عليه و آله : لاتَكذِب؛»

مردى به رسول خدا صلى الله عليه و آله عرض كرد: به من اخلاقى بياموزيد كه خير دنيا و آخرت در آن جمع باشد، حضرت فرمودند: دروغ نگو.

(بحارالأنوار، ج72، ص262، ح43)

http://hadith313.blogfa.com/category/14   سایت حدیث زندگی




درباره : حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,متفرقات(مطالب گوناگون ومفید) ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,حکیم عسکری ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,سخنان چهارده معصوم علیهم السلام ,

امتیاز : | نظر شما :

برچسب ها : سخنان پیامبر اکرم ص1 ,


نوشته شده در پنجشنبه 16 مرداد 1393 توسط سید اصغر سعادت میرقدیم لاهیجانی| بازدید : 61 |

عناوين آخرين مطالب ارسالي
فتنه هشتادوهشت( 88 )وسرانِ فتنه،خطِّ قرمز است+نامه آیت الله یزدی به آیت الله شبیری زنجانی+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی
تفسیرسوره کهف براساسِ«متنِ عربی کتابِ اَلمیزان جلد13.علامه طباطبایی+با ترجمه و توضيح مختصر از استاد سيداصغرسعادت ميرقديم لاهيجي
ماه محرم و صفر ، ماه زنده ماندن و زنده نگهداشتن اسلام(فرازهايي از فرمايشات امام خميني (ره))+سایت حکیم عسکری گیلانی لشت نشایی
چهارده توصیه به فرزندان عزیزم(سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی)+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لش
مجموعه مقالات وگفتمان هاي اقتصادي وبانکداري اسلامي...+سايت حکيم عسکري گيلاني لشت نشايي+بانظارت است
کمياب تر و نادر تر از يقين وجود ندارد+امام صادق ع و ...+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشایی
آياورودسپاه به مسائل اقتصادي وسياسي برخلاف نظرامام خميني نيست؟+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاه
تحلیل نامه سرگشاده تیم صد نفره سیاسی به مسئولان ارشد کشور+استاد مهدی کوچک پور لنگرودی+سایت حکیم زین
مجموعه مقالات وگفتمان های اقتصادی وبانکداری اسلامی...+سایت حکیم عسکری گیلانی لشت نشایی+بانظارت است
آيت الله احسانبخش شيفته خدمت به اسلام و مسلمين بود+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی+سایت حکیم
** یک خواب عجیب و آیه وَ أَنَّ اللَّهَ مُوهِنُ کَیْدِالْکَافِرِینَ+آیه 18 سوره اَنفال+سایت حکیم زین ا
بیست و یک شباهت بین قرآن کریم و امام حسین(علیه السلام)+پایگاه اطلاع رسانی حوزه+استاد مُحسِن قرائتی+ا
پایگاه خبری تحلیلی در سیاهکل+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی
تلخیص فلسفه پایه هفت(بدایه الحکمه)+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشایی
کلیات در دیدگاه معرفت شناسی و هستی شناسی افلاطون+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشایی
به « آدابُ المُتَعَلِّمین» اهمیت بدهیم+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی+سایت حکیم زین العابد
مصاحبه با آیت الله محمد محمدی ری شهری در باره روحانیت+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشای
وِیژگی های شخصی وعلمی وفکری ومعنوی مرحوم حکیم عسکری گیلانی+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی
درس کتاب کفاية الأصول(جلداول ازابتدا+آيت الله سيداصغر سعادت میرقدیم لاهیجی (1) + سایت حکیم زین العاب
آیا اینترنت و فضای مجازی از ابزارهای شیطانی است یا نه؟! +سایت در سیاهکل+سایت حکیم زین العابدین عسکری
تصاویرآیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشایی
پیامهای تسلیت رحلت حجت الاسلام سیدحسن سعادت میرقدیم لاهیجی+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لش�
قاعده مُعطِي الشَّيء لا يَکُونُ فاقِداََ لَهُ+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی+سایت حکیم زین
غدير روز تجلي امامت و ولايت+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلا
قانون تدريج+آیت الله سیداصغرسعادت میرقدیم لاهیجی+سایت حکیم زین العابدین عسکری گیلانی لشت نشایی

.: Weblog Themes By Music-Day.Info :.

::

تبلیغات
Rozblog.com رز بلاگ - متفاوت ترين سرويس سایت ساز
عضویت سریع


قوانین سایت

کد امنیتی :
مطالب پر بازدید
حکمت چیست؟ بازدید : 911
قضا وقدر بازدید : 439
نظر سنجی
امکانات وب
حکیم زین العابدین عسکری لشت نشایی گیلانی

RSS


POWERED BY
rozblog.COM

تمام حقوق اين وبلاگ و مطالب آن متعلق به حکیم زین العابدین عسکری لشت نشایی گیلانی مي باشد.

جدید ترین موزیک های روز



طراح قالب

موزیک روز

جدیدترین مطالب روز دنیا